-Frits Bosch- Waarom werkt onze multiculturele cultuur niet? Eerst een beknopt stukje historie.

De arbeidsmigratie, gastarbeiders, was een plan van christelijke partijen, PVDA en VVD. Premier Ruud Lubbers heeft in jaren 80 de sluizen wijd opengezet. Christelijke empathie plus wens naar goedkope arbeidskrachten was/is een giftig en krachtig mengsel dat de asielindustrie opleverde. Vanaf de jaren 70 waren er vooral KVP premiers. Premier Rutte is calvinist bevriend met domineesdochter Merkel. Het christelijk empatische element is dominant in het opzetten van asiel en heeft bijgevolg gezorgd voor een bloeiende asielindustrie in allerlei gedaanten en in een netwerk van allerlei sectoren. De industrie is buitengewoon weerbarstig en niet klein te krijgen. Zij staan aan de basis van onze multiculturele samenleving waarvan er nog steeds lieden te vinden zijn die roepen “hosanna”! “Mij krijgen ze niet klein” schreef minister Marjolein Faber. Mooi wel. Ze is honds behandeld, kreeg geen enkele kans en is op een schandalige wijze afgeserveerd.

Dat komt omdat de nieuwkomers zich vervreemd voelen in een vijandige en dominante cultuur. Een collectivistische cultuur laat zich per definitie niet transformeren naar een individualistische cultuur. Een collectivistische cultuur is xenofoob, gericht op de eigen groep en vreemden buitensluitend. Een collectivistische cultuur (bij voorbeeld islamitisch) en individualistische cultuur staan haaks op elkaar, “De wasstraat van de Verlichting”, P. Fortuyn.

Gevolg 1. De dominante cultuur probeert de onderliggende cultuur te “pleasen” en past zich aan, integreert halfslachtig, voortrekkerij, inclusie onder protest. Teleurstelling over gebrek aan integratie door nieuwkomers “maar heeft tijd nodig”. Nee dus.

Gevolg 2. De onderliggende cultuur integreert niet (kan het niet) en zal proberen van de vervreemding af te komen door naar dominantie te streven. We zien dat aan moslims die demonstreren in de publieke ruimte, toename moskeeën, etcetera. Zie hier de clash. De cultuur stroomt naar de laagste denominatie: de collectivistische cultuur.

De Franse auteur Michel Houellebecq heeft er zijn roman "Soumission” over geschreven. Zie ook mijn boek “Schaft ook Nederland zich af?” Verloedering en eeuwige strijd zoals Libanon is het resultaat. Deterministisch proces is dit naar neergang. Als een land overeind wil blijven, dan moet duidelijk blijven wie de lakens uitdeelt via een “Leitcultur” en dan nog is multicultureel qua oplossing ondergeschikt aan monocultuur.

Twee of meer strijdige culturen in een land is een hachelijke onderneming. Landen als bij voorbeeld Japan en China hebben dat goed begrepen.

Schaft ook Nederland zich af? Het heeft er alle schijn van als we zo doorgaan.