Schokkende documentaire NAZA ontmaskert Israëlische oorlogsmachine: Gaza verandert in technocratische slachting

Maar de waarheid laat zich niet eeuwig verbergen achter diplomatieke mistbanken. Vanaf vandaag, 1 oktober, draait in Nederlandse filmtheaters de spraakmakende en huiveringwekkende documentaire NAZA. Gemaakt door de Israëlische onderzoeksjournalisten Yuval Abraham en Rachel Szor.

Dit is geen pamflet van een buitenlandse actiegroep; dit is een vernietigend document van binnenuit. De makers spraken met maar liefst vierentwintig Israëlische militairen en inlichtingenofficieren die openhartig uit de school klappen over de wijze waarop de oorlog in Gaza werkelijk wordt gevoerd.

Wat deze militairen naar buiten brengen, tart werkelijk iedere voorstelling van beschaving. Zij onthullen hoe geavanceerde surveillance, kunstmatige intelligentie en automatische doelwitselectie worden ingezet om doelen te genereren in een tempo dat ieder menselijk beoordelingsvermogen overstijgt.

Een militair drukt op een knop op basis van een computeralgoritme, waarna een compleet flatgebouw met de grond gelijk wordt gemaakt. Volgens de getuigenissen was het doden van duizenden onschuldige Palestijnse burgers geen ongelukkig bijproduct van de strijd tegen terrorisme, maar een gecalculeerd onderdeel van een brute militaire doctrine.

💳 Wilt u ons steunen om dit onafhankelijke journalistieke tegengeluid overeind te houden? Steun ons dan direct met een donatie via BackMe:

👉 Doneer hier via BackMe

Laat er geen enkel misverstand over bestaan: de terreuraanval van Hamas op 7 oktober was een weerzinwekkende misdaad die zonder voorbehoud moet worden veroordeeld. Maar het veroordelen van Hamas geeft de staat Israël géén vrijbrief om een complete bevolking collectief te straffen, uit te hongeren en te vermorzelen onder tienduizenden tonnen bommen.

De behandeling van de Palestijnen door Israël is al decennialang een schandvlek op het geweten van de wereld. Het reduceren van een heel volk tot tweederangsburgers zonder rechten, het stelen van hun land op de Westelijke Jordaanoever door extremistische kolonisten en het platgooien van hele woonwijken in Gaza waar tienduizenden kinderen onder het puin verdwijnen, is volstrekt onacceptabel.

Een conservatief die werkelijk hecht aan het recht op eigendom, aan het gezinsleven, aan menselijke waardigheid en aan het zelfbeschikkingsrecht van volkeren, kan die misdaden nooit of te nimmer verdedigen. Rechts zijn betekent niet dat je blind achter de misdragingen van Tel Aviv aanloopt. Het recht van een Palestijns kind om in veiligheid op te groeien is exact evenveel waard als dat van een kind waar dan ook ter wereld.

En hoe reageert de Israëlische overheid op deze onthullende getuigenissen van haar eigen militairen? Niet door het boetekleed aan te trekken of een onafhankelijk onderzoek in te stellen, maar met brute intimidatie. De Israëlische minister van Cultuur dreigt doodleuk om het staatsburgerschap van de filmmakers in te trekken. Het toont de autoritaire koers van een regime dat geen enkele vorm van democratische controle meer duldt.

Ondertussen blijft het minderheidskabinet van Rob Jetten in Den Haag lijdzaam toekijken en wegkijken. Terwijl onze eigen economie kreunt en de koopkracht keldert, weigert de Nederlandse regering om harde diplomatieke en economische sancties in te stellen tegen de illegale nederzettingen en het oorlogsgeweld in Gaza. Men durft in Den Haag nauwelijks een vinger uit te steken uit angst voor de almachtige lobbyclubs.

Die lafheid moet nu definitief stoppen. De documentaire NAZA trekt de morele beerput open. Nederland moet haar buitenlandse beleid baseren op het internationaal recht en het soevereine landsbelang, niet op een blinde, slaafse onderdanigheid aan een buitenlandse mogendheid.

Stop de wapenexporten, roep de ambassadeur op het matje en erken het recht van de Palestijnen op een eigen, veilige en onafhankelijke staat. Wie werkelijk staat voor vrede en gerechtigheid, durft de waarheid onder ogen te zien, hoe ongemakkelijk die voor de politieke elite ook moge zijn.