De NAVO expandeert al tien jaar niet meer naar het Oosten

“Onze beslissing over de Krim was mede ingegeven door de overweging dat als we niets doen, er een moment komt dat de NAVO Oekraïne naar binnen sleept en dat ze zeggen: dit heeft niets met jullie te maken.”

Aldus Vladimir Poetin in zijn televisieshow afgelopen donderdag. De inlijving van de Krim wordt dus ook toegeschreven aan Russische zorgen over de uitbreiding van de NAVO in oostelijke richting, Het is een argument dat we de laatste weken veel hebben gehoord, niet alleen vanuit het Kremlin, maar ook van westerlingen die menen dat ‘wij’ niks te zoeken hebben in Oekraïne. Het is nu eenmaal volgens de wetten van de Realpolitik dat een grootmacht als Rusland van zich af moet bijten als een rivaliserende macht haar te dicht op de huid kruipt. Dat ze dat niet begrijpen in Brussel, waar niet alleen de EU huist, maar ook het hoofdkwartier van de NAVO staat, laat zien dat westerse politici illusie op illusie stapelen.

Het is waar dat de Sovjet-Unie de Koude Oorlog heeft verloren en dat de NAVO nadien in oostwaartse richting is uitgebreid. Dat gebeurde mede op verzoek van landen als Polen, dat in 1999 is toegetreden omdat het Rusland als dreiging bleef zien. Duitsland ondersteunde dat verlangen, niet alleen omdat het mede vanwege het naziverleden de veiligheidsverlangens van Polen als soeverein land serieus wenste te nemen, maar ook omdat het graag een ‘westers’ land aan haar oostgrenzen zag. De enige westerse toezegging die bij de Duitse eenwording in 1990 aan de Sovjet-Unie is gedaan, is dat de voormalige DDR buiten de militaire structuur van de NAVO zou blijven. Het was overigens ook een Amerikaanse eis dat het verenigde Duitsland NAVO-lid zou worden, anders had Washington niet met de Duitse eenwording (die eind 1989 ook bij NAVO-lidstaten als Italië, Nederland en Groot-Brittannië gevoelig lag) ingestemd.

In die tijd bestond nog het Warschaupact, de oostelijke tegenhanger van de NAVO, die in 1955 is opgericht en officieel tot 1 juli 1991 heeft bestaan. In de tijd van de onderhandelingen over de Duitse eenwording konden de Russen zich volgens de toenmalige Sovjetminister van Buitenlandse Zaken Edoeard Sjevardnadze nog niet werkelijk voorstellen dat dit zou worden ontmanteld, al had Michail Gorbatsjov al in 1988  gezegd dat de Warschaupactstaten ‘hun eigen weg’ konden gaan. Dit is later de ‘Sinatra Doctrine’ gaan heten. Dat zorgde voor grote verwarring onder de trouwe satellietstaten zoals de DDR, die niet meer wisten of zij nog op steun van Moskou konden rekenen. Dat bleek ook bij de val van de Berlijnse Muur, toen het DDR-bewind er alleen voor stond en de handdoek in de ring gooide. Dat zorgde bij de bevolkingen in Oost en West voor grote euforie. Maar wie denkt dat het Westen blij was toen in december 1991 de Sovjet-Unie in Minsk door de presidenten van Rusland, Oekraïne en Wit-Rusland werd opgeheven, vergist zich. Er heerste een grafstemming in het Westen, omdat dit het vertrek inluidde van de vertrouwde Michail Gorbatsjov, en omdat men zich zorgen maakte voor de internationale stabiliteit. Het Westen was bang voor ‘een tweede Joegoslavië’, maar dan met kernwapens. Als het aan het Westen gelegen had, waren Joegoslavië, de Sovjet-Unie en later ook Tsjecho-Slowakije (dat in 1993 uiteenviel) bijeengebleven. Om meer vertrouwen te scheppen tussen de NAVO-landen en de voormalige Oostblokstaten, werd in 1994 het Partnership for Peace opgericht, waarvan ook de voormalige republieken van de Sovjet-Unie lid werden. Dat moest het ontstaan van een veiligheidsvacuüm in Midden- en Oost-Europa voorkomen.

In 1999 traden met Polen ook Hongarije en Tsjechië tot de NAVO toe, landen die in 1956 in Boedapest en in 1968 in Praag met een Russische invasie te maken kregen. Dat was slikken voor Moskou, omdat de NAVO-landen dat jaar ook de Kosovo-oorlog voerden. Rusland moest mokkend toezien hoe de Slavische broeders in Belgrado werden gebombardeerd. Dat is vijftien jaar geleden. De grote NAVO-uitbreiding in oostelijke richting vond in 2004 plaats, waarbij niet alleen de Baltische landen lid werden (voormalige Sovjetrepublieken die aan Rusland grenzen, ondermeer via Kaliningrad), maar ook de Zwarte Zeestaten Roemenië en Bulgarije. Die zijn strategisch van belang, vooral als Rusland, zoals vroeger in de negentiende eeuw, weer een oogje zou krijgen op de Bosporus, de toegang tot de Middellandse Zee. Dat is tien jaar geleden.

