Ontwikkelingssamenwerking is niet fatsoenlijk

De CU dacht: we doen eens lekker gek. De overheid is nog niet groot genoeg. Ontwikkelingshulp kan best naar 1% van het BNP.

Gisteren twitterde het CU-Kamerlid Joël Voordewind, sympathieke man en vaak goede ideeën, het volgende: ‘Breng ontwikkelingshulp weer terug naar de internationaal afgesproken norm van 0,7%. Kwestie van goed fatsoen.’ Dat klinkt heel lief en aardig en het is vast ook mooi scoren bij een bepaalde groep kiezers.

Voordewind deed er in het debat met minister Ploumen van Ontwikkelingssamenwerking nog een forse schep bovenop. Onder het motto, doe nog gekker, stelde de CU’er voor om 1% van het Bruto Nationaal Product (BNP) uit te geven aan ontwikkelingssamenwerking.

Dat heeft ChristenUnie-Kamerlid Voordewind woensdagmiddag betoogd tijdens het debat over de begroting van minister Ploumen (Ontwikkelingssamenwerking).Aan de jarenlange bezuinigingen op hulp aan arme landen moet volgens hem nu echt een einde komen. Die 1 procent van het nationaal inkomen is zijns inziens hard nodig om de veiligheid in fragiele staten te verbeteren, de gevolgen van natuurrampen in te dammen en blijvend te werken aan goede handelsverhoudingen.

Kerntaak
Nu schreef ik vorige week al een artikel over ontwikkelingssamenwerking. Ik stelde daarin dat ontwikkelingssamenwerking helemaal geen kerntaak van de overheid is. Wij, als burger, kunnen prima zelf bepalen of en hoeveel geld wij aan ‘de armen’ geven, welke goede doelen wij in staat achten om het onderste uit de kan te halen wat betreft ons geld en hoe dat geld van ons moet worden ingezet. Ik zit er helemaal niet op te wachten dat Europees ontwikkelingsgeld (Nederland stort per jaar 500 miljoen euro op de rekening van Brussel) wordt ingezet om abortussen te sponsoren. Dat is een hele rechtse visie op de overheid (klein) en op de verantwoordelijkheid van de burger (groot). Joël Voordewind en de CU mogen het daar uiteraard mee oneens zijn.

Er is echter meer te zeggen over ontwikkelingshulp. Argumenten die toch ook voorstanders van een grote overheid moeten aanspreken. In mijn artikel van vorige week haalde ik het boek van meneer Deaton al aan. Deze schrijver geeft een heel scala aan argumenten tegen ontwikkelingshulp in de huidige vorm in zijn boek. Ik vind een heel goed argument van meneer Deaton het ondermijnen van het sociale contract:

‘Overheden hebben een contract met de burgers. Die betalen belasting en in ruil daarvoor levert de overheid diensten als gezondheidszorg, wegen, defensie, politie, noem maar op. Maar als het geld van buitenaf komt, wordt dat contract ondermijnd. Welk effect dat heeft verschilt van land tot land. De grootste problemen doen zich voor in de landen die worden geregeerd door één persoon met weinig checks and balances. Dan kunnen zich heel slechte dingen voordoen. Ik denk dat op lange termijn deze enorme geldstromen ervoor zorgen dat overheden weinig aandacht hebben voor hun eigen burgers, want dat hóeven ze niet.’

Zuinig
Over dat contract gesproken. Zo’n contract heeft de overheid, de Nederlandse welteverstaan, ook gesloten met u en mij. Ik betaal graag belasting voor bepaalde diensten. Ik moet er niet aan denken dat iedereen de straatverlichting voor zijn huis zelf moet regelen. Dan zet de ene persoon er een verblindende bouwlamp neer en de volgende een waxinelichtje. Dat schiet niet op. Maar ik vraag wel van de overheid om zuinig met mijn centen om te gaan. Ontwikkelingssamenwerking gaat gepaard met verspilling, corruptie en schandalen. Niet mijn droombeeld van hoe de overheid met mijn geld omgaat.

