Richard Tol in ‘The Guardian’

Tol slaat terug.

De Britse ‘Guardian’ is een fervent apostel van het broeikasevangelie. Onder de titel ‘Climate contrarians accidentally confirm the 97% global warming consensus’, schreef Dana Nutticelli: ‘A new paper by GWPF’s Richard Tol accidentally confirms the results of last year’s 97% global warming consensus study’.

Zoals zo vaak in het klimaatdebat was dit weer een voorbeeld van onzindelijk redeneren. En Richard Tol sloeg terug! Niets bijzonders gezien zijn deskundigheid en temperament. Maar ‘The Guardian’ gaf hem daarvoor podium! En dat is wèl bijzonder! Want die eer is klimaatsceptici nog niet eerder te beurt gevallen.

Onder de titel, ‘The claim of a 97% consensus on global warming does not stand up’, schreef Richard Tol onder meer:

Consensus is irrelevant in science. There are plenty of examples in history where everyone agreed and everyone was wrong.

Dana Nuccitelli writes that I “accidentally confirm the results of last year’s 97% global warming consensus study”. Nothing could be further from the truth.

I show that the 97% consensus claim does not stand up.

At best, Nuccitelli, John Cook and colleagues may have accidentally stumbled on the right number.

Cook and co selected some 12,000 papers from the scientific literature to test whether these papers support the hypothesis that humans played a substantial role in the observed warming of the Earth. 12,000 is a strange number. The climate literature is much larger. The number of papers on the detection and attribution of climate change is much, much smaller.

Cook’s sample is not representative. Any conclusion they draw is not about “the literature” but rather about the papers they happened to find.

Most of the papers they studied are not about climate change and its causes, but many were taken as evidence nonetheless. Papers on carbon taxes naturally assume that carbon dioxide emissions cause global warming – but assumptions are not conclusions. Cook’s claim of an increasing consensus over time is entirely due to an increase of the number of irrelevant papers that Cook and co mistook for evidence. …

Tol wijst voorts op een aantal methodologische fouten en tekortkomingen van de studie van Cook et al, die aanvankelijk werd gepubliceerd, maar daarop weer werd ingetrokken. Ook wijst hij op de weigering van de auteurs om hun ruwe gegevens (volledig) ter beschikking te stellen.  

Hij vervolgt:

Consensus is irrelevant in science. There are plenty of examples in history where everyone agreed and everyone was wrong. Cook’s consensus is also irrelevant in policy. They try to show that climate change is real and human-made. It is does not follow whether and by how much greenhouse gas emissions should be reduced.

The debate on climate policy is polarised, often using discussions about climate science as a proxy. People who want to argue that climate researchers are secretive and incompetent only have to point to the 97% consensus paper.

On 29 May, the Committee on Science, Space and Technology of the US House of Representatives examined the procedures of the UN Intergovernmental Panel on Climate Change.

Having been active in the IPCC since 1994, serving in various roles in all its three working groups, most recently as a convening lead author for the fifth assessment report of working group II, my testimony to the committee briefly reiterated some of the mistakes made in the fifth assessment report but focused on the structural faults in the IPCC, notably the selection of authors and staff, the weaknesses in the review process, and the competition for attention between chapters. I highlighted that the IPCC is a natural monopoly that is largely unregulated. I recommended that its assessment reports be replaced by an assessment journal.

In an article on 2 June, Nuccitelli ignores the subject matter of the hearing, focusing instead on a brief interaction about the 97% consensus paper co-authored by… Nuccitelli. He unfortunately missed the gist of my criticism of his work.

Successive literature reviews, including the ones by the IPCC, have time and again established that there has been substantial climate change over the last one and a half centuries and that humans caused a large share of that climate change.

There is disagreement, of course, particularly on the extent to which humans contributed to the observed warming. This is part and parcel of a healthy scientific debate. There is widespread agreement, though, that climate change is real and human-made.

I believe Nuccitelli and colleagues are wrong about a number of issues. Mistakenly thinking that agreement on the basic facts of climate change would induce agreement on climate policy, Nuccitelli and colleagues tried to quantify the consensus, and failed.

In his defence, Nuccitelli argues that I do not dispute their main result. Nuccitelli fundamentally misunderstands research. Science is not a set of results. Science is a method. If the method is wrong, the results are worthless.

