Vier Syrische asielzoekers gaan 'als losgeslagen honden' tekeer in azc Maasbree en krijgen onder Van Weel 150 uur taakstraf

Je leest het goed. Geen jarenlange gevangenisstraf. Geen directe overplaatsing naar een gesloten vreemdelingendetentiecentrum. En al helemaal geen enkele reis richting de luchthaven om per direct het land uit te worden gezet. Uit het rechtbankverslag van L1 Nieuws blijkt dat de vier Syrische mannen na hun arrestatie door de politie al na twee dagen weer vrolijk op vrije voeten werden gesteld. Vervolgens eiste het Openbaar Ministerie onder de politieke verantwoordelijkheid van VVD-minister David van Weel slechts 150 uur taakstraf, en nam de rechter die fopstraf woensdag zonder blikken of blozen over. In het Nederland van het kabinet-Jetten kun je als asielzoeker een opvangcentrum kort en klein slaan, iemand afranselen tot hij voor zijn leven vreest en er vanaf komen met nog geen vier werkweken onbetaald papierprikken.

Lees de details van die geweldsuitbarsting op 30 juni in de COA-opvang in Maasbree eens goed door, want je maag draait ervan om. Bij die massale vechtpartij richtte het viertal zich volgens de locatiemanager op één medebewoner. Terwijl deuren en kozijnen in het opvangcentrum werden vernield, kreeg het slachtoffer de volle laag van het viertal. De locatiemanager van het opvangcentrum verklaarde later bij de politie dat de vier mannen volledig buiten zinnen waren: "Ze hadden hem wel kunnen vermoorden."

Het slachtoffer zelf beschreef in zijn aangifte bij de politie een regelrechte lynchpartij waar geen ontsnappen aan leek. "Ik kreeg harde klappen in mijn gezicht en ben ook geschopt. Dat bleven ze doen. Ik vreesde voor mijn leven", zo verklaarde de man. Aanvankelijk probeerde een andere bewoner nog tussenbeide te komen, waarna een medewerker van het COA het slachtoffer naar een aparte ruimte bracht om hem in veiligheid te stellen.

Maar zelfs achter een gesloten deur was de man zijn leven niet zeker voor deze Syrische bende. In zijn aangifte vervolgt het slachtoffer: "Maar ze maakten de deur kapot en gooiden daarna stoelen naar me toe. En weer werd ik geslagen. Ik wist zeker dat ze me wilden afmaken." Denk daar eens over na: een COA-medewerker probeert iemand te redden door hem in een andere kamer onder te brengen, en vier volwassen Syrische asielzoekers slopen gewoon de deur om hun slachtoffer met stoelen te bekogelen en verder in elkaar te ranselen. Wie zelfs een vluchtruimte openbreekt om een weerloos slachtoffer af te tuigen, zoekt geen veiligheid voor oorlog, maar importeert pure straatterreur naar een Limburgs dorp.

En wat gebeurde er nadat de politie de vier geweldplegers had opgepakt? Twee dagen later stonden ze alweer buiten. Nog krankzinniger is wie er uiteindelijk uit de opvang in Maasbree vertrok. Niet de vier Syrische geweldplegers die de deuren en kozijnen uit de sponningen sloegen, want die verblijven nog altijd gewoon in de noodopvang voor asielzoekers in Maasbree. Nee, het slachtoffer dat vreesde voor zijn leven en er nog altijd klachten aan heeft overgehouden, is inmiddels zelf maar naar een andere opvanglocatie verhuisd!

Dat is de ultieme morele capitulatie van het COA en van CDA-minister Bart van den Brink. In heel Nederland zien we hetzelfde zieke patroon: wie zich in een asielzoekerscentrum misdraagt, wie christelijke bekeerlingen of lhbti'ers belaagt of wie met vier man tegelijk een medebewoner in elkaar trapt, wordt met fluwelen handschoenen aangepakt, terwijl het slachtoffer zijn koffers mag pakken.

In de rechtszaal probeerden de vier Syriërs woensdag ook nog eens het slachtoffer uit te hangen. Ze beweerden met droge ogen dat ze zichzelf wilden verdedigen en dat er al dagen "boosheid en emotie" borrelde, al werd niet eens duidelijk waar de ruzie eigenlijk over ging. Zelfs de rechter prikte direct door die schaamteloze leugen heen na het bekijken van de beveiligingsbeelden: "Maar als ik de camerabeelden bekijk lijkt er toch meer op dat een meute achter één iemand aanging."