Ik durf zelfs de stelling aan dat wij als burgers veel beter zelf aan ontwikkelingshulp en ontwikkelingssamenwerking kunnen doen dan de overheid. Kleine projecten, microkrediet, geen waanzinnig hoge salarissen voor directeuren, weinig tot geen steun aan overheden, financiering van onderzoek, overdragen van kennis, enz. Ga maar door.

Meneer Voordewind vindt het verhogen van onze steun fatsoenlijk. Nu is fatsoen heel subjectief. Maar het moge duidelijk zijn dat het in mijn ogen onfatsoenlijk is. Onfatsoenlijk richting u al belastingbetaler en uiteindelijk schiet de wereld er ook weinig mee op. Dat is al treurig genoeg!

U kunt mij volgen op Twitter onder de naam @MeijerHerman. Kijkt u ook eens op mijn site.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

14 reacties

  1. R. Hartman

    “Zo’n contract heeft de overheid, de Nederlandse welteverstaan, ook gesloten met u en mij.”

    Oh ja? Waar en wanneer heb ik daarvoor getekend dan? Het ‘Sociaal Contract’ is misschien wel de grootste leugen die een overheid ooit gedebiteerd heeft.

     

    En ook Deaton laat zien er geen bal van te begrijpen. Hij begint goed, althans zoals de meeste lieden die belasting verdedigen met het flauwekul-argument dat je er wat voor terugkrijgt:
    “Die betalen belasting en in ruil daarvoor levert de overheid diensten
    als gezondheidszorg, wegen, defensie, politie, noem maar op.”

     

    Deze ‘verdediging’ stelt dus dat belasting bedoeld is om de
    diensten van de overheid aan de burger van te betalen. Waarom dat dan
    niet gewoon aan de markt overgelaten wordt is daarmee al onbegrijpelijk,
    want waarom zou de burger een monopolist wensen als hij ook
    concurrerende aanbieders van die diensten zou kunnen hebben, en daarmee
    keuze?

     

    Maar goed, belasting is dus een vergoeding voor geleverde diensten. Dus niet om Sinterklaas mee te spelen en weg te geven aan derden, denk je dan. Volgens Deaton is het probleem echter dat er geld van derden ontvangen wordt. Wat een onvoorstelbaar omgekeerde wereld. Om geld te kunnen ontvangen moet (een ander) dat eerst weggeven. Dus als ontvangen een probleem is moet je het weggeven stoppen. Maar dat weggeven had op voorhand al niet mogen gebeuren omdat het geen onderdeel uitmaakt van dat denkbeeldige sociale contract. Kortom: gelul.

     

    Dat ‘ontwikkelingsgeld’ gebruikt wordt om dictators in het zadel te houden, en dat er helemaal geen of nauwelijks ‘hulp’ van uitgaat klopt, maar dat is een gevolg, geen oorzaak. Hoe krijg je het uit je pen? Deaton geeft ook maar wijselijk niet aan wat de effecten zijn, hij beperkt zich tot vage prietpraat. De effecten zijn namelijk desastreus: ontwikkelingsgeld voorkomt de zelfstandige ontwikkeling van een economie en houdt daarmee de regio arm.

     

    De overheid speelt ‘weldoener’ maar brengt daarmee zowel de (beroofde) producenten van het geld als de (afhankelijk gehouden) ontvangers ervan slechts armoede. Alleen de poppetjes die direct met de bedragen schuiven worden er beter van, en dat is dus iets anders dan de beleden doelstelling propageert.

     

    Geef iemand een vis, en hij eet één keer. Leer iemand vissen, en hij kan productief worden. Maar geef iemand die kan vissen gratis vis, en hij vraagt zich af waarom hij moeite zou doen zelf te vissen. Zo wordt elk eigen initiatief vermoord.

     

    ‘Ontwikkelingssamenwerking’ is minstens zo’n grote leugen als dat ‘Sociaal Contract”. er is niets sociaals aan het beroven van mensen, ook niet als het, al dan niet zogenaamd, voor een goed doel is.

