Ceuta waarschuwt: drie miljoen jonge Marokkanen willen naar Europa, en CDA-minister Van den Brink eist 7.450 extra asielplekken van de gemeenten

Kissy Chandiramani, vicepresident van de Spaanse exclave Ceuta, vertelde De Telegraaf dat volgens onderzoek zo'n drie miljoen jonge Marokkanen weinig toekomst zien in eigen land en Europa als uitweg zien. En dan het belangrijkste deel: Spanje is voor velen niet het eindpunt. "Velen gaan liever door naar het noorden", zei ze tegen de krant. Naar het noorden. Raad eens welk land daar ligt, met een minister die gemeenten smeekt om nog meer opvang.

Chandiramani praat niet in het luchtledige. Eind juli trokken tienduizenden mensen in twee dagen Ceuta binnen, zo'n 72.000 volgens El Español. Op het bureau van de Spaanse onderzoeksrechter María Tardón liggen rapporten van inlichtingendienst CNI en de Spaanse nationale politie die wijzen op Marokkaanse agenten die toekeken en niets deden.

En op 12 oktober gaf premier Pedro Sánchez zelf toe dat in dezelfde dagen een Marokkaans fregat en een paar patrouilleboten zonder toestemming de wateren rond Ceuta in voeren, schrijft ABC. Volgens Sánchez een "hecho puntual", een losstaand voorval. Hij wilde het niet aan de migrantenstroom koppelen. Natuurlijk niet. Een buurland dat zijn grens openzet en tegelijk zijn marine laat varen, dat is vast toeval.

Chandiramani zegt het minder diplomatiek: Marokko gebruikt volgens haar zijn eigen bevolking om Spanje en Europa te destabiliseren.

Wat doet Nederland met die waarschuwing? Van den Brink stuurde op 12 oktober een brief aan alle gemeenten. Het afschrift staat op open.overheid.nl, met de Kamerbrief erbij. De boodschap: elk bed bij het COA is bezet en dan nog wat, 102 procent. Gebeurt er niets, dan komen er begin januari 3.600 plekken te weinig, en in april al 7.600.

Dus wil de minister drie dingen van jouw gemeente. Opvanglocaties die dicht zouden gaan, moeten openblijven. Ongeveer 17.000 statushouders die nog in de opvang zitten, waarvan 12.000 al langer dan de termijn van veertien weken, moeten versneld een woning krijgen. En elke provincie moet extra tijdelijke asielplekken regelen: samen 2.400 per 1 november, oplopend tot 7.450 per 1 april. Pas in oktober 2027 mogen ze weer weg. Ook provincies die al aan de Spreidingswet voldoen, krijgen de rekening.

Wat dat kost? De Algemene Rekenkamer rekende uit de begroting voor 2026 een prijs van circa 40.000 euro per opvangplek per jaar. Tel zelf maar mee: 7.450 extra plekken keer 40.000 euro is bijna 300 miljoen euro op jaarbasis, zodra ze er in april allemaal staan. Bovenop wat er al uitgaat. En die 17.000 statushouders krijgen een woning in dezelfde krappe markt waar jouw kinderen al jaren op een wachtlijst staan.

Hier zit de kern. Van den Brink regelt bedden. Hij regelt geen grens. Zijn brief noemt Ter Apel, het COA en de Onderzoeksraad voor Veiligheid. Wat er aan de buitengrens gebeurt, daar lees je niets over. Over de instroom meldt hij alleen dat er met wetgeving "grote stappen gezet" zijn. Terwijl de vicepresident van Ceuta letterlijk zegt dat velen doorreizen naar het noorden.

Het is het oude CDA-recept: eerst de deur openhouden, dan de gemeenten de schuld geven dat er te weinig stoelen zijn. DDS liet eerder al zien dat Nederland de grote stijger is terwijl de buurlanden de kraan dichtdraaien. Wie daar dan nog meer bedden bij zet, nodigt uit.

Minister Van den Brink, stop met bedelen bij de burgemeesters en begin bij de grens. Schrijf deze week een brief naar Brussel en Rabat in plaats van naar Vught en Alkmaar, en vertel de Kamer wat Nederland doet als die drie miljoen zich in beweging zetten.