De psychologie van Poetin

“An appeaser is one who feeds the crocodile, hoping it will eat him last,” zei Winston Churchill ooit.

Op 23 februari 2014 ontvluchtte Janoekovitsj, president van Oekraïne, na weken van gewelddadige protesten zijn land. Hij was lange tijd een communist en altijd pro-Russisch. Na zijn vertrek besloot het parlement dat er op 25 mei nieuwe presidentsverkiezingen zouden plaatsvinden. Vervolgens trokken op 28 februari Russische troepen de grens over. Op twee vliegvelden en bij de staatsomroep werden Russische militairen gesignaleerd. Mariniers evenals troepen van de speciale eenheid zouden inmiddels aanwezig zijn. Op een infanteriebasis op de Krim werden Oekraïense soldaten gedwongen hun wapens af te geven.

Naar Westerse maatstaven gemeten is het bewind van Poetin niet bepaald democratisch. Toch toont hij zich in staat, bijvoorbeeld bij het Russische optreden nu in Oekraïne, een vuist te maken en voortvarend te opereren. Europese staten zijn enerzijds op de hand van de demonstranten die verlangen naar een soeverein Oekraïne. Anderzijds aarzelt men om Poetin de wacht aan te zetten. Het is waar dat, om tot een diplomatieke oplossing te komen, men de Russische belangen in de Krim zal moeten erkennen. Tegelijkertijd is het zo dat, mochten Westerse mogendheden helemaal niets doen, zij daarmee het signaal afgeven dat naties die zich op Westerse politieke waarden oriënteren er uiteindelijk alleen voor staan.

De confrontatie met Rusland maakt duidelijk hoe democratische processen een krachtig optreden naar de buitenwereld saboteren. De tsunami in Japan maakte in Duitsland bijvoorbeeld een golf van verontwaardiging los over kernenergie. Met als gevolg dat de overheid alle kerncentrales op slot gooide en men van Russische fossiele brandstoffen afhankelijk werd. Dat werkt nu in het nadeel van Europa. Als er boycots tegen Rusland komen zal bijvoorbeeld de Nederlandse voedselexport daar onder lijden. Dit kan een rem zetten op de economische groei. Met als gevolg dat de burger pijn in de portemonnee zal voelen, leidend tot onvrede over het beleid. Een afrekening tijdens de verkiezingen volgt. Wegens deze populariteitsfactor zijn Westerse staten terughoudend om Poetin sancties op te leggen.

Het is waar dat Rusland zwaar zal lijden onder een economische boycot door Europese staten. Zo zullen de inkomsten uit de brandstofbronnen teruglopen. Grote groepen mensen zouden kunnen terugvallen in de armoede. Luxeproducten worden schaarser en duurder – dit zal de trouwste vrienden van Poetin hard raken. Poetin beheerst in zijn land echter de media en de beeldvorming rondom het landsbelang. Als er een Rus sterft van de honger, dan zal die persoon in zijn ogen tenminste verhongeren voor Moeder Rusland. Zijn aanhangers verwachten van hem dat hij zich als harde leider opstelt, en minder als man van het compromis.

In Europa is de situatie anders. De Europese staten zijn verlamd door een post Tweede Wereldoorlog complex. Ze hebben zich tegen de waarden van krachtig leiderschap gekeerd, tegen het stellen van strikte grenzen en onwrikbare voorwaarden, tegen het vervolgens optreden tegen wie die grenzen overschrijdt. Als gevolg hiervan schat Poetin dat de Europese honden zullen blaffen, maar niet zullen bijten. Zijn inschatting is dat de Europese landen de economische risico’s – de risico’s voor hun welvaart – als te groot zullen beoordelen. De Europese landen lijken niet tot een eensgezind optreden in staat en voelen zich te zwak om een confrontatie met Rusland aan te gaan.

