Italië kan weer naar de stembus

Na een maandje waarin de Italiaanse formatie niet van de grond kwam, en ook de verkiezing van een nieuwe president vastliep in een loopgravenoorlog, heeft de leider van Italiaans centrumlinks er gisteravond de brui aan gegeven. Hij stapt op nadat er een nieuwe president gekozen is. Dat betekent vrijwel zeker nieuwe verkiezingen – voor de EU een horrorscenario dat werkelijkheid wordt.

Nadat Bersani tijdens de verkiezingen al opzichtig faalde een beslissende meerderheid te behalen, is hij tot nog toe evenmin in staat gebleken de verkiezing van een nieuwe president te helpen realiseren. Wat de afgelopen dagen wèl kristalhelder werd, was waarom hij tot op heden categorisch weigerde een coalitie met de centrumrechtse club van Berlusconi te overwegen. Zelfs zijn deal met Bunga Bunga om een gematigd linkse president op het schild te hijsen, werd door een deel van zijn eigen achterban niet gepikt.

De revolte die de afgelopen dagen zichtbaar werd tijdens de eerste vier stemrondes voor een nieuwe president, waarbij kandidaat Maroni opzichtig faalde – maakten zijn aftreden als partijleider vrijwel onvermijdelijk. Maar aangezien Bersani toch in ieder geval theoretisch de verkiezingen gewonnen had, kan zijn vertrek weinig anders betekenen dan nieuwe verkiezingen. Waarbij eerst nog twee belangrijke vragen dienen te worden opgelost: wie wordt de nieuwe president, en verandert men het kiessysteem nog vóór de volgende verkiezingen.

De nieuwe president wordt al een groot probleem. Gisteravond trok ook de als vervanger van Maroni opgevoerde ex-premier Prodi zich terug, omdat hij onvoldoende steun kreeg. Wie de volgende president zou kunnen worden is op dit moment volstrekt onduidelijk, ook voor de Italiaanse leiders. De termijn van president Napolitano loopt binnen enkele dagen af, en de 87-jarige lijkt het behoorlijk zat te zijn.

Zelfs al ziet men kans het eens te worden over een nieuwe president, dan zijn nieuwe verkiezingen niet bepaald een oplossing waarnaar verlangend wordt uitgezien. In de peilingen gaat Berlusconi op dit moment aan de leiding, en naar verwachting zou hij nieuwe verkiezingen winnen. Om vervolgens in dezelfde fuik terecht te komen waarin Bersani nu zit. Om die reden is ook Il cavaliere niet erg happig op nieuwe verkiezingen, en leek hij zelfs bereid een coalitie met het nu uiteenvallende linkse blok te sluiten.

Natuurlijk wordt het anders als het kiessysteemn zodanig wordt gewijzigd, dat de winnaar via de toewijzing van extra parlementariërs aan een automatische meerderheid (het Griekse systeem) wordt geholpen. Maar er zit een addertje onder het gras. De 5-sterren-beweging van Beppe Grillo is bepaald niet kansloos om de grootste te worden. Zeker niet, nu het linkse blok zo opzichtig aan het desintegreren is. Het maakt de kans, dat veel linkse kiezers liever overlopen naar Grillo dan Berlusconi opnieuw aan de macht te laten komen, levensgroot. En dat is iets waarop niemand binnen het Italiaanse establishment zit te wachten.

Of en wanneer er nieuwe verkiezingen komen zal dus op zich al moeten afhangen van een onderhandelingssteekspel tussen links en rechts. Koehandel, die vooral Grillo in de kaart spelen zal.

Grillo is niet alleen de boeman van het Italiaanse establishment, maar wellicht nog meer van de Brusselse Eurocraten. Van een terugkeer van een wraakzuchtige Silvio Berlusconi slaapt men in Brussel al slecht, maar als Grillo aan de macht komt zijn de rapen echt gaar. Grillo heeft tot nog toe laten zien zich in het geheel niets gelegen te zullen laten liggen aan de wensen van de EU. Wat hij zegt over de euro en de aanpak die Brussel wenst te zien in de lidstaten, kan alleen maar leiden tot een uittrede van Italië uit de Eurozone. Waarna het EU-kaartenhuis met een donderende klap ineen zal zijgen.

In Italië is de laatste maanden de economische druk ook voor de gewone man voelbaar geworden. Dagelijks gaan 1000 bedrijven dicht of failliet, de werkloosheid loopt op, de banken verschrompelen zienderogen (er is een langzame bankrun gaande) en de EU wordt met steeds meer wantrouwen bekeken. Net zoals trouwens elders in de Eurozone. Allemaal heel bedreigend voor de gemoedsrust in de Brusselse burelen.

Het is ironisch, dat als men Berlusconi vorig jaar rustig had laten zitten, er weliswaar allerlei problemen waren geweest, maar die waren in het niet gevallen bij wat nu te gebeuren staat. Tenzij men de komende weken alsnog de politieke crisis, en de daarmee samenhangende weerzin van links tegen rechts weet op te lossen natuurlijk. Maar dat lijkt na gisteravond minder kansrijk dan ooit.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

4 reacties

  1. Makropoelos

     

     

    van Kees E, oudgediende en  Karl Kraut op het uitstekende artikel van Hannibal.

