‘Wake-up call’ voor Tweede Kamer: energieakkoord is onbetaalbaar!

Waarom weer een brief aan de Kamer? Een gastbijdrage van Theo Wolters.

Gisteren is een brief verstuurd aan alle fracties van de Tweede Kamer en aan de commissie I&M.

Er staat niets nieuws in: niet voor de lezer en ook niet voor de kamerleden. Hij is ook niet agressiever van toon dan de vorige brieven die wezen op de astronomische kosten van het energieakkoord. Waarom moest hij dan toch verstuurd worden?

Als je hem goed leest gaat hij niet over het energieakkoord maar over de Tweede Kamer en de minister. Het staat er in heel vriendelijke woorden, maar het is nu schriftelijk met zoveel woorden aan onze politici meegedeeld: jullie verzaken je plicht! Jullie verschuilen je achter een volstrekt willekeurig samengesteld orgaan zonder enige democratische legitimiteit, en tekenen, vervuld van mosgroene ijver, voor een megaproject waarvan je in de verste verte geen idee hebt welke kosten het met zich mee zal brengen.

Een enkel verstandig Kamerlid doet wél zijn plicht en vraagt de minister om de werkelijke kosten. En als die dan botweg weigert om de Kamer de gevraagde informatie te verstrekken, zwijgen jullie in alle talen.

De brief is zoals gezegd veel vriendelijker gesteld. Hij verzoekt de fracties slechts om nogmaals bij de minister aan te dringen op het verstrekken van de integrale kosten van het akkoord, en geeft een aantal suggesties voor kostenposten waar naar gekeken zou moeten worden. Maar de Kamerleden moeten wel erg slechte lezers zijn als ze de achterliggende boodschap niet begrijpen!

Historie
Sinds wij op climategate.nl onze eerste verontrustende berekeningen over de werkelijke kosten van het energieakkoord begonnen te publiceren, heb ik meerdere Kamerleden en SER–ondertekenaars gesproken. Geen van hen had enig idee van de kosten van het energieakkoord. Niet of het nou tien of honderd miljard zou gaan kosten.

Mijn eigen vermoedens van meer dan 100 miljard werden als erg onwaarschijnlijk terzijde geschoven. De best ingelichten kenden de 14 miljard van het ECN/EIB rapport. SER voorzitter Wiebe Draaijer presteerde het zelfs om nog in november 2013 publiek dit rapport als correct naar voren te schuiven. Terwijl de auteurs ervan (ECN) nota bene in de zaal zaten en al vijf weken daarvoor schriftelijk aan ons bevestigd hadden dat dit slechts een zeer klein deel van de kosten betrof.

Ook het antwoord op onze vragen hierover aan Kamp, namelijk dat het wind op zee gedeelte alleen al 18 miljard ging kosten maakte niemand wakker. Behalve René Leegte en Reinette Klever die de juiste scherpe vragen aan Kamp stelden over de werkelijke kosten van het gehele akkoord. Maar Kamp schoffeerde de Kamer door de vragen gewoon onbeantwoord te laten.

Intussen begonnen degenen rond de SER die ik op de kosten aansprak zich steeds ongemakkelijker te voelen. Ook linkse kamerleden raakten in de war. Kamp had inmiddels al toegegeven dat de SDE premie op de elektriciteitsrekening naar 3 miljard per jaar gaat. Dat is over 15 jaar al 45 van de door mij geschatte 100 miljard, en dus al €450 per gezin per jaar. Voorwaar geen kattenpis, maar nog steeds maar een deel van de kosten.

Toch durfde niemand zijn mond open te doen: in het hoofdlijnendebat over het energieakkoord had bijna iedereen zich aan het initiatief verbonden, meestal met de aanmerking dat het wat hen betreft niet ver genoeg ging. Tja, dan is het pijnlijk om achteraf toe te moeten geven dat het een onbetaalbaar luchtkasteel betreft dat juist flink minder moet.

De geldstroom en de kamer
Het gemak waarmee de politici zich achter het energieakkoord schaarden, is te verklaren uit de financiering ervan: de hoofdmoot komt uit SDE subsidies, die niet op de landsbegroting drukken, maar op de energierekening van de burgers. De rest zit verborgen in algemene belastingderving en subsidies. Er hoeft dus ogenschijnlijk niet voor bezuinigd te worden, en er hoeven geen eigen stokpaardjes te sneuvelen. Dan is het makkelijk tekenen natuurlijk.

Onder het hoofdadagium van de politiek “na ons de zondvloed” ziet men dus wel wat er gebeurt tegen de tijd dat die energierekening te hoog wordt.

Maar daar zit hem nu juist de kneep: het energieakkoord is voor een groot deel gebaseerd op private investeringen. Daartoe worden de bedrijven verleid met enorme subsidies op de exploitatie. Dat houdt in dat tegen de tijd dat de windparken zwaar gesubsidieerde stroom beginnen te leveren en de elektriciteitsrekening van de gezinnen omhoog vliegt, de investeringen allang gedaan zijn. Dan liggen ook de subsidies voor 15 jaar vast en kan de Kamer daar niets meer aan veranderen.