De ijzeren wet van de geschiedenis dicteert dat grootmachten zich oftewel uitbreiden, oftewel hun krachten consolideren en hun waarden dieper verinnerlijken, of de weg inslaan naar een geleidelijk verval. Dit proces zult u weerspiegeld zien in de mening van de gemiddelde Europeaan. Vraag hen concreet naar de situatie die momenteel in Oekraïne voorligt, en u zult een antwoord horen als het volgende: “Oekraïne is een soeverein land. Dat het Russische leger daar nu binnentrekt, is verwerpelijk. Maar we kunnen natuurlijk geen conflict riskeren. Alleen onverantwoordelijke nationalisten zouden een conflict aangaan om hun geopolitieke invloed af te bakenen.”

“Alleen krankzinnige leiders zoals de dictators uit de twintigste eeuw zouden een conflict riskeren wegens de geopolitieke invloedssfeer van een mogendheid.” Poetin rekent op die basishouding van de gemiddelde Europeaan, wiens waarden inmiddels de zachte waarden van het eindeloze bemiddelen zijn. Ondertussen marcheert Rusland nu een land binnen dat formeel soeverein is. Onder het mom van “wij zullen de lokale Russische inwoners beschermen tegen de Oekraïense coupplegers”.

Als men dit accepteert wordt een precedent geschapen. Hoe meer ruimte het Russische leger krijgt, hoe meer prestige er op het spel zal staan op het moment dat overige mogendheden besluiten tot ingrijpen. En dus zullen de Russen dan ook meer gemotiveerd zijn om te behouden wat zij hebben bemachtigd. De geschiedenis staaft dit. Zou er ooit een Tweede Wereldoorlog uitgebroken zijn als de Entente-mogendheden Duitsland al bij de bezetting van het Rijnland en van het Sudetenland hadden gestopt? In het Boedapest Memorandum van 1994 staat zelfs dat Rusland, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk de territoriale integriteit van Oekraïne zullen verdedigen.

Al het voorgaande wijst er op dat het Oekraïne-conflict in de kern nooit om legitimiteit of soevereiniteit draaide. De verklaringen en verdragen van de betrokken partijen zijn bijkomstigheden, epifenomenen van de geopolitieke machtsverhoudingen. Grote vissen eten kleine vissen, schreef Spinoza in zijn verhandelingen over internationale politiek, en Rusland weet dat het een grotere vis is. Poetin weet dat hij er mee weg kan komen. De teloorgang van de Sovjet-Unie noemde hij de grootste geopolitieke catastrofe van de twintigste eeuw. Het Russische leiderschap is vastbesloten de macht en het prestige van Rusland te herbouwen. De enige kracht die deze expansie kan afremmen met hoop op succes, is een vastberadenheid van gelijk gewicht.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

21 reacties

  1. D. G. Neree

    wat gebeurt er eigenlijk in Oekraïne zelf op dit moment? De grote schreeuwers hebben het overgenomen en daar wordt het hele westen door doofgechreeuwd

  2. D. G. Neree

    Idd interessante insteek, maar ik vraag me af of dit:

     

    “De confrontatie met Rusland maakt duidelijk hoe democratische processen een krachtig optreden naar de buitenwereld saboteren.”

     

    wel juist is. In de EU bestaat er namelijk geen democratie.

    Amerika is een voorbeeld hoe een democratisch land wel degelijk een vuist kan maken.

     

    De EU is innerlijk verdeeld en heeft geen eigen leger. Dat is geen gevolg van democratie, maar juist een symptoom van het ondemocratische karakter van de EU.

     

    Hadden de landen van de EU een democratisch mandaat, dan zou ze een vuist kunnen maken, ware het niet dat invoering van democratie in de EU als superstaat juist zal leiden tot de ontmanteling van deze imperialistische moloch.

     

     

  3. sprx

    Heb ik net zoveel, zo niet meer redactionele ruimte nodig.
    Yushua wat is er mis sinds het vertrek van Joost, je glijdt af het Joop in.

