-Frits Bosch- De Vogelwijkers razend over komst asielzoekers. Terecht!

In het gebouw wonen nu daklozen, ontheemden en jongeren. Daar komen de asielzoekers bij, een allegaartje van allerlei herkomst en allerlei religies. Dat wordt gemengd oplopend naar 750 personen. In Amsterdam is zo’n experiment compleet uit de hand gelopen. Jajus. Men leert dus niet, integedeel. Ik heb vele jaren in die heerlijke Vogelwijk gewoond. Rustige mensen. NIMBY! Bewoners willen ze dat zo houden. Terecht? Lijkt me wel. De demonstratie van Vogelwijkers liep uit de hand met charges van de ME erbij. Onthutsend.

Het draait om een basaal begrijp van het menselijk gedrag en handelen. De mens is een groepsdier maar ook een individualist. Als groepsdier maken we onderscheid tussen Wij en Zij. Je zou kunnen zeggen dat ieder mens begiftigd is met een gezonde mate van xenofobie. De ene meer dan de ander. Mensen die menen dat ze daarvan gevrijwaard zijn vallen bij hersenonderzoek door de mand. Nu is het zo dat wij christenen deze ‘gezonde’ xenofobie onderdrukken door ongebreidelde empathie, indachtig de woorden van Jezus Christus, waarvan zijn woorden naar mijn mening verkeerd (te ruim) begrepen wordt. Anderzijds is het zo dat moslims een heel sterk groepsgevoel kennen in de umah en voorheen het stamverband. Mohammed heeft daarop ingespeeld. Het resultaat is een conflict voortvloeiend uit onze overmatige empathie en barmhartigheid (mw Karen van Oudenhoven, directeur SCP) versus de onversneden xenofobie van moslims. Dat kan gemengd nooit goed gaan. Daar kun je op wachten. Het is een recept voor ellende.

De Vogelwijk kwestie is daarom zo interessant omdat het model staat voor allen Wij-Zij kwesties in het land. Wij willen ze integreren (“het is een kwestie van tijd”) en Zij willen dat per definitie niet. Integratie nooit van z’n leven! En daar komen Zij recht voor uit. Wanneer worden we eens wakker? Het is de hoogste tijd dat we naiviteit opzij schuiven. Eindelijk svp!