Australië schaft CO2–belasting af

Klimaat versus banen.

Als in geen ander land, is het politieke landschap in Australië de laatste jaren bepaald door tegenstellingen over het klimaatbeleid. Het is een ‘issue’ dat beslissend is geweest voor de val en opkomst van regeringen van tegengestelde politieke signatuur. De huidige conservatieve premier, Tony Abbott, heeft gewonnen op grond van de belofte de CO2–belasting af te schaffen. Hij heeft woord gehouden. De Australische senaat heeft onlangs met 39 tegen 32 stemmen goedkeuring gehecht aan zijn voornemen.

Door klimaatsceptici wereldwijd wordt dit gezien als een overwinning van hun Australische geestverwanten, zoals Bob Carter, William Kinninmonth, Joanne Nova en David Evans. Ook de serie voordrachten die Lord Christopher Monckton in Australie heeft gehouden heeft tot een dramatische verschuiving van de publieke opinie aldaar geleid. Daarnaast heeft Monckton Tony Abbott persoonlijk gebrieft. Voor zover mij bekend was Abbott daarmee de tweede MP in de wereld die voorlichting heeft gekregen van een klimaatscepticus. Dat heeft geholpen. De eerste was Mark Rutte. Dat heeft niet geholpen.

Onder de titel, ‘Australia Repeals Carbon Tax’, schreven Rob Taylor en Rhiannon Hoyle in ‘The Wallstreet Journal’:

Tony Abbott Pledged to Get Rid of the Tax Last Year

After almost a decade of heated political debate, Australia has become the world’s first developed nation to repeal carbon laws that put a price on greenhouse gas emissions.

In a vote that could highlight the difficulty in implementing additional measures to reduce carbon emissions ahead of global climate talks next year in Paris, Australia’s Senate on Wednesday voted 39-32 to repeal a politically divisive carbon emissions price that contributed to the fall from power of three Australian leaders since it was first suggested in 2007.

Australia, the world’s 12th largest economy, is one of the world’s largest per capita greenhouse gas emitters due to its reliance on coal-burning power stations to power homes and industry. …

The former Labor government, while introducing a price on carbon, said the move would help slash emissions by 160 million metric tons by 2020. It offered voters billions of dollars in compensation through tax breaks and welfare payments for increased costs stemming from one of the most dramatic reforms ever attempted in the energy-reliant economy.

But after the global financial crisis took hold in 2008, followed by the end of a decadelong mining boom in 2012 that slowed growth and employment in the A$1.5 trillion (US$1.4 trillion) economy, Australian voters turned against climate laws—recognized by the International Energy Agency as model legislation for developed countries—blaming them for rising energy bills and living costs. …

“Today the tax that you voted to get rid of is finally gone, a useless destructive tax which damaged jobs, which hurt families’ cost of living and which didn’t actually help the environment is finally gone,” a jubilant Mr. Abbott told voters in a news conference after the Senate’s decision. …

Labor and Green opponents of the government said the repeal would make the country an international “pariah” on efforts to combat climate change.

“This is a fundamental moment in Australia’s history. We are about to devastate the future of this country,” said Labor Senator Lisa Singh in an impassioned speech warning the government that climate warming would impact most on future generations.

The carbon tax and plans for an eventual emissions market dominated Australian politics for years, gaining momentum in 2007, when former Labor Prime Minister Kevin Rudd called climate change “the greatest moral challenge of our time” and made signature of the Kyoto climate protocol one of his first political acts after winning power. Mr. Abbott defeated Mr. Rudd—then in his second stint as prime minister —10 months ago, in an election fought largely over the carbon price and its impact on energy costs.

The carbon tax has affected industries ranging from mining and energy to aviation, and was widely opposed by manufacturers and a majority of business representative groups including the country’s main chamber of commerce. …

Mr. Abbott has promised repeal will save voters and business around A$9 billion a year, although his government also risks a political backlash, having promised yearly savings to households of more than A$500, which economists and market analysts believe unlikely due to rising energy bills.

But his repeal may reverberate internationally ahead of global climate talks next year, when major economies like China, India and the U.S. will consider global greenhouse targets beyond 2030 that climate scientists say will be necessary to limit global temperature rises to two degrees Celsius (3.6 Fahrenheit) above 19th century levels, even as many nations grapple with how to boost manufacturing and spur sluggish economies.