  4. Iemand

    er is een coup gepleegd, gewapender hand. Janoekovits is maffia, maar dat is de gasprinses tenslotte ook.  De huidige interim was vroeger haar geheime dienst chef. Het ene criminele bewind tegen het andere ingeruild. Of de Oekreïners daar nu beter van worden?  Janoekovits was ook niet bepaald Poetins goeie vriend zoals het hier in de westerse pers wordt geschreven. En al eens er over nagedacht wie die partijen nu zijn, die de coup hebben gepleegd en aan het bewind zijn? En dat bij de EU????

     

    Overigens was de Krim tot voor 55 jaar altijd al gewoon Russisch gebied en niet alleen onder Russische invloedsfeer.

  5. antonius

    te vermelden dat voor de vlucht van Janoekovits er een getekende overeenkomst lag tussen EU vertegenwoordigers, oekrainische oppositie en regering Janoekovits . Er zouden democratische verkiezingen komen en referendum over wel of niet  EU verdrag .

    Echter slechts 2 dagen na die overeenkomst ging diezelfde oppositie eenzijdig over tot verbreking van die overeenkomst , stelde meteen een verbod op het gebruik van de russische taal in, en stelde meteen een eigen pro-westerse regering in . Tja dan ga je dus niet echt democratisch meer tewerk .

    Daar had toen de EU meteen moeten afhaken . Maar nee toen gingen de blaarkoppen Verhofstad & v. Baalen nog een stapje verder met ophitsen .
    Gevolg is bekend.

  6. Femke H.

    Boeiend verhaal, interessante insteek ook. Er zal wel weer een hoop moral outrage volgen. Zo van: “Maar landen als Hongarije en Polen behoorden ook tot de Russische invloedssfeer. En die zijn ook richting het Westen getrokken.” Dit artikel maakt duidelijk dat moral outrage er niet doe doet. Er is nu eenmaal een machtsbalans, en die verschuift of richting het Oosten of richting het Westen. Afhankelijk van de wilskracht, de inzet, het bewustzijn van de betreffende kant.

    Normaal ben ik altijd tegen vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog (omdat die vergelijkingen gewoonlijk niet de Rede dienen, maar bedoeld zijn om moral outrage op te wekken en zo de discussie tot sentimentalisme te doen vervallen). De vergelijking Sudetenduitsland is zeer sterk. De Duitsers namen die gebieden over om “etnische Duitsers te beschermen”. De Russen doen nu hetzelfde in de Krim. Onder het motto: “wij beschermen de etnische Russen.” Gevaarlijke precedent inderdaad.

  7. toetssteen

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Bloedbad_van_Babi_Jar

     

    En dan geen idee hebben waarom de meerderheid het niet zo heeft op die oprukkende westerse macht. Ditmaal zonder wapen (nog wel). Overigens heulden de Tataren met dit stel schatjes:

     

    http://www.lexikon-der-wehrmacht.de/Zusatz/SS/SSGebBrigtatarisch.htm

     

    En dan zal ik het maar niet hebben over de expansie neigingen van de USA. Zeuren over de troepenmacht van Rusland, maar ondertussen wel overal troepenmachten installeren, raketschilden oprichten, raketinstallaties planten, zo af en toe een land ontwrichten enzovoort.

  8. reiny-leek

     

     

