SGP steunt LTO's fiscale reserve voor boeren: Boost voor stikstofreductie en dierenwelzijn

Het idee is simpel verpakt: boeren mogen een deel van hun winst reserveren om later te investeren in klimaatdoelen, stikstofreductie, waterkwaliteit en een zogenaamd “dierwaardige” veehouderij. Fiscaal aftrekbaar, minder subsidies nodig, meer regie bij de boer. Op papier een win-win. In de praktijk is het iets heel anders.

LTO Nederland verkoopt het plan als noodzakelijk omdat de landbouw voor “grote opgaven” staat en omdat subsidies en marktinkomsten tekortschieten. Met andere woorden: de overheid heeft het geld niet meer en dus mag de boer zelf betalen voor beleid dat hem wordt opgedrongen. Een fiscale reserve klinkt dan als autonomie, maar is in werkelijkheid gewoon verplicht sparen voor opgelegde investeringen.

De jubelverhalen laten zich raden. Kees de Jong spreekt over een boost voor dierwaardige veehouderij. Elbert Roest ziet een win-win voor boeren, beleid en welvaart. Zelfs de Dierenbescherming doet enthousiast mee. Dat zegt eigenlijk al genoeg. Als het bedrijfsleven, groene ngo’s en dierenactivisten elkaar vinden, dan weet je wie er straks de rekening krijgt.

En dan de SGP. Die springt zonder blikken of blozen op de kar. Tweede Kamerlid André Flach noemt het plan “goed” en spreekt over gezamenlijke verantwoordelijkheid voor dierenwelzijn en zorg voor de schepping. Hij rekent zelfs al op een plek in het coalitieakkoord. Alsof dit een overwinning is.

Maar laten we even eerlijk zijn. Dit hele stikstofverhaal, waar deze investeringen zogenaamd voor nodig zijn, is gebaseerd op modellen, aannames en politieke keuzes. Geen natuurwet. Geen keiharde realiteit. Een beleidsbubbel die boeren al jaren wurgt met vergunningen die vastzitten en eisen die steeds verder opschuiven.

Wat gebeurt hier dus echt? Boeren worden aangemoedigd hun eigen winst opzij te zetten om later te investeren in maatregelen die ze niet willen, maar wel móéten om überhaupt te mogen blijven bestaan. Geen steun, geen bescherming, maar uitstel van executie. Eerst sparen, dan investeren, en daarna alsnog te horen krijgen dat het niet genoeg is.

Dat alles in een tijd waarin het EU-budget na 2027 krimpt, de rijksbegroting kraakt en subsidies steeds onzekerder worden. De overheid trekt zich terug, maar laat de eisen staan. En de sector mag zelf betalen om mee te blijven doen aan de waan van de dag.

De SGP zou beter moeten weten. Rentmeesterschap is geen synoniem voor meelopen met klimaatreligie. Zorg voor de schepping begint bij zorg voor de mensen die het land bewerken, niet bij het afdwingen van steeds nieuwe groene rituelen.

Men zegt dat dit plan breed draagvlak heeft. Boeren verdienen echte steun, echte zekerheid en echte vrijheid. Geen fiscale trucs die hen dieper de fuik in lokken. Tijd om wakker te worden, SGP. Pal staan voor de boer betekent soms ook nee zeggen tegen mooie woorden met een giftige kern.