Van den Brink maakt van Nederland het asielputje: hier 16,5 procent méér eerste aanvragen, in de rest van de EU ruim 24 procent minder

Duitsland: 39 procent minder nieuwe asielzoekers. België: 34 procent minder. Polen: bijna twee derde minder. En Nederland? Daar kwamen er juist meer bij, en niet een beetje.

Van januari tot en met juli kreeg Nederland 13.855 eerste asielaanvragen, tegen 11.890 in dezelfde maanden vorig jaar. Dat is een stijging van 16,5 procent, blijkt uit de maandcijfers van Eurostat, het Europese statistiekbureau, die deze week zijn bijgewerkt.

In de hele Europese Unie daalde het aantal in dezelfde periode met 23,3 procent, van 395.730 naar 303.530. Europa draait de kraan dicht. Den Haag laat hem openstaan, en de minister die daarover gaat heet Bart van den Brink.

Van de 27 EU-landen zagen er maar zeven het aantal eerste aanvragen stijgen: Slovenië, Letland, Kroatië, Tsjechië, Hongarije, Litouwen en Nederland. Op Nederland na gaat het om landen met enkele tientallen tot ruim drieduizend aanvragen. Wie in absolute aantallen kijkt, ziet maar één echte stijger in de Unie, en dat zijn wij.

Kijk naar de buren. Duitsland ging van 70.240 naar 42.720 eerste aanvragen. België van 16.730 naar 11.030. Oostenrijk zakte met 40 procent, Zweden met 39 procent, Spanje met 37 procent. Nederland heeft België ingehaald en staat nu op de zesde plaats van de EU, na Italië, Frankrijk, Spanje, Duitsland en Griekenland.

Reken het om naar inwoners en het wordt nog pijnlijker. Nederland kreeg in die zeven maanden ongeveer 77 eerste aanvragen per 100.000 inwoners, Duitsland ongeveer 51. Onder Van den Brink vangt een land met een vijfde van de inwoners van Duitsland per inwoner anderhalf keer zoveel nieuwe asielzoekers op.

Pech of toeval kan Den Haag het niet noemen. Dezelfde oorlogen, dezelfde smokkelroutes en dezelfde Europese regels gelden voor Berlijn, Brussel en Den Haag. Het verschil zit in wat een regering doet.

Neem Polen. Daar daalde het aantal eerste aanvragen met 63,5 procent, van 8.045 naar 2.935. Premier Donald Tusk, bepaald geen rechtse rebel maar een oud-voorzitter van de Europese Raad, schortte in maart 2025 het recht op asiel aan de grens met Belarus op, en zijn parlement verlengt die maatregel telkens opnieuw.

Het eeuwige Haagse excuus dat Brussel niets toelaat, is daarmee van tafel. Polen, Duitsland en Oostenrijk zitten in dezelfde Unie en hebben dezelfde verdragen getekend. Ze halen hun instroom met tientallen procenten omlaag, en de wereld vergaat niet.

En wat doet Van den Brink? Hij eist van De Ronde Venen 264 asielplekken en een concreet plan binnen vier weken, terwijl de gemeente vijftig locaties bekeek en er niet één geschikt vond. En sinds 1 mei krijgen gastgezinnen die via Takecarebnb zijn geworven 150 euro per maand als ze een asielzoeker of statushouder in huis nemen.

Gemeenten onder druk zetten, de logeerkamer van de burger inzetten, en met de kerken statushouders onderbrengen in pastorieën en vakantiewoningen. Van den Brink zoekt bedden. Hij zoekt geen manier om de instroom te stoppen.

Ook de eigen cijfers van de IND laten geen daling zien. In de eerste negen maanden van dit jaar kwamen er volgens de IND ruim 31.000 asielaanvragen binnen, eerste en herhaalde aanvragen plus nareizigers samen, ongeveer 4 procent meer dan in dezelfde periode vorig jaar.

Die mensen komen ergens terecht. In Ter Apel moet de politie opnieuw hulp krijgen van de marechaussee om de overlast terug te dringen, en minister Yeşilgöz verkocht zes maanden marechaussee daar deze week nog als een succes. Zo bestrijdt het kabinet de gevolgen van een instroom die het zelf laat oplopen.

De rekening ligt bij de inwoners van Ter Apel, bij De Ronde Venen en bij elke gemeente die een opvangopdracht in de bus krijgt. Bij de jongeren die geen huurhuis vinden, en bij de belastingbetaler die de opvang betaalt. Niet bij de minister die de cijfers had kunnen keren.

Van den Brink zal wijzen op de zomer. In juni, juli en augustus lag het aantal eerste aanvragen in Nederland inderdaad iets lager dan een jaar eerder: 1.800, 1.865 en 1.735, tegen 1.990, 2.065 en 1.980 in 2025.

Maar ook met augustus erbij staat de teller over acht maanden nog 12,4 procent hoger dan vorig jaar: 15.590 tegen 13.870. En de rest van de Unie zat over de eerste zeven maanden al op min 24,5 procent. Een iets rustiger zomer is geen verdienste van Van den Brink, en het verandert niets aan de rekening.

Het past ook in een patroon. Het EU-Hof moest hem al dwingen 140.000 asielaanvragen van Oekraïners alsnog te behandelen, nadat Den Haag ze had geparkeerd. Waar andere landen ingrijpen, schuift deze minister op.

Van den Brink moet de instroom aan de grens stoppen, zoals Polen doet: een asielstop die de Kamer telkens opnieuw moet goedkeuren, zolang het nodig is. Hij moet ophouden met het najagen van gemeenten en de Spreidingswet laten afschaffen. En vóór de begrotingsbehandeling moet hij de Kamer uitleggen waarom Nederland stijgt terwijl Europa daalt.

Jij betaalt de opvang, jouw gemeente moet de plekken vinden en jouw kinderen staan achteraan in de rij voor een huis. Heel Europa laat zien dat het anders kan, alleen in Den Haag zit een minister die het niet wil.