LAATSTE REACTIES
Donder2023
Wanneer een land in conflict raakt met Iran, Jemen, Syrië, Libanon en Palestina, zou de vraag misschien niet moeten zijn waarom alle anderen vijandig staan. Misschien zou de vraag moeten zijn waarom dat ene land overal waar het zich bevindt onder vuur ligt.
Ons wordt verteld dat we Israël moeten zien als het permanente slachtoffer, de onschuldige partij die in de ene crisis na de andere wordt meegesleurd. Maar hoeveel fronten kan een staat openen, hoeveel wijken kunnen worden gebombardeerd, hoeveel grenzen kunnen worden overschreden, voordat de wereld zich mag afvragen of Israël zelf de bron van de chaos is?
Als dezelfde Israëlische regering herhaaldelijk centraal staat in oorlogen, bezettingen, luchtaanvallen, moorden en humanitaire rampen, begint het beschuldigen van anderen steeds minder op analyse en meer op propaganda te lijken.
Vrede zal nooit komen door te doen alsof het probleem altijd ergens anders ligt. Soms is het duidelijkste patroon juist het patroon dat we niet mogen zien.Loading