Canada withdrew from the Kyoto protocol in 2011, with the conservative government saying the agreement would unfairly penalize its fossil fuel-reliant economy for failing to meet a promised 6% cut. Mr. Abbott, who shares the Canadian government’s conservative ideology, said during a recent visit to Ottawa and the U.S. that climate change was “not the only or even the most important problem that the world faces”.

Lees verder hier.

Zal de afschaffing van de CO2–belasting in Australië werkelijk van invloed zijn op het resultaat van de toekomstige klimaatconferentie in Parijs? Misschien een beetje, maar toch niet veel. Er geldt namelijk een ijzeren wet in de internationale diplomatie. Als er geen quid pro quo is, kunnen onderhandelingen geen resultaat opleveren. Aangezien het er naar uitziet dat dat inderdaad niet het geval is, is mijn verwachting dat ook Parijs – evenals vele eerdere internationale klimaatconferenties – zal mislukken. En dat is maar goed ook. ‘All pain and no gain.’

Maar verschillende landen zullen zich na de ommezwaai van het Australische klimaatbeleid natuurlijk achter de oren krabben en zich afvragen of zij dit voorbeeld niet zullen moeten volgen. Dat lijkt mij wèl plausibel. 

Zal Nederland daarbij zijn? Of zal Nederland op dit terrein gebukt blijven gaan onder beleidsautisme? 

Ik verwacht van Nederland geen opzienbarende beleidswijziging. Zoals zo vaak, zullen we ons laten meedrijven met de ontwikkeling van de internationale beleidsconsensus, die hoe langer hoe meer verbrokkelt totdat ze een stille dood sterft. 

Daarmee zal ook de klimaathype ten grave worden gedragen en zullen we opgewekt een nieuwe milieuhype mogen verwelkomen. Immers, de opwarming van onze aarde mag dan wel ‘pauzeren’ (nu meer dan 17 jaar!), dat geldt niet voor de koene redders van onze planeet. Die blijven actief!

Voor mijn eerdere DDS–bijdragen zie hier.

 

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

3 reacties

  1. Hetzler

    Tja, als zuinige Hollander roep je dan meteen: één CO2-zwaluw maakt nog geen klimaatzomer, maar toch…. Her en der zie je beginnetjes opduiken. En wat nog veel belangrijker is, de publieke opinie begint zich steeds verder te verwijderen van de ‘nieuw orde lege borden’-klimaatpolitiek. Een bekend fenomeen die kloof tussen burger en politiek. Zo blijkt uit een peiling van de Telegraaf dat 73% geen waarde hecht aan de klimaatvoorspellingen van het KNMI en dat 80% zich geen zorgen maakt over opwarming (pas op voor het gebruik van de met opzet geïntroduceerde en misleidende term klimaatverandering!!!). de werkelijkheid zal wel lagere %’es geven, maar toch. Er is wel degelijk een kiezersfundament voor een paradigmaverschuiving op het punt van klimaatbeleid. In zijn boek de Twijfelbrigade wekt Van Soest de indruk dat mensen van die bovengenoemde groepen behoren tot een een zeldzame -niet beschermde- diersoort of tot een tot uitsterven gedoemde ondersoort van het menselijk ras, Demagogisch bekt het lekker, maar het is bezijden de waarheid. De meetreeksen laten immers steeds meer ‘fingerprints’ achter die bovengenoemde groepen kiezers in het gelijk stellen. Ik voeg de CO2-zwaluw dan ook van harte als een nieuwe soort toe aan de immer uitstekend gedijende biodiversiteit van Moeder Aarde.

  2. François

    Goed begin, die afschaffing van de belasting op CO2 door Abbott. Rutte echter, is door de Bilderbergers ingepalmd/gechanteerd (net als Samsom). Die wordt op afstand bestuurd.

  3. WHS

    Geweldig nieuws from down-under.

    Politiek een kleine stap maar voor de belangen van de gewone burger een  reuzensprong !!

    Als de angst voor C02 vermindert komt er mogelijk ruimte voor een ombuiging:

    “Groen-denken is thorium-denken !! “

    Waren we allemaal maar begaafd zoals Lord Monckton.

    Frapper toujours ….

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.