De waanzin van Hamas

Israël heeft in haar jonge bestaan al de onnodige oorlogen achter de rug. 1948, 1956, 1967 en 1973. In alle oorlogen moest Israël het opnemen tegen een overmacht aan vijanden. Verschillende landen met in totaal miljoenen aan inwoners vielen het kleine strookje grond aan. Israël was de underdog, maar wist op miraculeuze wijzen op te staan uit een welhaast zekere dood.

De afgelopen decennia heeft Israël het stukken rustiger. De meeste Arabische landen hebben zich neergelegd bij de suprematie van Israël. Met pijn in het hart. De realiteit is gewoon dat Israël op dit moment sterker is dan alle Arabische landen bij elkaar. En dat is maar goed ook. Tegelijkertijd heeft Israël niet alleen met kogels en wapens deze vrede afgedwongen. Zo gaf het land de Sinaïwoestijn (met olie) terug aan Egypte om vrede te bewerkstelligen.

Zee
Landen mogen dan het bijltje erbij neer hebben gegooid, talloze islamitische organisaties hebben dat nog niet. ISIS wil dolgraag oprukken naar Jeruzalem om daar de Joden voorgoed van de aardbodem te vagen. Ook heeft Israël al jaren last van Hamas en Hezbollah. Zij willen Israël in zee drijven. Vooralsnog hebben beide organisaties daar niet de middelen voor. Alles behalve. En dat zorgt voor een bijzondere situatie.

In de strijd tussen Israël en Hamas, die ook deze week weer in alle hevigheid oplaaide, is Israël duidelijk de bovenliggende partij. Hamas is de underdog. Als Israël wil, veegt het in één dag heel de Gazastrook, alle Palestijnen en heel Hamas van de wereldkaart. Israël wil dat echter niet. Zo simpel is dat.

Plicht
In de strijd tussen Hamas en Israël is laatstgenoemde de olifant. De kleine muis Hamas doet er echter alles aan om de olifant te vernietigen. Bomaanslagen, raketaanslagen en beschietingen zijn aan de orde van de dag. Daarbij lopen burgers gevaar en vallen er doden. Israël moet dan ook terugslaan. Geen land mag en kan het tolereren dat haar burgers dagelijks worden bestookt met tientallen raketten. Geen regering mag het accepteren dat jonge jongens worden vermoord.

Maar als Israël terugslaat, zijn de poppen aan het dansen. Israël is veel beter in het voeren van een oorlog. Daarom lijkt het soms alsof Israël onrecht doet (dat zal het land overigens ook doen, geen één oorlog is helemaal schoon). Het land kan echter niet anders. Hamas haar gang laten gaan is letterlijk levensgevaarlijk. Gisteren kwamen er meer dan zeventig raketten uit de lucht vallen. Waanzin van Hamas. Men tergt een land dat veel te sterk is en de terreurorganisatie brengt op deze manier het leven van (haar) burgers in gevaar.

Dat kan Hamas echter weinig schelen. En dat, beste mensen, is het verschil met Israël.