Normen en waarden?

Foto:

Voormalig minister-president Balkenende laat weer van zich horen, maar of zijn boodschap wel zuiver is valt te betwisten…

Opnieuw een debat over normen en waarden? Op zich een prima idee. Maar wat bedoelen we daar mee? Toen Balkenende het tijdens zijn ambtstermijn voorstelde werd er lacherig om gedaan, maar dat kwam vooral omdat de man simpelweg niet heel charismatisch is. Zijn oproep kwam stuntelig en kleinburgerlijk over. Net als zijn pleidooi voor een terugkeer naar de VOC-mentaliteit die ons land groot heeft gemaakt. “Toch?”

Maar had hij ongelijk? Geenszins. Ons land kon—en kan nog steeds—best wel een beetje extra fatsoen verdragen. Balkenende wist die boodschap niet flitsend te verkopen, maar hij durfde het wel te zeggen. De rest stond erbij en keek er naar. Luisteren deed men duidelijk niet, want onze politici zijn beslist geen toonbeeld van fatsoen. Ze stelen er flink op los, ze zijn van corruptie niet vrij, en in het parlement is de omgangsvorm benden ieder peil. Als Wilders niet aan het schelden is, beschuldigt Pechtold zijn tegenstanders wel van nazisme. Fatsoen moet je doen? Onze politici menen blijkbaar van niet. Ze geven een bijzonder kwalijk voorbeeld. Dat irriteert mateloos, dus ik was blij te zien dat Balkenende opnieuw een oproep plaatste voor méér aandacht op moreel gebied.

Tot ik de boodschap te horen kreeg. Want wat blijkt? Balkenende heeft het niet meer over fatsoen. Hij noemt de onbehoorlijke gedragingen van politici en bestuurders niet. Hij heeft niet eens aandacht voor de gewelddadige houding van jongeren. Nee. De discussie met nu gaan over “populisme en nationalisme”, over “de financiële crisis en klimaatverandering”. Dan zie je de bui al wel hangen. Balkenende maakt een bocht naar links. Ik weet niet hoe het komt, maar dit overkomt prominente ex-politici van het CDA keer op keer. Zodra hun actieve rol is uitgespeeld, worden ze ieder jaar linkser. Waar Balkenende als premier sprak van degelijk waardenbesef, sluit hij zich nu aan bij de meute der mastodonten. Net als Van Agt en Hirsch Ballin heeft hij opeens enkel nog aandacht voor de politieke onderwerpen die eigenlijk tot de stokpaardjes van de linkerflank behoren.

Dat is dus precies wat we niet nodig hebben. Balkenende toont met zijn ommezwaai aan dat we hem definitief kunnen afschrijven. Uit linkse praatjes ontstaat geen fatsoen of moreel besef. Dat komt voort uit verantwoordelijkheid, zelfredzaamheid en degelijke opvoeding. Kortom: alles dat de linkse politiek in Nederland kapot heeft gemaakt. Ik vermoed dat daar een groot deel van het probleem verscholen zit. Nederland is een land van botteriken en zeurkousen geworden, waar bijna iedereen zijn hand ophoudt, en bijna niemand zijn handen uit de mouwen steekt. Die mentaliteit van afhankelijkheid geeft de doodssteek aan een fatsoenlijke maatschappij. Enkel zelfstandige, verantwoordelijke mensen hebben genoeg karakter om fatsoenlijk te zijn.

Wie graag aandacht wil voor normen en waarden hoeft zijn heil niet meer te zoeken bij Jan Peter Balkenende. Fatsoen wordt politiek niet vertegenwoordigd door linkse praatjes, maar door klassiek-liberalime en conservatisme. Twee stromingen die in de Nederlandse politiek niet of nauwelijks zijn vertegenwoordigd. En dat illustreert precies waar het spaak loopt. Wie een degelijk land wenst te zien, zal zich moeten inzetten om daar verandering in te brengen. Balkenende gaat de strijd duidelijk niet vóór ons voeren, dus we moeten het werk zelf verrichten. Fatsoen moet je doen. Toch.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!