PVV grijpt in na ‘chantage’ zorgmultinational: gehandicapte kinderen dreigen op straat te belanden

De laatste twee zorgvilla’s van Villa ExpertCare blijven voorlopig open tot eind december. Maar volgens de cliëntenraad zou eigenaar B. Braun hebben gedreigd de locaties eerder te sluiten wanneer de Ondernemingskamer ingrijpt.

PVV-Kamerlid Vicky Maeijer noemt dat een nieuwe ondergrens en spreekt in haar Kamervragen van chantage van ouders, kinderen en zelfs de rechtsgang.

En geef haar eens ongelijk.

Villa ExpertCare bood intensieve zorg aan ongeveer tachtig kinderen met een ernstige handicap. De locaties in Waalre en Vleuten zijn inmiddels gesloten nadat de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd oordeelde dat de zorg daar niet langer veilig was.

De locaties in Wezep en Rijswijk zijn nog geopend. Volgens Skipr heeft ongeveer de helft van de kinderen inmiddels een andere zorgplek gevonden. Voor de rest bestaat nog geen passende oplossing, of zij verblijven momenteel in de twee resterende villa’s.

Het gaat hier niet over cliënten die eenvoudig naar een andere reguliere zorginstelling kunnen worden overgebracht. Deze kinderen hebben intensieve, gespecialiseerde en vaak permanente zorg nodig. Verplaatsing is voor hen en hun ouders ingrijpend en soms ronduit riskant.

Toch hangt de sluitingsdatum als een zwaard boven hun hoofd.

De cliëntenraad wil dat de Ondernemingskamer onderzoek doet naar het handelen van het bestuur en de raad van commissarissen. Volgens de raad zou de zorg bewust zijn afgebouwd in het belang van aandeelhouder B. Braun.

De multinational en het bestuur bestrijden delen van de kritiek. Ook moet worden benadrukt dat de beschuldigingen nog niet door een rechter zijn vastgesteld.

Maar de aantijging dat met vroegtijdige sluiting is gedreigd wanneer de rechter ingrijpt, is zo ernstig dat politiek optreden onvermijdelijk is. Maeijer vraagt de minister daarom expliciet of B. Braun hiermee probeert de rechtsgang te frustreren.

In haar Kamervragen verlangt Maeijer een duidelijke garantie: de twee locaties moeten openblijven totdat voor ieder overgebleven kind een passende plek is gevonden.

Dat zou vanzelfsprekend moeten zijn. In een beschaafd land sluit je geen gespecialiseerde kinderzorg voordat je weet waar de kinderen de volgende dag veilig kunnen verblijven.

Toch moet daar blijkbaar eerst politieke druk voor worden uitgeoefend.

Maeijer vraagt bovendien om wetgeving die kan voorkomen dat ondernemingen na ernstig falen opnieuw zorg mogen aanbieden. Dat is een fundamentele discussie. De zorg is geen gewone markt waarop een mislukt product uit het assortiment wordt gehaald. Hier zijn mensenlevens, gezinnen en langdurige vertrouwensrelaties in het geding.

Wie zorg aanbiedt, aanvaardt een zware verantwoordelijkheid. Wie die verantwoordelijkheid ernstig schendt, kan niet simpelweg met een nieuwe bedrijfsconstructie verdergaan alsof er niets is gebeurd.

Rechts moet niet in de val trappen om ieder handelen van een multinational automatisch als vrije markt te verdedigen. Vrij ondernemerschap bestaat bij de gratie van eigendom, contracten én verantwoordelijkheid.

Wanneer een bedrijf zorg voor zwaar gehandicapte kinderen overneemt, weet het dat deze kinderen niet van de ene op de andere dag kunnen worden verhuisd. Daar hoort een morele en contractuele verplichting bij.

Een onderneming die wel inkomsten, reputatie en groeimogelijkheden accepteert, maar bij problemen de kwetsbaarste cliënten achterlaat, bedrijft geen verantwoord kapitalisme. Dat is afwenteling.

De overheid heeft ondertussen eveneens gefaald wanneer pas op het laatste moment duidelijk wordt dat tientallen kinderen nergens terechtkunnen. Toezicht moet méér zijn dan achteraf rapporten schrijven en sluitingen aankondigen.

De ouders van deze kinderen hebben al meer zorgen dan de meeste mensen zich kunnen voorstellen. Zij zouden niet ook nog maandenlang in onzekerheid moeten leven over de vraag of hun kind na 31 december een veilige plek heeft.

De minister moet daarom niet met procesbrieven, werkgroepen of regionale verkenningen komen. Er is een concrete opdracht: houd de locaties open, regel passende zorg en zorg dat geen enkel kind tussen wal en schip belandt.

De PVV heeft gelijk dat deze kwestie tot op de bodem moet worden uitgezocht. Als de beschuldigingen van de cliëntenraad kloppen, moet dat consequenties hebben. Niet alleen voor de huidige bestuurders, maar voor de manier waarop commerciële partijen toegang krijgen tot de meest gevoelige delen van onze zorg.

Kinderen zijn geen kostenpost die je kunt wegstrepen wanneer het rendement tegenvalt. Zij verdienen bescherming. Punt.