    Ik heb de tweede wereld oorlog meegemaakt en weet wat
    dat betekend, en voor de kinderen, ongeacht hun situatie in die periode, was
    het een last die ze hun hele leven mee moesten dragen. Wij zijn vaak vergeten
    dat Rusland ook bijgedragen heeft aan onze vrijheid. Als vrij zelfstandige
    ondernemer is mijn vrijheid mij dierbaar, en ik maak mij zorgen over de huidige
    situatie in het Oosten. Maar ook de macht welke de EU, in overleg met onze
    politici, tot zich getrokken heeft, daar ben ik niet gelukkig mee. Het uitdagen
    van Rusland met het schip van de milieuorganisaties is een begin geweest,
    daarna  komen mensen rechten, homo
    organisaties ook nog even onze goede relatie met Rusland belasten. Dat zijn
    interne aangelegenheden die de mensen in dat land zelf moeten oplossen. Ook
    toen Oekraïne intern onenigheid kreeg stond EU, en enkele Nederlandse
    bestuurders, vooraan om de oppositie te steunen, en dan kan je verwachten dat
    Rusland zich er ook in gaat mengen, Rusland heeft evenveel rechten als andere
    landen of EU om dat te doen. Met de inmengingen van de EU politici is de
    situatie verergert en ik maak mij zorgen of dat niet uit de hand kan lopen en
    wij weer in een oorlog betrokken raken.

     

  9. François

    reiny@-leek op 4 maart, 2014 – 19:30 Boeiend commentaar! Met u eens dat het te hopen is dat het niet uit de hand gaat lopen. Dat zal vooral van de zelfbeheersing van Poetin afhangen, en niet van de Brusselaren, want die kennen maar weinig zelfbeheersing. En nu Poetin aan zet is, wil de De EP partij van Rutte/Verhofstad/Van Baalen tussendoor alvast even het “vrije” internet slopen. Het zijn net een stel verwende kleuters die voortdurend anderkinds’ speelgoed zitten te mollen. Je zou bijna die Russen willen vragen of ze even rondje via Brussel kunnen komen maken.

  10. reiny-leek

    Rusland heeft geen militaire activiteiten in Oekraïne, maar voert een vredesmissie uit! Zo doet Nederland toch ook vaak, wat is het verschil dan?.

     

  11. MicMokum

    Interessante voorspelling, ik denk dat u gelijk gaat krijgen. 

  12. toetssteen

    Er is geen  Oekraïens volk, en dat weet u. Tenzij u samen met mij van mening bent dat een volk….. ow…. dit volk harmoniseert niet.

    Waarom toch dat verplichte onder een juk brengen alsof Marx, Engels en de complete socialistenclub hongeren naar het ultieme niets.

  13. nog_1

    Daar hoeft U niet bang voor te zijn, Brussel heeft geen leger en kan dus helemaal geen oorlog beginnen.

     

    De oorlog (want die gaat er vermoedelijk wel komen) zal gaan tussen Oekraine en Rusland en zal binnen enkele weken voorbij zijn, aangezien de Oekraieners wel de trots, maar niet de wapens hebben voor een lang conflict.

     

    En voor alle duidelijkheid, wij (het Westen) gaan heel serieus en moralistisch commentaar leveren, hier en daar een Russische diplomaat wegsturen, en na een maand of zes weer doen alsof er nooit iets gebeurd is.

  14. toetssteen

    Inzake de homorechten in Rusland:

     

    http://gallery.mailchimp.com/d0e55f3197099944345708652/files/RussianLGBTLawWhitePaper.pdf

     

    Mag ik van u eenzelfde file terugverwachten van de rechten in de USA?

     

    Het feit dat de homospelen nu aan de gang zijn in Sochi zou toch op zijn minst 1  oog open moeten laten gaan.

     

    Pluizig? Wie heeft het over pluizig? Het leven is hard en niks is pluizig. Maar als u liever bedrogen wenst te worden door  mensen die exact dezelfden zijn als destijds om de shit over de mensen uit te gieten, lees de bankster, dan heeft u dit hele spel niet begrepen.

    Dit gaat niet om idelalen, het gaat om geld en macht! En het volk, dat kan om het plat te zeggen doodvallen. Of voor vechtvee dienen.

  15. toetssteen

    Inzake die Greenpeace mevrouw Faiza Olahsen, die is nu een campagne begonnen om de olietanker die opweg is naar de Rotterdamse haven de toegang te laten ontzeggen.

