Henk Tennekes: drie essays over klimaatmodellen

Eerder schonk ik aandacht aan een recente voordracht van Gerbrand Komen, voormalig directeur wetenschappelijk onderzoek van het KNMI, over klimaatmodellen. Een van zijn voorgangers, Henk Tennekes, heeft daarover ook onlangs gepubliceerd.

Het voordeel van emeriti is dat zij grote kennis en ervaring hebben en zich onafhankelijker kunnen opstellen dan hun jongere, nog actieve collega’s. Die moeten namelijk zorgen dat de schoorstenen van de wetenschappelijke instellingen waar zij werkzaam zijn, blijven roken. Dat hoeft in beginsel niet zo bezwaarlijk te zijn. Op klimaatgebied is het dat echter wèl, omdat de richting van de financieringsstromen politiek is bepaald. De beschikbare fondsen gaan overwegend naar onderzoek, dat de belofte van bevestiging van de menselijke broeikashypothese (AGW = Anthropogenic Global Warming) inhoudt.

Het feit dat mensen als Komen en Tennekes nog publiceren getuigt voorts van hun liefde en enthousiasme voor de wetenschap, die aanstekelijk is. Maar belangrijker is misschien nog dat zij de samenleving van de ontwikkeling van hun inzichten laten profiteren, zodat er rationelere maatschappelijke keuzen kunnen worden gemaakt. Dat zou heel prettig zijn, want klimaatbeleid kost een vermogen en protagonisten en antagonisten van AGW zijn het er met elkaar over eens, dat het huidige beleid geen enkel meetbaar effect op het klimaat zal hebben. Dus: ‘all pain and no gain.’

Eerder schreef ik dat zowel AGWers als klimaatsceptici zich in de analyse van Gerbrand Komen zouden kunnen vinden. Dat geldt m.i. minder of niet voor die van Henk Tennekes. Ik vrees namelijk dat vele AGWers daar grote moeite mee zullen hebben. Zouden zij zijn opvattingen namelijk aanvaarden, dan is daarvan de logische consequentie dat veel van het werk van het VN-Klimaatpanel (IPCC) op losse schroeven komt te staan en daarmee ook de wetenschappelijke legitimatie van het huidige klimaatbeleid komt te vervallen.

In zijn eerste essay gaat Henk Tennekes onder meer in op de invloed van oceanen op het klimaat. Maar daarmee wordt geen rekening gehouden!

Citaat:

A weather model deals with the atmosphere. Slow processes in the oceans, the biosphere, and human activities can be ignored or crudely parameterized. This strategy has been very successful. The dominant fraternity in the meteorological modeling community has appropriated this advantage, and made itself the lead community for climate modeling. Backed by an observational system much more advanced than those in oceanography or other parts of the climate system, they have exploited their lead position for all they can. For them, it is a fortunate coincidence that the dominant synoptic systems in the atmosphere have scales on the order of many hundreds of kilometers, so that the shortcomings of the parameterizations and the observation network, including weather satellite coverage, do not prevent skillful predictions several days ahead.

A climate model, however, has to deal with the entire climate system, which does include the world’s oceans. The oceans constitute a crucial slow component of the climate system. Crucial, because this is where most of the accessible heat in the system is stored. Meteorologists tend to forget that just a few meters of water contain as much heat as the entire atmosphere. Also, the oceans are the main source of the water vapor that makes atmospheric dynamics on our planet both interesting and exceedingly complicated. For these and other reasons, an explicit representation of the oceans should be the core of any self-respecting climate model. …

Tennekes concludeert:

Claims about the predictive performance of climate models are built on quicksand. Climate modelers claiming predictive skill decades into the future operate in a fantasy world …

In zijn tweede essay behandelt Henk Tennekes het probleem van korte-termijn calibratie van klimaatmodellen om meer inzicht te krijgen in de lange-termijn onregelmatigheden in het klimaatsysteem (in vakjargon: ‘seamless prediction’).

