Rusland weer een grootmacht in het Midden-Oosten

Rusland weer een grootmacht in het Midden-Oosten

Rusland toverde deze week de oplossing voor het conflict in Syriƫ uit de hoge hoed. Door die met beide armen aan te nemen, verspelen de Verenigde Staten mogelijk hun dominante rol in het Midden-Oosten.

Een achteloze opmerking van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry gaf Rusland de aanleiding die het nodig had om zich als vredesmaker in de strijd te werpen. Kerry wekte de indruk dat als het regime van de Syrische president Bashar al-Assad diens chemische wapens van de hand doet, een Amerikaanse aanval alsnog kan worden voorkomen. Rusland nam onmiddellijk poolshoogte bij de Syriƫrs en die zeiden akkoord te gaan. Het chemische wapenarsenaal van het land moet onder internationaal toezicht worden ontmanteld.

De Amerikanen hadden het gebruik van chemische wapens als reden opgegeven om zich in de Syrische burgeroorlog te mengen. Zonder chemische wapens geen reden voor interventie.

De Verenigde Staten leken al impotent. In plaats van militair in te grijpen nadat Assad de "rode lijn" overtrad die Obama een jaar eerder had neergelegd, vroeg de president toestemming van het Congres. Honderden burgers zouden zijn vergast, maar Obama nam de tijd om de kwestie eens flink te bediscussiƫren. Blijkbaar was de nood toch niet zo hoog. Amerikaanse bondgenoten in het Midden-Oosten als Israƫl en Saoedi-Arabiƫ waren -- om het vriendelijk te zeggen -- teleurgesteld. Weer liet Obama over zich heenlopen door een derderangs dictator. Kunnen zij nog wel op Amerika vertrouwen? Analisten geloven dat de kans dat Israƫl op eigen houtje het Iraanse atoomprogramma een halt zal toeroepen, is toegenomen. Zolang Obama aan de macht is, lijkt Amerika weinig bereid een actieve rol te spelen in de regio.

Het Russische 'vredesinitiatief' komt daar nog eens overheen. Het land heeft aan zowel Amerika's bondgenoten in het Midden-Oosten als diens vijanden duidelijk gemaakt dat er een oplossing is voor de Syrische kwestie. Die oplossing komt uit Moskou en vereist alleen dat de Amerikanen zich op afstand houden. Dirk-Jan beschreef het gisteren uitstekend toen hij schreef:

Moskou is daarmee weer helemaal terug op het internationaal politieke toneel, en Poetin wilde dat even laten weten. Hij schreef een brief naar de opiniepagina van de New York Times om Obama publiekelijk de les te lezen. Een geweldige p.r.stunt, werd gezegd, en een vernedering voor Obama.

Dirk-Jan wist echter ook dat de Russen een spelletje spelen. Als ze werkelijk dachten dat de oorlog in SyriĆ« kon worden opgelost door Assad zijn gifgas af te nemen, hadden ze dat wel eerder kunnen zeggen. Waar het de Russen eerder om te doen is, is zich weer als grootmacht in het Midden-Oosten op te werpen. Door een bemiddelende rol te spelen, maken de Russen zich onmisbaar en zeggen ze impliciet tegen andere landen in de regio: er is een alternatief. Als de Amerikanen zeuren over democratie en vrijheid, klop dan bij ons aan. Wij vinden dat niet belangrijk, maar verkopen ook wapens.

Obama maakt zich daar schijnbaar geen zorgen om. Hij wil zijn land sowieso verre houden van inmenging in het Midden-Oosten. Liever richt hij zich op Aziƫ. Daar is economische groei en een rits aan landen die China's opmars met argusogen bekijken. Amerika biedt tegenwicht aan China en zorgt op die manier voor rust en stabiliteit in de regio. Het Midden-Oosten wordt in internationaal opzicht minder belangrijk.

Toch zou de slinkse wijze waarop Rusland weer invloed vergaart in het Midden-Oosten op de lange termijn Amerika's belangen kunnen schaden. Ook al produceert het land steeds meer eigen olie; de olieprijs blijft afhankelijk van ontwikkelingen in het Midden-Oosten. Vooral China heeft behoefte aan olie-import, omdat het zelf niet genoeg natuurlijke hulpbronnen bezit, en schurkt al tegen Rusland aan in Centraal-Aziƫ; ook een regio met veel grondstoffen, maar een waar Rusland traditioneel de dienst uitmaakt. Het is niet moeilijk voor te stellen dat China en Rusland uiteindelijk in een conflict verwikkeld geraken. Daar heeft niemand baat bij. De Amerikaanse strategie moet er op gericht zijn zo een scenario te voorkomen. Door afstand te nemen van het Midden-Oosten, maakt het echter bondgenoten nerveus en staat het ook China toe zich op den duur meer in de regio te mengen. Dat maakt niet alleen het Midden-Oosten, maar de hele wereld er niet veiliger op.

Een oproep van de redactie: door de coronacrisis heeft DDS het, net als veel andere websites, ontzettend lastig. Wij willen alles gratis leesbaar houden voor iedereen, waardoor we voor onze inkomsten afhankelijk zijn van reclame. Maar bedrijven hebben financiĆ«le zorgen, en hebben dus niet veel te makken. Daar merken wij de gevolgen ook van. Vandaar onze oproep aan u, onze lezers: steun ons alsjeblieft! Via het betrouwbare Nederlandse BackMe-systeem kunt u maandelijks Ć³f eenmalig doneren. Doe dat alstublieft, en help DDS in de lucht te blijven!

Plaats reactie

666

0 reacties

Laad meer reacties

Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.

Bekijk alle reacties