     

     

  2. reageerbuis

    Volkomen mee eens.

  3. drnomad

    Volgens mij vragen we al jaren dat de overheid prudent omgaat met belastinggeld, en dit gebeurt nog steeds niet. Stop maar met vragen zou ik zeggen. Je kunt beter een spel spelen waarbij je nog een kans hebt om te winnen.

  4. L. van der Schoot

    Deze linkse gelovigen geloven alles. Wat heeft de ontwikkelingshulp in 30 jaar  aan vooruitgang gebracht in de zogenaamde ontwikkelingslanden?

    Vrijwel niets zo blijkt. Het meeste geld heeft niet het doel bereikt waarvoor het was bestemd. Men is afhankelijk geworden van het geld, te vergelijken met een bedelaar.

     

    Verder is het m.i. niet een taak van de overheid om het geld van de burger aan dit soort zaken uit te geven. Uitgezonderd noodhulp misschien.

    Iedereen staat vrij om te geven en de Nederlander doet dat meestal graag.

    Tenslotte is de ontwikkelingshulp vaak politiek geladen wat al helemaal niet hoort.

     

    De CU is een weg met ons partij die graag het geld van anderen uitgeeft zoals alle linkse partijen.

     

  5. pietkremer

    Zou Voordewind met dit voorstel komen om stemmen te winnen voor de Christenunie, dan is hij ervan overtuigd dat er genoeg burgers zijn die een verhoging van de ontwikkelingshulp wel zien zitten. Maar stel dat hij er een zetel mee wint, dan moet hij altijd nog andere partijen meekrijgen voor een parlementaire meerderheid. Dat zie ik niet zo 1,2,3 gebeuren. Andere mogelijkheid is dat Voordewind met dit voorstel komt om zijn status als Gutmensch te verhogen. Als we onze hulp zouden verhogen naar 1 procent van het BNP, dan moet de Staat daarvoor of de belastingen verhogen of geld lenen. Belastingverhoging is slecht voor de economie en geld lenen is slecht voor onze kredietwaardigheid. Dat kost de Staat nog meer rente. Het voorstel van Voordewind  houdt wel rekening met de armoede in de derde wereld, maar niet met die paar honderdduizend Nederlanders die nu al moeilijk kunnen rondkomen. Nu las ik deze week dat protestanten over de hele linie welvarender zijn dan andersgelovigen, dus zij betalen waarschijnlijk nog graag wat meer belasting voor dit nobele doel, maar het blijft zuur voor Nederlanders die klem zitten. Ook vreemd dat Voordewind met dit voorstel komt, juist nu het Nederland niet zo voor de wind gaat. Hij bevestigt weer eens het beeld van de zachteiigheid van de CU.

  6. Johanna

    Ontwikkelingssamenwerking is egoïstisch.Eigen financiële  behoefte eerst. CU en andere voorstanders van Ontwikkelingswerk  halen  alle kennis, kunde, talenten  weg uit ontwikkelingslanden o.a. Afrika.  Na hun  studie in Nederland (Europa) worden ze aangeraden  in het rijke Westen  te  blijven en hoeven ze zich niet in te zetten voor eigen Afrika of andere ontwikkelingslanden. CU en andere partijen   werken  aan Neo- Kolonialisme.

  7. D. G. Neree

    Ik kan me niet herinneren ooit een contract met de overheid getekend te hebben en een eenzijdig opgelegd contract is geen contract maar dwang.

