Griekenland, met de G van Gebed zonder eind

Nu de Griekse komedie genaamd kabinetsformatie eindelijk officieel dood is verklaard gaan we op herhaling. Begin juni mogen de Grieken opnieuw naar de stembus. De verwachting luidt dat de extreemlinkse partij Syriza met de overwinning er vandoor zal gaan, zodat er vrijwel zeker een kabinet uitrolt dat de door Berlijn opgelegde akkoorden (geld in ruil voor bezuinigingen) gaat verwerpen. Einde oefening dus voor de Grieken, zou je denken. Als ze niet willen bezuinigen, krijgen ze immers geen hulpgelden meer. En zonder hulpgelden gaat het land meteen failliet. Grieks lidmaatschap van de euro is dan voltooid verleden tijd. Tenzij...

Tenzij de EU water bij de wijn doet, uiteraard. De voorzitter van de eurogroep Jean-Claude Juncker (Richelieus plaatsvervanger op aarde), merkte afgelopen weekeinde op dat er wat hem betreft desnoods nagedacht kon worden over uitstel van bepaalde hervormingsmaatregelen als dat de Griekse formatie kon helpen vlottrekken. Dat was natuurlijk tegen het zere been van Berlijn, dat nog altijd doet alsof deze crisis er een is van financiele rechtschapenheid. Maar Juncker, die al heel wat collega-premiers en presidenten heeft overleefd, weet wel beter. Als de euro louter een economisch project was geweest, was de stekker er immers allang uitgetrokken. Hij zoekt dus naar middelen om het dode paard van de Griekse economie weer een paar maanden vooruit te slepen in de tijd - ongetwijfeld met de stille zegen van de Nederlandse regering, die nu niet echt zit te wachten op een Grieks bankroet aan de vooravond van de verkiezingen. Wordt het paard daar dan beter van, van die sleeppartij? Buitengewoon onwaarschijnlijk. Maar net als zijn voorganger Richelieu is Juncker behalve een geslepen staatsman ook een devoot katholiek. Bidden om een Godswonder vormt dus ongetwijfeld onderdeel van zijn Griekse agenda. Totdat het wonder geschiedt, zal Juncker er alles aan blijven doen om het paard niet tot stof te laten vervallen. Ga er dus maar vanuit dat het door hem geopperde uitstel van hervormingsmaatregelen er gewoon gaat komen - stapje voor stapje, maand na maand. Vrij naar Churchill: dit is niet het einde, of het begin van het einde. Het is hooguit het einde van het begin. Wel als het aan Jean Claude Juncker ligt, in ieder geval.