Mohamed Rabbae’s heksenjacht

Foto:

Bij de jacht op de beoogde Nationale ombudsman wordt weer heerlijk gehuicheld. Linkse politici huilen met de wolven in het Haagse Bos.

Het kan mij weinig schelen wie de Nationale ombudsman is. Ik wist amper wie de oude was en van de beoogd nieuwe had ik nog nooit gehoord. Misschien wordt Guido van Woerkom een fantastische, misschien faalt hij volledig. Het is mij om het even en bovendien zou ik niet weten hoe je het succes van een ombudsman meet. Maar waar ik niet tegen kan, is het gehuichel dat gepaard gaat aan zijn benoeming.

Dat een fascist in hart en nieren een lobby kan opzetten om te bepalen wie een overheidsfunctie krijgt, stuit mij frontaal tegen de borst. Ik heb het natuurlijk over de voorzitter van het “Landelijk Beraad Marokkanen” (LBM), Mohamed Rabbae, de man die gekozen volksvertegenwoordigers monddood wil maken, internationaal beroemde auteurs het schrijven wil verbieden en vindt dat moslims het in Nederland net zo erg hebben als de Joden onder de Nazi’s.

Volidioot

Nu haat elke Marokkaan die ik ken Rabbae met een passie waarvan ik alleen maar kan dromen, dus het lijkt mij niet dat de man ook maar iemand vertegenwoordigt, maar misschien zijn mijn Mocrovrienden niet representatief voor de hele groep. Ik weet dus niet of “de Marokkanen” echt een probleem met Van Woerkom hebben of dat Rabbae dat daar vandaan haalt waar de woestijnzon niet schijnt. Wel weet ik dat ik, als ik Marokkaan was, mij van hier tot Ouarzazate zou schamen door zo’n vrijheidshatende volidioot te worden vertegenwoordigd.

Het wordt nog erger: Rabbae’s sidekick in de ‘Affaire Ombudsman’ is een zo mogelijk nog grotere hufter dan Mohamed zelf (ik bedoel Rabbae, hè, niet de Profeet (vzmh en zo), ik wil geen problemen met de Saoedi’s). Deze Mohamed (originaliteit is niet de grootste gave van Marokkaanse ouders) Azahaf schreeuwt nu moord en brand over de uitlatingen van Van Woerkom, maar juichte in het verleden over de moord op Theo van Gogh en toonde zich een groot fan van niemand minder dan Osama bin Laden. Met dat soort uitspraken op je Curriculum Vitae moet je de rest van je leven je mond houden over anderen, ouacha? (En wat een blunder van mijn vrienden en oud-collega’s bij Joop.nl dit soort tuig een podium te geven.)

Wat had Van Woerkom ook weer gezegd? Dat hij zijn vrouw in Amsterdam liever geen taxi laat nemen, omdat de bestuurder wel eens een Marokkaan zou kunnen zijn. Geen slimme opmerking, niet bijzonder elegant, maar gezien recente gebeurtenissen in de hoofdstedelijke taxibranche ook weer niet helemaal onbegrijpelijk. De kandidaat-ombudsman bood ijlings zijn excuses aan en daarmee leek de kous af.

Haatimam

Maar wie dat dacht, rekende buiten de McCarthyeske heksenjacht van Rabbae en co. Want waar je het LBM niet hoort klagen wanneer een antisemitische, misogyne, homofobe haatimam weer eens een Marokkaans-gerunde moskee bezoekt, moet barbertje Van Woerkom hangen. En het bizarre is dat policorprogressieve politici in Den Haag Rabbae nog bijvallen ook.

Het meest stuitend is dit bij de PvdA. Ik dacht dat onze sociaaldemocraten genoegen namen met excuses, ze sturen nota bene hun eigen Minister van Buitenlandse Zaken er helemaal voor naar Riyad. En trouwens, zei fractieleider Diederik Samsom niet ooit dat Marokkanen “een monopolie op overlast” hebben? En vond partijvoorzitter Hans Spekman niet dat je diezelfde Marokkanen moest “vernederen”? Voor zover ik weet hebben deze uitspraken de carrières  van de twee PvdA-kopstukken geen enkele schade berokkend. Het moet blijkbaar niet alleen eerlijker, maar liefst ook een stuk hypocrieter.

Ook bij de SP vindt men dat Van Woerkom geen ombudsman mag worden. Met een fractielid die meeswingt op het ritme van “Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas”, heeft men daarentegen geen enkel probleem. En GroenLinks? Ach GroenLinks… wat moet ik er nog van zeggen? Ik vind het een beetje een sneu clubje geworden, een soort afgewezen minnaar die zijn geliefde maar niet met rust wil laten. Men blijft er maar pamperen, stekeblind voor het feit dat Nederlandse moslims niets met de partij te maken willen hebben.

Een ombudsman mag niet polariserend zijn, hoor ik de laatste dagen van mijn progressieve vrienden, waarbij zij vergeten dat Guido van Woerkom dat helemaal niet was. Ja, nu wel, natuurlijk! Dankzij de heksenjacht van Rabbae en zijn hypocriete Haagse meelopers. De kandidaat-ombudsman is eigenlijk alleen in die zin besmet – en daarmee onhoudbaar – dat het hem nu onmogelijk is gemaakt ooit nog een beslissing te nemen die niet in het voordeel van een Marokkaanse klager is. Maar misschien was het Rabbae en co daar wel juist om  te doen.

 

Volg Bart Schut op Twitter en Facebook.

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!