In april 2008, deze maand zes jaar geleden, vond er een NAVO-top plaats in de Roemeense hoofdstad Boekarest. Die werd ook bezocht door Poetin, die een maand later van functie zou wisselen met zijn premier Dmitri Medvedev (inmiddels zijn de oude rollen weer hersteld). Angela Merkel en Nicolas Sarkozy verzetten zich toen tegen voornemens van de regering-Bush om Oekraïne en Georgië uitzicht te bieden op een toekomstig NAVO-lidmaatschap. Dit om Rusland te ontzien. Maar in augustus van dat jaar, aan de vooravond van de Olympische Spelen in Beijing, trok Rusland de Kaukasus over voor een strafactie tegen de Georgische president Mickeil Saakashvili, die met zijn ‘provocaties’ een Russisch ingrijpen zou hebben uitgelokt. Sindsdien houdt Rusland de Georgische provincies Abchazië en Zuid-Ossetië bezet. Een overtuigende overwinning was het Russische ingrijpen overigens niet. Veel materieel haperde of kwam stil te staan. Voor Rusland aanleiding de strijdkrachten te moderniseren. In 2011 werd daarvoor een bedrag van 470 miljard euro uitgetrokken, een programma dat doorloopt tot 2020.

Wat deed de NAVO in die tijd? Van het geplande antiraketschild tegen Iran dat in Polen en Tsjechië zou worden opgetrokken, is niks getrokken. Niet alleen vanwege Russische bezwaren, maar ook omdat de nieuwe Amerikaanse president Barack Obama andere prioriteiten had. Hij wilde niet alleen de betrekkingen met Iran verbeteren, maar ook met Rusland. Niet direct oorlogszuchtig. Obama, weten zijn Republikeinse tegenstanders, is een softie. Wel breidde de NAVO zich verder uit. In april 2009 traden Kroatië en Albanië toe als nieuwe leden; later dat jaar keerde ook Frankrijk terug als lid van de militaire structuur van het Atlantisch Bondgenootschap. Een soevereine beslissing van president Sarkozy, die daarmee het besluit van Charles de Gaulle uit 1965 ongedaan maakte.

Wie naar de kaart kijkt, ziet dus dat de NAVO al tien jaar niet meer in oostelijke richting is opgeschoven. Voor zover er nog expansie plaatsvond, was dat in zuidelijke richting (het westelijk deel van de Balkan dat ook tijdens de Koude Oorlog niet tot de Russische invloedssfeer behoorde), dan wel in eigen kring, waarin de ‘verloren zoon’ Frankrijk na meer dan veertig jaar weer als volledig lid werd verwelkomd. De Franse president Sarkozy, die ook bij de acties in Libië tegen het bewind van kolonel Kadhafi voorop ging, had zich als EU-voorzitter in 2008 wel ingespannen voor een diplomatieke regeling van het conflict in Georgië, een uitkomst die gunstig was voor Moskou.

Wie naar de feiten kijkt, kan onmogelijk beweren dat Rusland iets te vrezen heeft gehad van de NAVO-expansie in oostelijke richting. Sterker, die stopte (afgezien van de Baltische staten die voor het Westen moeilijk te verdedigen zijn) ruim voor de grenzen van Rusland en dateert al van tien jaar geleden. Sinds die tijd zijn de regionale machtsverhoudingen in Oost-Europa en rond de Zwarte Zee juist in het voordeel van Rusland gewijzigd. Het is die geopolitieke verschuiving, en de relatieve verzwakking van het Westen sinds 2008, die Poetin tot zijn optreden op de Krim en de oostelijke Oekraïne heeft verleid. Wie doet alsof het andersom is, bedrijft geschiedvervalsing en geeft vrij baan aan de propaganda en de aperte leugens van het Kremlin. Zo simpel is dat.

 

 

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

14 reacties

  1. Kritiekaster

    Nou gelukkig dan maar dat we dit dan weer weten.

    Daar had je toch die hele ellendige letterbak niet voor open hoeven te trekken?

    Je moet voortaan gewoon roepen dat jij gelijk hebt en dat er verder niks aan de hand is. 

    Ik zal Poetin even bellen om te vertellen dat jij dat gezegd hebt. 

  2. Marinus1984

    Het is allemaal niet zo gepland als door het pro-Westen en het pro-Ruslandkamp wordt beweerd.