Het Openbaar Ministerie stelde vast dat het slachtoffer op een "gewelddadige manier te grazen is genomen", en de rechter sprak het viertal tijdens de zitting streng toe: "U bent als losgeslagen honden tekeer gegaan. Dat is niet de manier waarop we in Nederland problemen oplossen. Dit is geen manier om stabiliteit te vinden." Grote woorden van de rechter! Je zou denken dat na de vaststelling dat een meute "als losgeslagen honden" achter één man is aangegaan en een deur heeft ingetrapt om hem verder te mishandelen, de maximale celstraf volgt. Maar nee: het OM eist 150 uur taakstraf, de rechter stemt toe, en de vier heren mogen weer terug naar hun gratis bed, bad en brood aan de Middenpeelweg in Maasbree. Strenge preken vanaf het rechterlijke pluche kosten niets, maar zodra er écht gestraft moet worden, trakteert onze knuffeljustitie zware geweldplegers op een fopstraf waar elke crimineel om lacht.

Dit vonnis legt genadeloos bloot waarom kiezers op rechts walgen van de Haagse schijnpolitiek van VVD, CDA en D66. VVD-minister David van Weel laat zich in talkshows en Kamerdebatten graag voorstaan op zijn zogenaamde 'law and order'-profiel, en CDA-minister Bart van den Brink belooft bij elk incident dat overlastgevende en gewelddadige asielzoekers keihard worden aangepakt.

Maar in de echte wereld van dorpen als Maasbree betekent hun beleid helemaal niets. Eerder zagen we al dat Van den Brink voor Brussel boog toen bleek dat een Syrische asielzoeker met volgens berichtgeving maar liefst 114 politieregistraties op zijn naam volgens Europese regeltjes gewoon aanspraak kon blijven maken op gezinshereniging. En nu zien we dat vier Syriërs die in een Nederlands opvangcentrum een deur kapotmaken en een man afranselen tot hij voor zijn leven vreest, na 48 uur weer buiten staan en er met 150 uur taakstraf vanaf komen.

Vraag jezelf eens af wat voor signaal dit afgeeft aan de tienduizenden asielzoekers die in Nederlandse opvanglocaties zitten. De boodschap van de Nederlandse staat is kristalhelder: je kunt het meubilair en de deuren van het COA slopen, je kunt met vier man als een roedel "losgeslagen honden" op één iemand inslaan en schoppen tot hij voor zijn leven vreest, en het enige wat je riskeert is een vermanend vingertje van de rechter en een paar uurtjes schoffelen. Je asielprocedure loopt geen enkel gevaar, je opvangplek blijft gereserveerd en de Nederlandse belastingbetaler draait wel op voor de kapotgetrapte deuren en kozijnen.

Ondertussen zitten de inwoners van gemeenten als Peel en Maas opgescheept met een noodopvang waar volwassen mannen uit Syrië bij het minste of geringste ontploffen uit "boosheid en emotie". Als ze binnen de muren van het azc al deuren slopen om een medebewoner met stoelen te lijf te gaan, hoe veilig zijn de inwoners, winkeliers en hulpverleners in het dorp daarbuiten dan nog? De Haagse elite dwingt Nederlandse dorpen via de Spreidingswet om dit soort explosieve noodopvanglocaties te slikken, maar weigert de bevolking te beschermen zodra het geweld daadwerkelijk losbarst.

Voor ieder weldenkend mens is er maar één rechtvaardige straf voor asielzoekers die zich op Nederlands grondgebied schuldig maken aan groepsgeweld: per direct uit de asielprocedure zetten, opsluiten in afwachting van deportatie en op het eerste vliegtuig terug naar Syrië zetten. Wie hier zogenaamd bescherming komt zoeken en zich vervolgens gedraagt als een gewelddadige barbaar, heeft elk recht op verblijf in ons land dezelfde seconde nog verspeeld.

Dat is exact waar Forum voor Democratie en de PVV al jaren voor pleiten: een onmiddellijke asielstop, het opzeggen van de achterhaalde internationale verdragen die uitzetting blokkeren, en grootschalige remigratie. Zolang slappe kartelministers als David van Weel en Bart van den Brink aan de knoppen zitten, blijft Nederland een vrijhaven waar gewelddadige asielzoekers na twee dagen weer vrolijk buiten lopen.

Het vonnis in de zaak-Maasbree is een klap in het gezicht van het slachtoffer, een belediging voor de COA-medewerker die het slachtoffer in veiligheid moest brengen, en een waarschuwing voor elke Nederlander. Een land dat "losgeslagen honden" uit Syrië na een groepsaanval waarbij het slachtoffer voor zijn leven vreesde beloont met 150 uur taakstraf en gratis onderdak, tekent voor zijn eigen ondergang. Het is tijd dat het mes eindelijk in deze zieke asielindustrie gaat: geen taakstraffen en geen fluwelen handschoenen meer, maar de grens op slot en gewelddadige asielzoekers direct het land uit.