Citaat:

I wonder how short-term calibration of a long-term tool might help to unravel the longperiod irregularities in the climate system. The original meaning of the term “seamless prediction” was to express the idea that weather forecasting technology can be usefully extended to climate problems. The term was coined to consolidate the monopoly of GCM [General Circulation Models] technology in all kinds of weather and climate forecasting. However, in the paper by Palmer et al it refers to the reverse focus, where calibration is attempted by shrinking the time horizon. Alice gazing through the other side of the looking glass, as it were. The tail wags the dog here.

In zijn derde essay gaat Tennekes in op wetenschapsfilosofische kwesties, waarbij de implicaties van de gedachtengang van Lorenz en Popper voor klimaatmodellering analyseert. Maar hij begint mijn zijn eigen positiebepaling in het klimaatdebat.

Citaat:

Here in the Netherlands, many people have ranked me as a climate skeptic. It did not help much that I called myself a protestant recently. I protest against overwhelming pressure to adhere to the climate change dogma promoted by the adherents of IPCC. I was brought up in a fundamentalist protestant environment, and have become very sensitive to everything that smells like an orthodox belief system.

The advantages of accepting a dogma or paradigm are only too clear. One no longer has to query the foundations of one’s convictions, one enjoys the many advantages of belonging to a group that enjoys political power, one can participate in the benefits that the group provides, and one can delegate questions of responsibility and accountability to the leadership. In brief, the moment one accepts a dogma, one stops being an independent scientist.

A skeptic, on the other hand, accepts both the burdens and the pleasures of standing on his own feet. One of the disadvantages a skeptic has to cope with is the problem of finding adequate research support. The other side of that coin is that an independent scientist has a great opportunity to think better and delve deeper than most of his or her colleagues.

Aan Lorenz ontleent hij het volgende:

Complex deterministic systems suffer not only from sensitive dependence on initial conditions but also from possible sensitive dependence on the differences between Nature and the models employed in representing it. The apparent linear response of the current generation of climate models to radiative forcing is likely caused by inadvertent shortcomings in the parameterization schemes employed.

En over Popper schrijft hij:

Karl Popper wrote (see my essay on his views):

“The method of science depends on our attempts to describe the world with simple models. Theories that are complex may become untestable, even if they happen to be true. Science may be described as the art of systematic oversimplification, the art of discerning what we may with advantage omit.”

If Popper had known of the predictability problems caused by the Lorenz paradigm, he could easily have expanded on this statement. He might have added that simple models are unlikely to represent adequately the nonlinear details of the response of the system, and are therefore unlikely to show a realistic response to threshold crossings hidden in its microstructure. Popper knew, of course, that complex models (such as General Circulation Models) face another dilemma. I quote him again:

“The question arises: how good does the model have to be in order to allow us to calculate the approximation required by accountability? (…) The complexity of the system can be assessed only if an approximate model is at hand.”

From this perspective, those that advocate the idea that the response of the real climate to radiative forcing is adequately represented in climate models have an obligation to prove that they have not overlooked a single nonlinear, possibly chaotic feedback mechanism that Nature itself employs.

Conclusie:

The climate orthodoxy perpetrates the misconceptions involved by speaking, as IPCC does, about the Scientific Basis of Climate Change. Since then, I have responded to that ideology by stating that there is no chance at all that the physical sciences can produce a universally accepted scientific basis for policy measures concerning climate change.

Lees verder hier.

Kortom, een verkenning van de grenzen van de wetenschap door wetenschappers die daar goed over hebben nagedacht. Vergelijk dat eens met de stellige uitspraken van het VN-Klimaatpanel (IPCC)!


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

10 reacties

  1. MoreCarbonOK

    http://www.dagelijksestandaard.nl/2011/07/henk-tennekes-drie-essays-over-klimaatmodellen#comment-99794

     

    dit snapt niemand en niemand in Holland heeft hier natuurlijk al ooit iets van gehoord.

    Dat klopt.

    Want ik heb mijn eigen theorie ook nog nooit ergens in een boek gelezen.

    Maar het is de enige theorie die verklaart wat ik zie gebeuren.

