Dollar of Euro, tijd om te kiezen?

Alle schommelingen ten spijt staat de koers van de euro/dollar ongeveer op hetzelfde niveau als zeven jaar geleden, namelijk rond de € 1.38.

De fluctuaties in die zeven jaar waren echter groot, want in 2008 schommelde we rond de € 1.60 en in 2010 zakte hij weer iets onder de € 1.20. Door het overschot op de lopende rekeningen van de EMU landen en ook de grote instroom van kapitaal uit het buitenland werd de koers van de euro hoog gehouden. Met zijn “what ever it takes” uitspraak heeft ECB voorzitter Draghi rust op de Europese financiële markten teruggebracht, en een gevoel van zekerheid gegeven waardoor beleggers graag de hoogrenderende Zuid Europese staatsleningen kochten. Niet allen vanwege hun aantrekkelijke rente, maar ook om hun  koerswinstpotentie voor wanneer de rente zou gaan normaliseren. Dat is inmiddels gebeurd, want de rente in Ierland en de Zuid Europese landen zijn lager dan ze sinds het uitbreken van de eurocrisis zijn geweest.

De grote instroom van kapitaal zijn tot steun voor de Europese landen, die wel wat wind in de zeilen konden gebruiken. De Duitse economie is robuust en sterk en terecht dat de Duitsers dan ook tegen al te veel monetaire verruiming zijn. Dat hield elkaar mooi in evenwicht. Er zit dus geen verdere verruiming in omdat Duitsland dat niet wil, en er zit ook geen verkrapping in omdat de meeste andere eurolanden dat niet kunnen lijden.

In de Verenigde Staten bouwt de Federal Reserve inmiddels gestaag, en sneller dan gedacht, de aankoopprogramma’s van staatsleningen af. De rente op de korte termijn wordt, net als overal, bewust laag gehouden maar die op leningen met een looptijd van tien jaar stijgt. In de VS staan die nu op 2,75%, en dan kan zomaar over een jaar een stuk naar de 4% zijn opgeschoven. Ter vergelijking, de rente op een vergelijkbare Duitse staatslening betaalt 1,65% rente.

De Amerikaanse economie groeit sneller dan de Europese, op z’n minst twee keer zo snel. De werkloosheid in de VS zakt gestaag naar de 6% en die in Europa dobbert rond de 12%.  Daarnaast kampt Europa met een hardnekkig lage inflatie, die soms riekt naar deflatie.

Intussen proberen zowel Japan als China, en in hun kielzog tal van andere opkomende economieën, hun munt onder druk te houden ten einde hun economieën te stimuleren. Europa lijkt hier gevoeliger voor dan de VS. Ook toenemende spanningen tussen Rusland en de rest van wereld, zal meer nadelige gevolgen hebben voor het belendende Europa dan voor het verre Amerika. Bovendien vlucht men in tijden van crisis per definitie het liefst naar de Verenigde Staten.

Binnen Europa lopen met name economische grootmachten Frankrijk en Italië achter met hervormingen. De ECB zal niet graag verder verruimen om zo maximaal de druk op de ketel te houden, en niet in de laatste plaats omdat Duitsland tegen monetaire verruiming is. Europa bevindt zich in de moeilijke positie dat alle andere valuta verzwakt zijn of zichzelf hebben laten verzwakken, waardoor de euro onredelijk hoog gewaardeerd is. Zo’n discrepantie kan natuurlijk niet onbeperkt doorgaan.

Een dalende euro zou goed zijn voor de Europese economie en ook voor de Europese aandelen. Deze zijn nog steeds relatief goedkoop in vergelijking met bijvoorbeeld de Amerikaanse aandelen.

Michael Toorop, Managing Partner Persist Global Wealth Management

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en word lid van onze spiksplinternieuwe Facebookgroep!