    Eerst een poging doen om aan boord te komen van het platform omdat ze zo onveilig zouden zijn, als dat mislukt janken omdat het niet lukte en nu janken over de fauna in het noordpoolgebied. Mja, daar gaat het zo goed ehhh, slecht mee. Alles smelt af, de ijsberen hebben een metro nodig vanuit Moermansk!

  16. Erik V.

    Men zegt
    wel eens dat het Westen de Koude Oorlog won in termen van economie en
    politiek, maar verloor in termen van cultuur. Kijk, als voorbeeld,
    naar onze cultureel-marxistische waarden: obsessies met homorechten,
    subsidies naar zogenaamde “postmoderne kunst”, het vertroetelen
    van anti-Westerse minderheden, die desalniettemin gebruik maken van
    de kinderbijslag en de vrijheid van meningsuiting die hier heerst.

     

    Russische
    spionnen hebben al sinds de jaren zestig Westerse universiteiten,
    kranten en andere autoriteiten geïnfiltreerd met socialistische
    sympathisanten om de Westerse cultuur te ondermijnen. Resulterend in
    obsessies met gehandicapten, feministen, en iedereen die zich
    achtergesteld voelt. Wie vooruit wil, dient zich allereerst in een
    slachtofferpositie te manoeuvreren. We denken vanuit emoties,
    intenties, gevoelens van medelijden, en niet vanuit de werkelijkheid,
    de feiten, kortom de realiteit.

    Dit stuk biedt een uniek
    psychologisch inzicht in dit alles. De mensen willen dit mogelijk
    niet lezen, omdat ze zich hier onprettig bij voelen en liever in hun
    comfort zone blijven. Het brein blokkeert boodschappen die onze
    pluizige warme gevoelens doorbreken. Het is echter de keiharde
    waarheid. Dit is een uitmuntend artikel dat helder maakt hoe de
    waarden van de “softe sector” het bewustzijn van de Europese
    volkeren hebben verzwakt. Het doorgedreven anti-autoritaire, “blame
    the West” denken van de jaren zestig heeft nu tot gevolg dat deze
    volkeren geen vuist tegen de Russen durven te maken.

  17. toetssteen

    +10

     

    Ehm, wilt u van die dikke letters af, ctr b.

  18. Femke H.

    Boeiend verhaal, interessante insteek ook. Er zal wel weer een hoop moral outrage volgen. Zo van: “Maar landen als Hongarije en Polen behoorden ook tot de Russische invloedssfeer. En die zijn ook richting het Westen getrokken.” Dit artikel maakt duidelijk dat moral outrage er niet doe doet. Er is nu eenmaal een machtsbalans, en die verschuift of richting het Oosten of richting het Westen. Afhankelijk van de wilskracht, de inzet, het bewustzijn van de betreffende kant.

    Normaal ben ik altijd tegen vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog (omdat die vergelijkingen gewoonlijk niet de Rede dienen, maar bedoeld zijn om moral outrage op te wekken en zo de discussie tot sentimentalisme te doen vervallen). De vergelijking Sudetenduitsland is zeer sterk. De Duitsers namen die gebieden over om “etnische Duitsers te beschermen”. De Russen doen nu hetzelfde in de Krim. Onder het motto: “wij beschermen de etnische Russen.” Gevaarlijke precedent inderdaad.

  19. Caroline

    D.G. Neree, inderdaad, die EU-ers, die modderen zonder enig kiezersmandaat (je kan immers geen ‘nee’ stemmen), en de zogenaamde minister van Buitenlandse Zaken, die is ook nog nooit ergens voor gekozen, die Lady Asthon ofzo.

     

    Dat ze gevaarlijke en domme streken uithalen, ligt niet aan ‘de democratie’ maar aan het feit dat we gevaarlijke en domme mensen aan de macht hebben.