    De EU wilde met Oekraïne een associatieverdrag sluiten. Niet om Oekraïne in te lijven, want veel EU-landen zien Oekraïne als EU-lid niet zitten door corruptie en armoede. Het associatieverdrag was bedoeld om Oekraïne te ontwikkelen tot een stabiel en minder arm land aan de EU-grens. 

    Poetin wil perse invloed houden in Oekraïne. Rusland, Wit-Rusland en Oekraïne zijn onderling nauw verwant qua taal, cultuur, religie en historie. Die drie landen waren de kern van de oude Sovjet-Unie en ook de drie die deze Sovjet-Unie hebben ontbonden. Poetin heeft dezelfde drie landen op het oog als kern van zijn Euraziatische Unie in opbouw, zijn oostelijke tegenhanger voor de EU. Poetin wil dus niet dat Oekraïne als geheel een band met de EU aangaat.

    Poetin dacht Janoekovitsj snel terug in zijn hok te krijgen met wat economische wortels en stokken. Dat leek te lukken, maar Poetin had onderschat dat Janoekovitsj’s zichzelf allang onmogelijk gemaakt had door de corruptie en armoede in het land. Door het gezwalk van Janoekovitsj was de geest uit de fles en moest hij vertrekken. Ook op de Krim en Oost-Oekraïne werd geen traan om Janoekovitsj’ vertrek gelaten. Terwijl de wereld naar Rusland keek voor de Olympische Spelen, verloor Poetin zijn grootste mogelijke bondgenoot. Een enorme vernedering.

    Poetin voelde dat hij dit niet kon accepteren en ging in de tegenaanval. Hij stuurde zijn soldaten op de Krim de kazernes uit en startte een propaganda offensief. Nu kijkt hij hoe ver hij kan gaan in Oost- en Zuid-Oekraïne. Intussen verdubbeld hij de gasprijs voor Kiev. Hij zal Oekraïne blijven destabiliseren, tot er een pro-Russische regering zit die in grote lijnen doet wat Poetin wil.

    Wat moet de EU (en de VS) doen? Als we de wetten van de realpolitiek volgen, moeten we Oekraïne juist proberen te stabiliseren zolang Poetin de boel opstookt. Als er een pro-Russische regering in Kiev komt, moeten we het westen van Oekraïne (voormalig Oostenrijk-Hongarije) proberen los te weken en voor de zekerheid Moldavië inpalmen. 

  3. louis-portugal

    Bij de val van de muur werd door de oude Bush, Kohl en Genscher toegezegd aan Gorbachov dat de nato niet zou uitbreiden in voormalige sovjetgebieden.

    Ze hebben zich daar duidelijk niet aan gehouden.

    Aangezien hun leugens van toen en de acties van nu kan ik mij goed voorstellen dat de russen niemand meer geloven.

  4. louis-portugal

    Marinus de rotzooi is begonnen door het gestook van de VS met 5 miljard vilgens Victiria Nuland en enkele figuren van  de EU.

    De “westerse” Timochenko heeft voor minstens 1 miljard in een paar jaar in haar eigen zak gestoken.

    WELKE corruptie???

  5. tipo

    “At the concluding joint briefing, Putin announced: “Regarding NATO, the Chancellor and I said today that the open-ended enlargement of a military-political bloc seems to us not only unnecessary, but also harmful and counterproductive.” Thus Putin made clear that he and Merkel shared a common position on the Georgian and Ukrainian MAPs. He went on, “Ultimately each country decides for itself how best to ensure its security, and we will definitely accept whatever the Ukrainian and Georgian peoples decide. But it must be a decision of the people, not the political elite” (Kremlin.ru, Interfax, March 8).” bron

     

    In 2008 was er in Oekraine geen publieke meerderheid voor Navo-lidmaatschap. Enkel de Oekrainse president en het parlement waren voor een Navo-lidmaadschap in 2008. In 2010 was dat ook voorbij. Putin wist dat en maakte daar handig gebruik van om Merkel aan zijn zijde te trekken. In die zin is Poetin consistent: Hij houdt de publieke meerderheid in de gaten, gaat daar niet tegenin en respecteert referenda. Nogmaals: hoe geweldadig, onrechtvaardig en intimiderend zijn bewind ook is, zijn bespeling en respect voor publieke opinie staat niet ter discussie. Putin ‘overstreched’ de publieke opinie niet in de Oekraine, waar de EU en de VS dat wel proberen. Poetin is groot voorstander van een Ukraine als confederatie van verzelfstandigde regio’s, die door middel van referenda hun lot kunnen beslechten in plaats van ‘the winner takes all’. Poetin weet namelijk, dat hij niet de hearts and minds van heel Oekraine kan winnen. Net zoals de VS of de EU niet de hearts an minds van heel de Oekraine kunnen winnen. En die heb je wel nodig, dus ligt opdeling in regio’s binnen een Oekrainse confederatie voor de hand.

