Waarom steunt de Israëlische regering UNRWA?

Waarom steunt de Israëlische regering UNRWA?

Ondanks alle subversieve effecten die UNRWA veroorzaakt keert Israel zich tegen pogingen om UNRWA geld te ontzeggen. Waarom?

Onlangs beschreef ik in de Jerusalem Post waarom ik de UNRWA een subversief en destructief orgaan vond, en ik stelde dat het Westen zou moeten stoppen met doneren aan UNRWA. Ik heb overigens tot mijn verbazing en vreugde voor o.a. dat artikel de Blankfeld Award for Media Critique gewonnen.  

De verassing was dus groot toen ik erachter kwam dat in realiteit de Israëlische staat eigenlijk een van de grootste voorstanders van de UNRWA is. Dit verbaasde des temeer omdat de Israëlische publieke opinie vaak fel gekant tegen de UNRWA is.

Ten eerste moet opgemerkt worden dat Israelische stemmen wel altijd eerst beklemtonen dat UNRWA zich zou moeten concentreren op hun humanitaire werk, en zij zich zouden moeten onthouden van het bedrijven van politiek – een station dat natuurlijk allang gepasseerd is.  

In 1967 initieerde de Comay-Michelmore Exchange of Letters een Israelisch beleid van samenwerking met UNRWA. Zo recent als 2009 werd dit beleid nog eens benadrukt in een speech tegenover de Algemene Vergadering van de VN, door dr Uri Resnick, destijds een vertegenwoordiger van het Israëlische ministerie voor Buitenlandse Zaken.

In 2010 besloot de Canadese Harper regering hun donaties niet langer aan UNRWA te schenken, maar direct aan de PA, dit om beter te kunnen zien waar het geld nu eigenlijk aan besteed werd. In 2011 kondigde de Nederlandse regering aan dat zij hun UNRWA beleid ‘grondig zouden gaan herzien’. Wat beide gevallen in gemeen hebben is dat Israel hun bondgenoten er via diplomatieke kanalen op wees dat zij liever zouden zien dat het Canadese en Nederlandse UNRWA beleid, zou blijven als het was. Waarom is dit?

Steven Rosen and Daniel Pipes leggen het uit:

‘Israeli officials distinguish between UNRWA’s negative political role and its more positive role as a social service agency providing assistance, primarily medical and educational. They appreciate that UNRWA, with funds provided by foreign governments, helps onethird of the population in the West Bank and three-quarters in Gaza. Without these funds, Israel could face an explosive situation on its borders and international demands that it, depicted as the “occupying power,” assume the burden of care for these populations. In the extreme case, the Israel Defense Forces would have to enter hostile areas to oversee the running of schools and hospitals, for which the Israeli taxpayer would have to foot the bill – a most unattractive prospect. As a well-informed Israeli official sums it up, UNRWA plays a “key role in supplying humanitarian assistance to the civilian Palestinian population” that must be sustained.’

Samengevat: de UNRWA is een obstakel voor vrede omdat het een vluchtelingeprobleem kunstmatig in stand houdt en een demografie onderhoudt die geen vrede kan dragen. Aan de andere kant zorgt het humanitaire werk van UNRWA ervoor dat Israel niet belast is met de haast ondragelijke ‘verantwoordelijkheid’ te zorgen voor vijf miljoen Palestijnen.

Kan het Westen iets doen UNRWA van koers te doen veranderen? Immers, het Westen is de grootste donateur; wie betaalt, bepaalt. In hetzelfde stuk bieden Rosen en Pipes een suggestie:

‘Can the elements of UNRWA useful to Israel be retained without perpetuating the refugee status? Yes, but this requires distinguishing UNRWA’s role as a social service agency from its role producing ever-more refugees. Contrary to its practice of registering grandchildren as refugees, Section III.A.2 and Section III.B of UNRWA’s Consolidated Eligibility & Registration Instructions allow it to provide social services to Palestinians without defining them as refugees. This provision is already in effect: in the West Bank, for example, 17% of the Palestinians registered with UNRWA in January 2012 and eligible to receive its services were not listed as refugees.

Given that UNRWA reports to the UN General Assembly, with its automatic anti-Israel majority, mandating a change in UNRWA practices is nearly impossible. But major UNRWA donors, starting with the US government, should stop being accomplices to UNRWA’s perpetuation of the refugee status.’

Inderdaad, de vooringenomen Algemene Vergadering zou omzeild moeten worden en donorstaten zouden buiten de VN om strikte eisen aan hun donaties moeten verbinden. Met een jaarlijkse donatie van $233,328,550 zou de VS hierin het voortouw moeten nemen, maar de EU is inmiddels bijna zo belangrijk. EU lidstaten zouden moeten achterhalen wat hun feitelijke aandeel is in de $204,098,161 EU donatie en zouden moeten overwegen strikte eisen te verbinden aan het leveren van hun aandeel.

Een oproep van de redactie: door de coronacrisis heeft DDS het, net als veel andere websites, ontzettend lastig. Wij willen alles gratis leesbaar houden voor iedereen, waardoor we voor onze inkomsten afhankelijk zijn van reclame. Maar bedrijven hebben financiële zorgen, en hebben dus niet veel te makken. Daar merken wij de gevolgen ook van. Vandaar onze oproep aan u, onze lezers: steun ons alsjeblieft! Via het betrouwbare Nederlandse BackMe-systeem kunt u maandelijks óf eenmalig doneren. Doe dat alstublieft, en help DDS in de lucht te blijven!

Plaats reactie

666

0 reacties

Laad meer reacties

Je bekijkt nu de reacties waarvoor je een notificatie hebt ontvangen, wil je alle reacties bij dit artikel zien, klik dan op onderstaande knop.

Bekijk alle reacties