Corruptieonderzoeken bij Defensie: Yeşilgöz moet onze miljoenen bewaken

De beerput gaat nu open via de Rijksrecherche en het Openbaar Ministerie. Volgens berichtgeving over twee lopende integriteitsonderzoeken worden vijf defensieambtenaren en een voormalige mariniersofficier verdacht van ernstige misstanden rond wapenleveranties aan Oekraïne. Een van die schimmige deals draait om de aanschaf van honderd patrouilleboten, een gigantisch project waarmee meer dan 400 miljoen euro gemoeid is. Er wordt gesproken over het lekken van vertrouwelijke bedrijfsinformatie en vriendjespolitiek bij de toewijzing van orders.

Dit komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. In mei zette de Algemene Rekenkamer al een monumentale streep door het inkoopbeleid van Defensie. Over het jaar 2025 constateerde de toezichthouder voor maar liefst 4,4 miljard euro aan fouten en onzekerheden. Een duizelingwekkende 3,6 miljard euro werd uitgegeven zonder dat aanbestedingsregels fatsoenlijk werden gevolgd of onderbouwd. Nóg schokkender: er ontbrak binnen het ministerie elk adequaat beleid om fraude en corruptie op te sporen en af te straffen.

De reactie vanuit de ivoren toren laat zich raden: er is sprake van 'urgentie' vanwege de oorlog. Maar oorlogsdreiging is geen vrijbrief om de schatkist open te zetten voor louche tussenpersonen en bevoordeelde bedrijven. Juist wanneer er met spoed honderden miljoenen worden overgemaakt, moeten de veiligheidskleppen strak staan. Wie de regels overboord gooit zodra het woord crisis valt, creëert een paradijs voor profiteurs en corrupte ambtenaren.

De politieke verantwoordelijkheid hiervoor ligt direct op het bord van minister Yeşilgöz. Zij kan zich niet blijven verschuilen achter haar voorgangers. De waarschuwing van de Rekenkamer lag er in mei al. Wat heeft zij sindsdien concreet gedaan om de controlemechanismen te repareren? Welke rotte appels zijn er buiten de deur gezet? Het antwoord is pijnlijk duidelijk: helemaal niets. Men drukt liever nieuwe miljardenorders door, terwijl de controleurs buitenspel staan.

Bovendien is deze gang van zaken funest voor bonafide Nederlandse defensiebedrijven. Ondernemers die zich netjes aan de wet houden, worden weggedrukt door netwerken van ambtenaren die geheime informatie doorspelen aan hun favoriete leveranciers. Zo wordt een eerlijke markt gesloopt en betaalt de burger stelselmatig de hoofdprijs. Nationale veiligheid en militaire steun mogen nooit een dekmantel worden om de democratische verantwoording af te breken.

De Tweede Kamer moet Yeşilgöz per direct ter verantwoording roepen en een streep zetten door nieuwe blanco cheques voor haar ministerie. Geen cent extra totdat de onderste steen van deze corruptieschandalen boven is en er onafhankelijk toezicht op de inkoop staat. Het zuurverdiende geld van de Nederlandse belastingbetaler hoort thuis bij onze troepen, niet in de zakken van handige jongens en malafide netwerken.