     

    Ondertussen is er een geldspel op de achtergrond gaande, waar het werkelijk om gaat. 

     

  6. tukan

    helemaal eens met Oet_Grunnen en louis-portugal; deze mensen hebben tenminste de leugenachtige hypocrite MSM door en lezen ook andere bronnen. Het is erg tiest om elke dag in de gevestigde kranten /TV enz/ te zien hoe ze hun eenzijdige tendentieuze “waarheid” verspreiden onder de bevolking die dankzij “fantastiscche” onderwijs vaak niet in staat is om zelfstandig kritisch nadenken. Waarom horen we niks over de groepen die al maanden vooraf getraind waren in Polen voor de opstand in Kiev? over Mosad snipers?over de huurlingen van Greystone en Blackwater die actief waren in Kiev?

  7. KeesvanD

    In de laatste 16 jaar is de NAVO uitgebreid met:

    – 12 maart 1999: Tsjechie, Polen Hongarije

    – 29 maart 2004: Estland, Letland, Litouwen, Slovakije, Slovenie, Roemenie, Bulgarie.

    Allemaal in oostelijke richting!

    Inderdaad, de laatste 10 jaar niet meer. Maar de laatste 16 jaar met 10 landen naar nu 28 landen. Dat is een percentage van 50 procent.

    Schrijf eens objectief!

  8. tipo

    Welk spel speelt Victoria Nuland? Wat willen o.a. Verhofstadt en van Baalen bereiken? 

     

    Het gaat hen om het isoleren van Rusland. Ze vrezen een rijker en machtiger Rusland, want denken dat dat ten kostte van hun eigen zeggenschap en macht gaat. Vanuit Klassiek-liberaal oogpunt is dat onbegrijpelijk. Een rijker Rusland levert Nederlandse exporteurs enkel meer klanten op. Inzetten op een handelsverdrag en vrede met Rusland ligt dan meer voor de hand, dan te vervallen in oude koude-oorlog-rethoriek. 

     

    Rusland is bezig met de andere BRICS een eigen IMF op te zetten en eigen handelsverdragen op te stellen. Nederland kan beter meegaan in die groeimarkten, dan zichzelf binnen de EU te isoleren in suicidaal beleid van de VS en de EU. Zwitserland heeft veel beter begrepen hoe je met de BRICS moet omgaan. Exporteer naar die groeimarkten en de toegevoegde waarde van je nationale export groeit mee. Nederland loopt vreselijk achter op die globale ontwikkeling, omdat het zich opsluit in de EU.

  9. philippine

    De VS gaan nu ook militairen sturen naar Polen en de Baltische landen. Die blijven zeker tot diep in het volgende jaar.

  10. Oet_Grunnen

    Heer Van Baar, de simpele vraag blijft: waarom is de Krim losgeweekt uit Oekraïne? Toch niet uit machtshonger van Poetin?

    De zaak is geëscaleerd na het optreden van de twee EU-clowns in Kiev en de geënsceneerde burgerlijke opstand.
    Natuurlijk heeft Rusland te vrezen van verdere Nato expansie, één blik op de landkaart is voldoende. Dát te ontkennen riekt meer naar aperte leugens dan de officiële verklaringen van het Kremlin.
    De wat minder officiële redenen van Moskou kan ik overigens wel raden: wat moet het heerlijk zijn het westen eens terug te pakken na 23 jaar van vernedering en de EU en Obama in hun hemd te zetten.   

     

  11. philippine

    Gelukkig maar.

    De NAVO gaat ook Finland beschermen.

    Tegen Rusland.

    ‘Op naar het Oosten’.

     

    http://deutsche-wirtschafts-nachrichten.de/2014/04/22/gegen-russland-nato-will-auch-finnland-schuetzen/

  12. philippine

    Gelukkig.

    Nu krijg ik de kans het volgende op te sturen:

     

    http://newsvandal.com/2014/03/on-the-corporate-foreign-policy-deep-state-at-work-in-ukraine/

  13. Obomov

    Nou, dan is het ook wel weer de hoogste tijd inmiddels. Want na de val van de muur, nog maar 25 jaar geleden, zijn vrijwel alle Oostbloklanden ingepalmd door het Westen. Eigenlijk alleen de Oekraïne en Wit-Rusland zijn overgebleven. Dus die kunnen er ook nog wel vanaf. 

     

    Als Poetin niks te vrezen zou hebben van de EU en de VS, zoals hij van Zwitserland en Andorra niks te vrezen heeft, dan blijft de vraag hangen: wat doen ze daar? Welk spel speelt Victoria Nuland? Wat willen o.a. Verhofstadt en van Baalen bereiken? 

     

    Steeds weer en alleen maar Poetin bekritiseren is wel zo eendimensionaal dat het verdacht begint te worden. 

     

     

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.