     

    Het geeft de verweg zittende Nederlander weer hoop dat zijn land nog niet helemaal verloren is.

     

    Ik ben jammer genoeg niet terzake deskundig zoals velen hier op deze site, mijn betrokkenheid is meer emotioneel. Ik schaam mij bv enorm voor de slappe houding van het Nederlandse volk. Waar is de vechtlust om ons voor ons land in te zetten. Onbegrijpelijk!

     

    Laat ons hopen dat de Burger op tijd wakker gaat worden.

     

     

  2. Karl Kraut

    Wanneer Italië deze zomer de euro verlaat, dan kan je er op rekeningen dat de Nederlandse overheid, minstens, je spaartegoeden bevriest; en, indien niet, er gewoon direkt beslag op legt. Spreid je risico dus, mocht dat inmiddels nog nodig zijn, over goud in eigen beheer en bitcoin. Anders moet je wachten tot je, weer, een tientje krijgt van Klaas Knot.

  3. oudgediende

    Toch ontwikkelt zich in alle lidstaten de weerzin tegen de eurozone en de regelverstikkende EU. In het zuiden omdat  het nu onmiskenbaar duidelijk wordt dat bailouts met de austerity voorwaarden daarbij een verstikkende invloed hebben op de economie en bovendien de lidstaten tot slaven van de Troika maakt volgens een soort vast recept. In het noorden omdat daar het besef begint door te breken dat als de garanties die verstrekt zijn via bailouts en allerlei soorten leningen en de target twee vorderingen in echt geld zouden moeten worden omgezet een lawine van schulden over ons afkomt, terwijl het rendement van die garanties en leningen niet alleen nihii maar zelfs negatief blijkt te zijn. Dat Brussel en het IMF nu over de “austerity” van mening zijn gaan verschillen draagt ook niet bij tot het vertrouwen. Dat onze eurofiele overheden consequent lastenverzwaringen verkopen als bezuiniging om de overheid maar even veel geld als tevoor te kunnen laten uitgeven schept ook geen vertrouwen. Verder ziet het noorden met toenemende ongerustheid de oost europese arme burgers de wijk nemen naar de in hun ogen superrijke westelijke landen waar zij door het verdrag van Lissabon dezelfde rechten op sociaal gebied (uitkeringen) hebben als de bewoners en daar bovendien de werkverhoudingen verstoren. De EU en eurozone brengen alleen maar anadelen mee, het “sterke blok” tegen de globale markt bestaat door ondelringe verdeeldheid evenmin en wae din de tijd van de EEC sterker omdat het op de handele enindustrie was gericht.

    Nu kennelijk  blijkt dat de staatschulden best boven die 90% kunnen oplopen zonder financiëel fatale gevolgen komen al die bailouts weer in een nog ongunstiger licht te staan.

     

    Een voorzichtig einde van de eurzone en daarna EU en teruggaan naar de EEC met als eerste zet:  terug naar Maastricht: dus geen hulp van lidstaten onderling, eigen verantwoordelijkheid  en wie niet mee kan eruit.

    Daarna zien welke garanties en leningen zouden kunnen worden terugbetaald (en dat zal een goed beeld geven van de ellende die de eurozone heeft aangericht) en opnieuw als door de EEC verbonden gemeenschap van zelfstandige landen met eigen verantwoordleijkheid uithuilen en opnieuw beginnen.

    Het grootste struikelblok zijn de politieke partijen die hun eigen koers willen varen ongeacht wat de bevolking ervaart en wil en eurofiel blijven ondanks alle ervaringen eurofiel blijven. In zuid Europa ziet men nu de ontwikkelingen die daarvan het gevolg zijn.

    Hoe langer we zoals nu doorgaan hoe moelijker dat wordt.

     

  4. Kees E

    Zou het dan? Zou het dan echt gaan gebeuren?

     

    Ik kan niet wachten, laat die EU en EURO maar volledig instorten en dan back to basic!

     

    Niemand zit op de EU en EURO te wachten. Niet in Griekenland, Cyprus, Italie, Spanje, Portugal, Engeland.

     

    Frankrijk is nagenoeg failliet, Nederland en Belgie hebben te maken met krimp en oplopende werkloosheid doordat er honderdduizenden Oostblokkers het werk ‘stelen’ en in Duitsland begint men langzaamaan wakker te worden, er is al een anti-EU partij.

     

    Brusselse ambtenaren, Europese parlementariers, Europese commissaren, de grote verdieners en bedriegers bij elkaar. De volkeren moeten straks klopjachten op hen maken om hen te berechten. Zij hebben willens en wetens misdaden tegen de menselijkheid gepleegd. Ze zijn ‘bij hun volle verstand’ er telkens mee doorgegaan. Dat moet hen straks worden voorgeworpen.

     

    Laten we hopen dat Beppe de nieuwe verkiezingen wint en het systeem een reset kan gaan geven. Zijn we allemaal van die EURO verlost en kan overal daarna rust terugkeren. Economieen kunnen weer gaan groeien en werkloosheid behoort tot het verleden.

     

    I HAVE A DREAM

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.