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

6 reacties

  1. Jansma

    Mooie comment. Helemaal mee eens. Fiat valuta verkeren nu eenmaal in een perpetuum race naar de bodem. Zo is de aard en natuur van dergelijke kwakzalversconstructies en juist vanwege dit karakter vormt een dergelijk abjecte munteenheid dé keuze van iedere houder van staatsmacht. De macht om middels bijdrukken over ongebreidelde koopkracht te beschikken zonder ook maar enige economische inspanning te verrichten is eenvoudigweg te verleidelijk.

    Typisch ook dat veel moderne economen dezelfde denkfout maken door te stellen dat het uithollen van de (toch al fictieve) waarde van een ruilmiddel goed voor een economie is, waar het werkelijk niets anders betreft dan een koopkrachttransitie van de spaarder naar de uitgever van de muntenheid. Een dergelijk mechanisme KAN geen welvaart scheppen uiteraard. Intrinsiek onmogelijk Schreinend wordt het helemal waar dit soort economen termen als “onredelijk hoog gewaardeerd” gaan gebruiken. Als Europa (een continent) dan ook nog eens verward wordt met de EU (of EMU), dan tekent zich langzamerhand een beetje een triest beeld af rondom dit stuk.

     

    In mijn beleving een stuk dat de moeite van het lezen niet waard is geweest.

  2. oudgediende

    En laat Weidman nu juist gezegd hebben dat hij niet meer absoluut tegen Quantitative Easing is. Duitsland, de grote sta-in-de-weg is om.

    QE is voor de USA en Japan ook wisselkoerspolitiek al wordt het niet toegegeven. Dat het ook emerging markets financieren werd in plaats van USA bedrijfsleven financieren is waarschijnlijkook een van de redenen waarom het gefaseerd wordt afgeschaft ondanks waarsschuwingskreten van het IMF over de globale financiering erdoor.

    Voor de ECB is er ook dat probleem. Nu al beleggen eurozone banken al uitgenbreid in de EM. Banken dwingen binnenzone te beleggen valt moeilijk.

    Het belangrijkste: QE lost niet het probleem op van onderling te sterk verschillende economieën en te hoge staatsschulden. Het verlaagt alleen de waarde van de munt en kan tot inflatie  leiden. Maar de deflatie in het zuiden is veroorzaakt door interne devaluatie, verllies aan koopkracht en dus geen geld om te kopen. De enige maniet om dat op telossen: het bedrijfsleven stimuleren en als de banken dat risico net willen nemen dan een bank oprichten (hij is er al de Europese Investerings Bank) die uitsluitend het midden en klein bedrijf steunt met eenmalige leningen om een impuls te geven.

    Dat kan eigenljk alleen een succes worden met een eigen munt en niet die te dure euro.

    Zucht.

  3. Wilhelmson

    In de kern draait alles nog steeds om productie en handel, ongeacht hoe de dollar of euro misbruikt worden. Grondstoffen net zo. De misbruikers , EU en VS politici met hun economen zijn schuld van het bellen blazen . Dit elitaire voorrecht geven ze niet graag uit handen . In tegendeel , wij zien eerder een vlucht vooruit ! Het doet pijn in het eigen vlees te moeten snijden.

  4. Joojootje

    Het enige wat we kunnen constateren is dat de euro en de
    dollar in een nek aan nek race zitten naar de ondergang.

    Twee miserabele munteenheden met elkaar vergelijken zegt
    niets over de stabiliteit van de munt eenheid.

    Het is beter een ander meetpunt daar voor te gebruiken de
    globale inkoopprijzen van grondstoffen en voedsel bijvoorbeeld dan krijg je een
    betere indruk over de gezondheid van een munteenheid.

    Als je de koersen gebruikt sta je jezelf voor de gek te
    houden.

  5. Wilhelmson

    Bravo ! Dat is een evolutie waarvan we allemaal weten dat ze op de duur slecht moet aflopen, maar ze lijkt onomkeerbaar. Daarvan ligt echter blijkbaar niemand echt wakker. Nochtans een gigantische nachtmerrie.

  6. cmsuijkerbuijk

    “Een dalende euro zou goed zijn voor de Europese economie

    Géén Euro zou nóg beter, zelfs het béste zijn, voor de Europese economie!

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.