Nuccitelli’s pieces are two of a series of articles published in the Guardian impugning my character and my work. Nuccitelli falsely accuses me of journal shopping, a despicable practice.

The theologist Michael Rosenberger has described climate protection as a new religion, based on a fear for the apocalypse, with dogmas, heretics and inquisitors like Nuccitelli. I prefer my politics secular and my science sound.

Aldus Richard Tol.

Lees verder hier.

Een kritische noot. Richard Tol schrijft: ‘There is widespread agreement, though, that climate change is real and human-made.’ Ja, in IPCC-kringen! Maar niet daarbuiten. Zie hier.

Voor mijn eerdere DDS–bijdragen zie hier.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en word lid van onze spiksplinternieuwe Facebookgroep!

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

9 reacties

  1. DWK

    Ik kan mijn vergissen, maar ik heb altijd begrepen dat Richard Tol niet twijfelt aan een substantiële invloed van CO2 op de gem. wereldtemp, maar dat hij mitigatie als kansloze geldverspilling beschouwd.

     

    Daarmee is hij m.i. geen klimaatscepticus.

  2. Hans Labohm

    DWK,

     

    Er zijn klimaatsceptici is vele maten en soorten. Er is in ieder geval geen ‘consensus’ onder hen, zoals dat bij de AGWers – volgens hun eigen zeggen althans – het geval zou zijn.

  3. DWK

     

     

    Sinds wanneer is Tol een klimaatscepticus?

  4. zeeman

    Zojuist in een lokale Spaanse krant gelezen dat na electriciteit uit  eerder gesubsidieerde zonnepanelen extra te belasten, waardoor een groot aantal bedrijfjes en huishoudens failliet zijn gegaan, nu ook de vele windmolenparken op de helling gezet gaan worden. De reden is natuurlijk dat windmolens zoals overal, geen steady power leveren en daardoor schadelijk zijn voor het net. Ook omdat al die wind parken gesubsidieerd moeten worden door een overheid die failliet is. Electriciteit is peperduur in Spanje. Zeer slecht voor de toch al bijna overleden economie.

  5. Matthijs

    Het is niet logisch om te denken dat we geen impact hebben.

    Maar dat we geen invloed hebben, staat voor mij vast.

    De invloed is zo gigantisch klein, dat de impact niet te meten valt.

  6. Antivenin

    Wie heeft de gletsjers in de ijstijden laten smelten? De mammoeten en de Neanderthalers? Of veranderde het klimaat toen vanzelf maar nu even niet meer? Het hele verhaal is belachelijk en kost ons alleen maar kapitalen die we wel nuttiger kunnen besteden!  

  7. Hans Labohm

    DWK,

     

    Dat is ongeveer juist. Maar hij heeft ook ooit gezegd dat hij zich als econoom niet gekwalificeerd acht om een oordeel te vellen over de grootte van de invloed van CO2 op de temperatuur.

     

    Dat lijkt mij een verstandig standpunt.

     

    Hij heeft er voorst met nadruk op gewezen dat vele milieueconomische modelstudies hebben geïndiceerd dat een geringe stijging van de temperatuur per saldo gunstig zal zijn voor de mensheid, in het bijzonder vanwege een verhoogde voedselproductie op hogere breedtegraden. Het omslagpunt zou bij 2 graden C stijging worden bereikt. M.a.w. – en nu ben ik een beetje aan het hineininterpretieren – we hebben nog wel even tijd voor verdere studie van het klimaatsysteem. Als we op dat gebied meer inzicht hebben verworven, hebben we een betere wetenschappelijke grondslag voor – eventueel – beleid.  

  8. Matthijs

    Waarom het dan toch doorrekenen?

    Wanneer je niet weet hoe groot de kans is, dan is het toch niet logisch om dan het economisch door te rekenen, met in ogen schouw de gigantische economische impact?

    Dan zou het een econoom sieren om de opdracht terug te geven.

  9. Schuur

    “Maar hij heeft ook ooit gezegd dat hij zich als econoom niet
    gekwalificeerd acht om een oordeel te vellen over de grootte van de
    invloed van CO2 op de temperatuur.
    Dat lijkt mij een verstandig standpunt.”

    Dat zou je zelf ook eens moeten doen, Hans.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.