Je hebt van die mensen die het woordgebruik van de mensen in hun omgeving heel gemakkelijk overnemen. Nou, zo eentje ben ik er dus ook. Mijn nieuwste aanwinst is het woord kolere, met een krachtige klemtoon op het eerste deel natuurlijk. kó-lere.
Probeert u het maar eens: kólere! Klinkt lekker hĆØ? Kolere is nou zoĀn woord dat op elk gewenst moment gebruikt kan worden. Als je buiten komt en het mooi weer blijkt te zijn bijvoorbeeld: ĀKolere! Wat een mooi weer!Ā Maar ook als er iets minder leuks aan de hand is, is kolere een prima optie om ingezet te worden, ĀNou, kolere zeg, das ook niet aardig meneerĀ. Klinkt ook heel goed, en overtuigend ook.
De betekenis (los van de echte betekenis uiteraard) is totaal afhankelijk van de context waarin hij gebruikt wordt. In de eerste zin bijvoorbeeld geeft het iets plezierigs weer, een blij verrast persoon die Ākolere!Ā roept, hartstikke gezellig. In de tweede zin geeft ĀkolereĀ juist weer dat het persoon in kwestie echt baalt van het gedrag van de andere persoon in kwestie. Altijd en overal inzetbaar dus. Kolere. Echt een allrounder.