     

  2. drnomad

    Tennekes: Protestants, vreest alleen God, is voor de duvel niet bang.

     

    Zoiets schreef ie in één van zijn boeken die ik gelezen heb. Hoewel ik dan geen God heb, vond ik dit toch wel één van zijn meest inspirerende uitspraken. En de rest is zeker ook interessant. Tennekes was laatst op BNR radio, zijn stem klonk niet best. Ik hoop dat het hem goed gaat.

  3. T2000

    “From this perspective, those that advocate the idea that the response of the real climate to radiative forcing is adequately represented in climate models have an obligation to prove that they have not overlooked a single nonlinear, possibly chaotic feedback mechanism that Nature itself employs.”

  4. T2000

    Je schrijft op je site dat Arhenius compleet verkeerd zat. Kun je dat misschien toelichten? Misschien dat je dezelfde ontdekking als Hans Erren hebt gedaan? Lees zijn blog over Arhenius: http://www.vkblog.nl/bericht/302074/Presentatie_Nationale_Ontgroeningsdag

  5. WHS

    In korte tijd: Komen, Lindzen, nu Tennekes….

    Wie volgt ?

    Klimaatmodellen kloppen niet, metingen zijn onbetrouwbaar , de werking van hetgeen in de atmosfeer gebeurt in onvoldoende bekend .Ga zo maar door.

    De sceptici belanden in de paradox dat zijn niet alleen aantonen dat de AGW-theorie niet houdbaar is, dat de conclusies van het IPCC ( science is settled immers …) niet deuegen en zeer zeker hun adviezen aan de politici. maar dat de sceptici ook nog feite aandragen om hun kritiek te staven en bovenal: informatie aandragen waaruit stukjes van de complexe natuur worden verhelderd..

     

    De AGW-aanhangers zouden toch moeten bewijzen dat hun ideeën kloppen ?

     

    Ben benieuwd naar het vervolg.

    Ik heb zo’n vermoeden, Hans.

  6. Hans Labohm

    WHS,

     

    Morgen een stukje over de gevolgen van het klimaat- cum energiebeleid in Engeland. Voor mij als Nederlander is het moeilijk te bevatten hoe een conservatieve regering in een land dat de term ‘common sense’ heeft uitgevonden, zo druk bezig is om economisch zelfmoord te plegen.

     

    Maar er is méér! Ogenschijnlijk een klein detail aan het eind van mijn ‘posting’. Een kameelneus?

     

    Blijf lezen.

     

     

  7. MoreCarbonOK

    A skeptic, on the other hand, accepts both the burdens and the pleasures of standing on his own feet. One of the disadvantages a skeptic has to cope with is the problem of finding adequate research support. The other side of that coin is that an independent scientist has a great opportunity to think better and delve deeper than most of his or her colleagues.

     

    Klopt!!!

     

    http://www.letterdash.com/HenryP/more-carbon-dioxide-is-ok-ok

     

  8. MoreCarbonOK

    @T1000: jyzegt

    Men neemt in modellen voornamelijk de absorptie coëfficiënt van CO2 mee en zou daarmee over het hoofd zien dat er nauwelijks wat geabsorbeerd wordt omdat CO2 de invallende infraroodstraling slechts voor heel korte duur omzet in vibratie en vervolgens geheel weer uitzend als infraroodstraling en niets achterlaat

     

    Hier blykt een misverstand

    elk gas molecuul heeft een specifiek spectrum tussen 0 en 20 um

    Stikstof heeft geheel en al geen absorptie en laat dus alle licht gewoon door het molekuul gaan.

    Andere gassen waar er licht “geabsorbeerd” wordt, laat een klein aantal photonen (van zekere golflengte) binnen tot by een verzadigingspunt. Op dat punt begint dan het molecuul (op dat golflengte gebied) meer of minder als een perfekte ronde bolle spiegel te werken en wordt er dat licht van die golflengte terug gekaatst. Hoe groter en dieper de absorptie hoe groter dat spiegelende vermogen. 