     

    Overigens wel grappig: de grenzen van de Oekraine moeten vooral gerespecteerd worden, die van de landen die onder het EU-juk zuchten echter niet. Ben ik de enige die dit opzichtig met twee maten meten opvalt? Vast niet.

  20. MicMokum

    Zeer interessant artikel, maar wel twee foute aannames. Ten eerste dat de EU democratisch is en ten tweede dat de EU door haar onderdanen gesteund wordt. Dit uit zich o.a. in het verwerpen van een democratisch gekozen regering en het toejuigen van een staatsgreep door nazi’s en nationalisten. 

     

    Poetin rekent op die basishouding van de gemiddelde Europeaan

     

    Poetin rekent op die houding van onze leiders. Van de gemiddelde Europeaan, zo maak ik uit de reacties op diverse internationale sites op, mag Putin de Krim hebben. 

    Verder sluit ik me aan bij bovenstaande opmerkingen van D. G. Neree en Caroline

  21. François

    Naast de onvolledige inleiding (weet de auteur wat er allemaal voorafging, speelde en plaatsvond?) zie ik niet hoe bijvoorbeeld de Duitse reactie op de japanse tsunami [was het niet op de problemen met Fukushima reactor na de aardbeving en tsunami?] een toonbeeld was van een democratisch proces dat “een krachtig optreden naar de buitenwereld” inhield. Ook zijn nog niet alle centrales “op slot gegooid” dacht ik.

     

    De zin “Luxeproducten worden schaarser en duurder – dit zal de trouwste vrienden van Poetin hard raken,” kan ik ook al niet plaatsen. Wordt aan de kassa gevraagd wat je opinie is, en bij een verkeerd antwoord komt er 10% bij? En Poetin mag de media in zijn land beheersen en dus de beeldvorming, de NOS en fossiele media vervullen die rol bij ons. En als er een Rus sterft van de honger, zal die dan écht denken dat die tenminste verhongert voor moedertje Rusland? Hoe weet de schrijver dat Poetin “denkt” dat de Europese honden wel zullen blaffen, maar niet zullen bijten, en wat de Europese landen “voelen”? Dat is heel knap.

     

    Maar wanner Poetin “een land binnen[marcheert] dat formeel soeverein is,” dan deed Bush dat ook (Irak, Afghanistan), evenals Obama (Libië, Syrië, en hij bezet nog steeds een hap uit Cuba, Guantanamo Bay) en Van Rompuy (o.a. Kroatië, Tsjechië, Slovakije, Roemenië, Bulgarije, Estland, Lertland, Litouwen, Polen, Oekraïne, en dan nog Montenegro erbij, Servië, Albanië, Bosnië, Kosovo). Dan wordt gesteld:”Als men dit accepteert wordt een precedent geschapen”. Maar wie acceptert wat in het geval Oekraïne? De EU wil Oekraïne aansluiten, een precedent, de Russen wiilen dat nu eens niet, weer een precedent. De Russen hebben een aanmerkelijk langere band met Oekraïne dan Brussel, en beschouwen het als behorend tot hun invloedsfeer. Daar hoor je diplomatiek mee om te gaan, niet door 5 miljard in subversie en opjutterij te steken en er op zeepkisten de russenhatende nazis toe te brullen. Dat brutale afknabbelen door de congsi VS/EU is eerder met een beetje extra fantasie te vergelijken met het opknippen van Duitsland met Versailles 1919, dan een “epifenomeen” daarvan, de herbezetting “van het Rijnland en van het Sudetenland”.

     

    Hier kan ik al geïnteresserde lezer dus allemaal helemaal niks mee. Wel een aardige stelling is: “Het Russische leiderschap is vastbesloten de macht en het prestige van Rusland te herbouwen.” Maar als dat zo is, dan is de VS dat ook voor zichzelf, net als de EU. Alleen gaat het dan niet om herbouwen, maar voortbouwen of voortslopen. Kortom: de titel van dit stukje is wat pretentieus naar mijn bescheiden mening.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.