Pro-Kamerlid Vliegenthart noemt abortus 'zorg' en wil het uit het strafrecht, maar bij die zorg eindigt elk jaar 39.000 keer een leven

Vliegenthart diende haar initiatiefwet maandag in, bewust op de Internationale Dag voor Veilige Abortus. Ze bouwt voort op een eerder voorstel van oud-Kamerlid Corinne Ellemeet. Haar redenering is kort. Tegen de NOS zei ze: "Dit is ontzettend belangrijk omdat abortus zorg is, en zorg heeft wat mij betreft niets binnen het Wetboek van Strafrecht te zoeken."

Zorg. Dat woord moet het werk doen. Want wie abortus zorg noemt, hoeft het niet meer te hebben over wat er bij een abortus eigenlijk gebeurt.

Zorg maakt mensen beter. Een gebroken been wordt gezet, een tumor wordt weggehaald, een oudere wordt verpleegd. Bij een abortus wordt niemand beter. Er eindigt een leven.

Dat gebeurt in Nederland niet af en toe. Volgens de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd werden er in 2024 ruim 39.000 abortussen uitgevoerd. Dat is een middelgrote stad. Elk jaar opnieuw.

Dat is precies waarom dat artikel er staat. Abortus is nu strafbaar, tenzij aan strikte voorwaarden is voldaan: de vrucht is niet ouder dan 24 weken, de vrouw verkeert in een noodsituatie en de ingreep gebeurt in een erkende kliniek of een ziekenhuis. Dat is geen middeleeuwse wet. Het is het compromis waarmee Nederland sinds 1980 leeft. De Tweede Kamer nam die wet toen aan met 76 tegen 74 stemmen, de Eerste Kamer met 38 tegen 37. Een land dat zo verdeeld was, koos bewust voor een grens.

Pro wil die grens nu uitgummen.

Maar de regels blijven toch gewoon bestaan? Dat zegt Vliegenthart zelf ook: "Natuurlijk moet abortus zorgvuldig worden uitgevoerd en daarom willen wij dat alle zorgvuldigheidseisen die nu bestaan gehandhaafd blijven."

Waarom dan de moeite? Omdat het Wetboek van Strafrecht iets zegt over wat een samenleving beschermt. Haal abortus daar weg en het wordt een behandeling als elke andere. Elke volgende grens heet dan geen bescherming meer, maar het weigeren van zorg.

En we weten hoe dat gaat, want we zien het al jaren. De verplichte bedenktijd van vijf dagen werd geschrapt. De huisarts mag de abortuspil voorschrijven. En onder VVD-minister Sophie Hermans verkennen ziekenhuizen of zij abortussen tussen 22 en 24 weken kunnen uitvoeren. Eerst heette dat een pilot, daarna een verkenning. Elke stap werd verkocht als klein en technisch.

De sleutel ligt bij de VVD. Zonder die partij haalt Pro geen meerderheid. In 2023 was de VVD nog tegen het schrappen van abortus uit het strafrecht. In het verkiezingsprogramma van 2025 draaide de partij om. En nu het voorstel er echt ligt, wacht de VVD eerst het advies van de Raad van State af.

VVD-Kamerlid Hilde Wendel zei alleen: "Vrouwen nemen weloverwogen een besluit om gebruik te maken van abortuszorg." Geen ja, geen nee. Een partij die zegt dat de politiek zorgvuldig moet zijn, maar ondertussen zelf de rem eraf wil halen.

Coalitiegenoot CDA is tegen verdere versoepeling. En de SGP, die het minderheidskabinet nodig heeft voor zijn belastingplan, waarschuwt al dat er "geen verdere verruiming van het abortusrecht" mag komen. Anders is steun voor dat belastingplan onzeker, zegt Chris Stoffer. Terwijl Jetten Pro en Volt paait met miljarden, laat hij de medisch-ethische kant van zijn eigen coalitie gewoon wegglijden.

De eis is simpel. De VVD moet nu kleur bekennen en dit voorstel wegstemmen, in plaats van zich twaalf weken te verschuilen achter de Raad van State. Het CDA moet van artikel 296 een breekpunt maken. En minister Hermans moet de verkenning naar abortussen tot 24 weken stoppen.

Een beschaafd land beschermt het leven dat zichzelf niet kan verdedigen. Niet omdat het vrouwen wil straffen, maar omdat het ongeboren kind ook iemand is. Wie dat uit het wetboek schrapt, schrapt het uiteindelijk ook uit ons geweten.