    Dat verklaart hoe het mogelijk is dat we het zelfs kunnen  meten als het terug komt van de maan.

    Als je je dat even kunt voorstellen dan begryp je meteen waar de “verwarming” en de ‘verkoeling” door komt:

    die bolle spiegeltjes weerkaatsen een groot % van het licht dus terug…. 

    Omdat die “spiegeltjes” bol zijn wordt 62.5% teruggekaats in de richting waar dat licht vandaan kwam.

     

    Je kunt dit echt zien gebeuren by zonsopgang als je op een vochtige ochtend in een bos staat. Voordat het veel lichter wordt, lijkt het net even of het licht van overal vandaan komt. Dat is omdat waterdamp ook in zichtbare deel van het spectrum  absorbeert.

     

     

  9. T2000

    MoreCarbonOK,

     

    Via een ander bron kreeg ik volgende tekst voorgeschoteld:

     

    “Temperatuur van de atmosfeer wordt bepaald door de translatie snelheid van moleculen en hun massa. De moleculen slaan ook energie op in de vorm van rotatie en vibratie hetgeen je kunt samenvatten als warmtecapaciteit.  De translatie en meestal ook de rotatie energie heeft niets van doen met kwanta maar de vibratie soms wel. Hoe staat dat bij CO2?
    Men neemt in modellen voornamelijk de absorptie coëfficiënt van CO2 mee en zou daarmee over het hoofd zien dat er nauwelijks wat geabsorbeerd wordt omdat CO2 de invallende infraroodstraling slechts voor heel korte duur omzet in vibratie en vervolgens geheel weer uitzend als infraroodstraling en niets achterlaat. Alleen vroegtijdige botsingen zouden kunnen zorgen voor het doorgeven van de energie naar andere moleculen maar dan moet wel het gehele energiepakketje overgedragen worden dus de botsing moet aan specifieke voorwaarden voldoen. “

     

    Heeft de tekst raakvlakken met het onderzoek waar jij naar refereert?

     

    Mijn conclusie is dat CO2 voor versnelde warmteoverdracht zorgt, waardoor deze sneller wordt afgevoerd.

     

     

     

     

  10. MoreCarbonOK

    @T2000

    Ih kreeg  inderdaad al gauw ergens dezelfde boodschap dat de formule van A niet klopte aangezien het dan al veel warmer zou moeten zijn geweest als wat het nu wel is.Ik besefte ook dat waarschijnlijk  Arrhenius niet kon weten dat er ook radiatieve verkoeling plaats vind door CO2 – als je met gloeilampljes gaat werken om de zon na te bootsen zul je dat nooit kunnen zien. Hier is het bewijs dat CO2 ook verkoelt:

    http://www.iop.org/EJ/article/0004-637X/644/1/551/64090.web.pdf?request-id=76e1a830-4451-4c80-aa58-4728c1d646ec

    Volg de groene lijn fig.6 bodem en je ziet hoe het terug komt in fig. 6 top.

    Verder is er ook nog verkoeling door CO2 omdat het deelneemt aan de levens ciclus. Dat heeft A ook niet beseft. Bomen en bossen hebben beide CO2 en warmte nodig om te groeien. Die warmte wordt uit de omgeving gehaald. Dankzy de groene beweging is de aarde bezig om groener te worden.

    Zover ik weet heeft niemand de presiese getallen van metingen hoeveel de verwarming is van CO2 tegenover de totale verkoeling door CO2.

    Het is allemaal heel dom gegaan. De IPCC heeft van de verkeerde kant naar het probleem gekeken. Domste fout die wetenschappers kunnen maken. Er is gewoon aangenomen dat CO2 de (grootste) oorzaak van de moderne verwarming is/was en toen zijn ze een “forcing” gaan berekenen op grond van de waargenomen verwarming sinds 1750 en de verhoogde concentratie alsmede de IR aborptie sepctra.

    En daar zijn ze toen natuurlijk de mist mee ingegaan.Het paard was achter koets gezet.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.