De komende vijf jaar worden de meeste van die verplichtingen aangegaan, tenzij de kamer nú ingrijpt. Op deze verantwoordelijkheid worden ze in de brief gewezen, dus achteraf is er nu geen excuus meer voor onverantwoorde passiviteit.

De ondertekenaars
Deze keer is de groep ondertekenaars niet alleen indrukwekkend wat betreft maatschappelijke positie en staat van dienst, maar ook opvallend breed.

Zo zien we bekende namen als die van de publicisten Paul Cliteur en Adjiedj Bakas, de economen Ewoud Jansen en Jean Wanningen, en vakbondsvoorzitter Reinier Castelein. Zij ondersteunen hiermee de waarschuwing in de brief dat de hoge kosten van het energieakkoord ernstige maatschappelijke consequenties zullen hebben.

Verder tekent een hele reeks klinkende namen uit de energiewereld. Dit bevestigt de suggestie dat het energieakkoord aanzienlijke verborgen kosten veroorzaakt in de energievoorziening, die bij de integrale kosten moeten worden meegerekend, zoals in de brief gesteld wordt.

Wat nu?
De brief biedt de fracties en de minister de mogelijkheid om zich te herpakken. In de herkansing kan de kamer doen waar ze voor is ingesteld: het controleren van het beleid en het bewaken van het belang van de burgers. De brief negeren zou een erg domme zet zijn. Als de 100 miljard klopt, zal vroeger of later de bom barsten en zullen de politici ter verantwoording geroepen worden.

Kamp kan niet wegkomen met een tweede ontwijkend antwoord. En na de “vergissing” van 14 miljard waarop het eerste debat gebaseerd was, is ECN ook niet de partij om deze klus aan te geven. Gelukkig zijn er ook een paar onafhankelijke ingenieursbureaus waar je deze vraag aan kunt voorleggen.

Verder zit er ook een economische kant aan de problematiek: wat zijn de gevolgen voor de economie van een koopkrachtdaling van de gezinnen van €1000? En welke gevolgen voor het staatsbudget hebben de maatregelen via derving van energiebelasting en investeringspremies voor duurzame energie? Er zullen dus ook onafhankelijke economen moeten worden ingezet.

Wind op zee ‘on hold’!
Deze onderzoeken en berekeningen zullen enige tijd vergen.

Het is een kwestie van zorgvuldig beleid om het aangaan van grote verplichtingen te bevriezen tot er een principieel debat is gevoerd over de wenselijkheid en haalbaarheid van deze uitgaven. Dit geldt dan speciaal voor de investeringen in de off-shore windparken, aangezien die veruit de hoogste kosten per bespaarde ton CO2 betreffen, en ook meteen de grootste en langstlopende verplichtingen van het EA betreffen.

Dit zou de eerste daad moeten worden van onze inmiddels hopelijk wakker geworden Tweede Kamer. Liefst nog vóór het reces!

Aldus Theo Wolters.

Deze post verscheen eerder hier.

Voor mijn eerdere DDS–bijdragen zie hier.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

13 reacties

  1. Hetzler

    @Dirkse Zeker, het ging over opslag van elektrische energie. Olie, gas e.d. zijn ook opslag/voorraden.

     

    Dank voor de link. Ik had hem al eerder langs een andere weg en bewaar hem goed in mijn archief. Tja, als men Koolstof-vrij wil zijn, is de petrochemische industrie weggevaagd.

     

    Goede opmerking: het systeem crasht vanzelf. Alleen jammer van al die economische schade die met nuchter verstand vooraf vermeden had kunnen worden.

  2. dirkse

    [opslag = wensdenken]

    Hoe komen straks vliegtuigen de lucht in? Met olie neem ik aan, geproduceerd door kerncentrales.

    Olie (synthetisch) is opslag. Helaas is het rendement van het productieproces laag.

     

    [accubatterij  10MWh, buffert 1 minuut Gemini productie]

    dat artikel is van mijn hand 🙂

     

    Inderdaad, de transportsector wordt stelselmatig vergeten want die cijfers verstoren het groene sprookje.

    De brief die nu naar de kamer gaat over de 1000 euro stroomkosten per gezin slaat op de 14% groene stroomproductie. Slaan we echter de totale  landelijke energie om over huishoudens dan is per huishouden minstens 300KWh per dag nodig. Een windpark(Gemini)  dat volgens de media 700.000 huishoudens bedient, kan dan  niet meer dan 7000 huishoudens van power voorzien. Dat is realistischer gerekend, want een huishouden heeft naast stroom ook industrie, transport en verwarming nodig. Hier heb ik eea een beetje doorgerekend:

    http://www.davdata.nl/groeneleugens

    Worden de kosten van een windpark aldus omgeslagen dan bedragen de kosten per huishouden minstens 20.000 euro per jaar. Onwerkzaam dus. Bestrijding van windparken is eigenlijk niet nodig. Het concept is niet opschaalbaar en het systeem crasht vanzelf.