  8. harry la croix

    Reeds vele malen is door academici in de ontwikkelingslanden aangegeven dat ontwikkelingshulp het doel voorbij schiet. Het geld komt niet terecht daar waar het nodig is. Reeds vele malen is gepleit om fysiek en daadwerkelijk hulp te verlenen en dat met de ontwikkelingsgelden te financieren. Niets nieuws dus. Het is ook niet zo raar als de CU voorstelt om meer geld te besteden aan ontwikkelingshulp, dat komt overeen met hun geloof (iets positiefs over het geloof Bart Schut). Maar tot dusver gaat al het geld in de zakken van dictators, die het geld letterlijk onder de linker- en rechterarm verdelen. Of erger, er wapens voor kopen. Regiems, die wij politiek onze steun verlenen…….. Of we geven ze geld om bij de tegenpartij dood en verderf te zaaien (Geheel Afrika). Een erg fijne wereld, die alleen gebaseerd is op zogenaamde ‘rede’, maar natuurlijk wel de ‘rede’ van één politieke opvatting, de andere opvattingen zijn niet relevant of worden verketterd. Andere opvattingen dan de ‘rede’ zijn immers verwerpelijk!

  9. Altea-Hills

    De CU wil maar een ding,en dat is onderdrukking van de zwarten in Afrika,en alleen maar om uit barmhartigheid hun geloof te kunnen verkopen,en dat lukt beter bij arme mensen,die van de blanken een aalmoes krijgen,dan bij de Chinezen die ook naar Afrika gaan,maar dan wel om er geld te verdienen.

    Zij behandelen de Zwarte mens 10 X beter dan die geloofs fanaten,en de Chinezen bereiken in de laatste10 jaar meer dan de blanken in de 100 jaar daarvoor.

     

  10. Gaston

    Wie bel ik als de overheid aan contractbreuk doet?

  11. Johanna

     

    Niks staat  Joël Voordewind en  wereldverbeteraars   in de weg om groot deel van hun  salaris in te leveren. De indoctrinatie van de zieltjeswinners is al meer dan erg genoeg.  Laat ze in ieder geval van  ons opgebrachte belastinggeld afblijven. Hun bemoeizucht is kennelijk eindeloos. Dat al die profiterende  welzijnswerkers na meer dan zestig  jaar  in ontwikkelingslanden  er niet worden uitgegooid is mij een raadsel.

  12. Bes Tolen

    Ruim vijftig jaar geleden verkondigde ik als lid van een grote jongerenorganisatie dat niet de gezondheidszorg in de derde wereld prioriteit moest hebben maar de maatschappelijke opbouw met in de eerste plaats de productie om in eerste levensbehoeften van de bevolking te voorzien. Ik zag toen al geboortebeperking als van groot belang daar. Zeker speelde bij mij mee dat ik vermoedde dat wij in Europa anders ook onder druk zouden kunnen komen te staan. Zo’n CU vind ik een breuk met het oude protestantisme in Nederland. Hoewel je kunt verwachten nu juist protestantse kerken zijn leelggelopen dat er verhoudingsgewijs veel meer windvanen over blijven. Ik vind die overblijvers weinig of niet solidair met de rest van de Nederlanders. Toegeven dat ze met zaken fout zitten is er niet bij. [Wat voort komt uit hun egocentrisch egoïsme.]. Dat betreft juist ook ontwikkelingshulp. Dat er onoirbare illegale praktijken plaats vinden zoals het naar Nederland meenemen van jonge Afrikanen. [Kennis uit de eerste hand.]. 

  13. Ludovic

    50 jaar al sponsoren we met OS-geld MALI. En wat leverde het buiten  een  PvdA-erebaantje op? Voor die  slavenhandelaren [oud-zakenpartners] aldaar nada.

  14. iMachia

    We zien inmiddels aan de nieuwste ontwikkelingen in Afghanistan wat ontwikkelingshulp, zelfs in de meest etreme vorm (gewapend ingrijpen) heeft gebracht. Niets dus. Terug bij af als het ware.

    Het is van een onmetelijke zelfvoldaanheid om te veronderstellen dat deze versluierde vorm van kolonialisme iets oplevert voor het ontvangende volk.

    Maar politici, dus ook meneer Voordewind, willen nooit leren van de geschiedenis. Zij denken dat ze zelf weer nieuwe geschiedenis kunnen maken. En zoals altijd graag met (belasting-)geld van de ander.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.