  3. dirkse

    achter de link nog .html plaatsen……

    http://www.davdata.nl.groeneleugens.html

  4. V.K.

    Die private investeringen, moet ik dan denken aan de (door de politiek geleverde bestuurders) pensioenfondsen welke hebben beloofd om meer te gaan investeren? 

  5. Matthijs

    Zoiets als; de grepen die ze gaan doen in de portemonnee van de burger om een gegarandeerde return on investment te geven.

    Lees de financiële bijsluiter, daarin staat dat dit product geen risico heeft. Wij hebben namelijk het “recht” aan onze kant.

  6. Hans Labohm

    V.K.,

     

    Ja, bijvoorbeeld.

     

    Maar google ook naar:

     

    Labohm DDS fiasco biljoen

     

     

  7. cico

    http://www.altaerosenergies.com/

     

    als het een succes wordt kun je altijd nog die vaste molens plaatsen.

  8. dirkse

    Het wordt tijd om het “energieprobleem” te heroverwegen. Onder druk van milieuorganosaties (haastige spoed) werd fout-op-fout gestapeld. Onethische biobrandstof, spaarlampen, CO2 reducties….Kritiek op het huidige beleid is simpel, maar het is constructiever om na te denken hoe de toekomst eruit kan zien. De voorraden fossiele brandstoffen, de alternatieven. De rol van kernenergie, de noodzakelijke technische doorbraken om bv de transportsector aan de gang te houden.

  9. Hetzler

    @Dirkse Toepassing van kleine kernreactoren is er al een poos. Pas weer in Argentinië.

    Opslag is wensdenken en zal dit voorlopig blijven. Hier had men eerder aan moeten denken vóórdat ze met molens en zonnepanelen begonnen. De ontwikkelingsgeschiedenis van de accubatterij laat zien dat er weinig van te verwachten valt. Een accubatterij van 10 MWh kost € 20 miljoen en kan 1 minuut van het windpark Gemini van 600 MW opvangen. Zie

    http://www.groenerekenkamer.nl/buffers/

     We moeten eens af van die herspoeling door de milieubeweging dat misschien toch ergens, ooit, hoe dan ook… als je maar wilt. Alsof we het over naaikransjes hebben die telekinese bedrijven zoals bijvoorbeeld Urgenda  i.p.v. ingenieursbureaus.

    Nee,  wind en zon dragen minder dan tienden van procenten bij aan de totale energiebalans en zullen luttele procenten worden ten koste van een flink gehavende economie. De moeilijkheid is namelijk dat de petrochemische industrie gemakshalve wordt vergeten in de energiebalans. kijk hier maar eens naar:

    http://www.iea.org/Sankey/index.html#?c=Netherlands&s=Balance

  10. Matthijs

    Thorium is een alternatief.

    Maar dat wordt door de groenen tegengewerkt, zodat we langer in het fossiele tijdperk blijven hangen.

    Ironisch, dat je iets aan het verlengen bent waar je falikant tegen bent.

  11. dirkse

    Gelukkig maar, dat er nog volop kolen, olie en gas is. Er is namelijk (nog lang) geen alternatief. Alle plannen totnutoe zijn niet opschaalbaar. Echte vervanging van fossiele brandstoffen kon wel eens een bijzonder lastige klus worden. Garantie is er nooit, hoe graag we ook lijnen uit het verleden doortrekken. Er zijn fundamentele technische doorbraken nodig om de welvaart voor zo veel mensen vast te houden zonder het gebruik van fossiele brandstoffen. Doorbraken als een goedkoop grootschalig opslagsysteem (superbatterij) of synthetische olieproductie met hoog rendement. Op de langere termijn verwacht ik resultaten van kernfysisch onderzoek: kleine compacte reactoren die decentraal de energie leveren en daarmee een megalomaan Europees supergrid overbodig maken. 

  12. Matthijs

    0,12 cent per kWh en dan hebben we niet nog niet eens over de kosten van de regulatie.

    Zelfde verhaal met benzine 0,70 cent de liter, ook regulatie buiten beschouwing gelaten.

    Wat nou energie crisis?

    Wassen neus voor meer controle, ik dacht dat communisme dood was, maar dit riekt naar planeconomie.

     

  13. Matthijs

    Niets is onbetaalbaar voor de Tweede Kamer.

    Immers trekt zij de portemonnee van een ander, of gaat naar de bank namens een ander.

    Duurt niet lang meer of de ander gaat merken wat er allemaal in zijn naam gebeurt. Dan kunnen alleen diegene die niet gestemd hebben zich op het principe berusten dat ze niet namens hen hebben gehandeld en daarom geen schuld dragen.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.