De Koude Oorlog bestaat niet

Maar het klinkt wel spannend.

Mooi is het niet, goed ook niet, maar de gebeurtenissen in Oekraïne geven ons wel de indruk dat er geschiedenis gemaakt wordt waar we bij staan. De opstelling van Rusland doet zelfs denken aan een herhaling van de geschiedenis. Er wordt dan ook gespeculeerd over de vraag of we zijn terechtgekomen in een Tweede Koude Oorlog.

Nou, nee.

Kijk, de Koude Oorlog bestaat niet en heeft ook niet bestaan. De Koude Oorlog is een term die we gebruiken om het verleden te begrijpen. Het is niet zo dat we nu vijftig jaar terug in de tijd kunnen gaan en daar het ding ‘De Koude Oorlog’ aantreffen. Hetzelfde geldt voor termen als ‘Renaissance’ en ‘Industriële Revolutie’. Het zijn veeleer termen die op een bepaalde manier van toepassing lijken te zijn, of beter: als shorthand gelden voor een set van gebeurtenissen die een bepaald tijdvak karakteriseren. Het zijn geen definities. Daarom zijn ze bijzonder moeilijk van het ene naar het andere tijdvak te transponeren, ze komen als representatie toe aan één bepaalde tijd.

(Hier een vriendelijke groet aan de lezer die is overgebleven.)

Dit soort geschiedfilosofische bespiegelingen is niet alleen maar vermaak, want ze hebben ook consequenties. Niet alleen is het heel lastig om over een herhaling van de Koude Oorlog te spreken, maar we hebben ook geen echt bruikbare definities bij de hand. En als we onze best doen om die te vinden, komen we toch echt langs zoiets als ‘duurde ongeveer vijfenveertig jaar’. Wat dat betreft scoren we met de laatste spanningen nog niet zo heel goed, want zo lang duurt de Oekraïnecrisis nog niet.

Dat neemt niet weg dat de modus vivendi tussen het Westen en Rusland nu sterk lijkt op die van de Koude Oorlog. Ook hier zien we ijzige relaties en een conflict dat wordt uitgevochten in een ander land dan die van de werkelijk strijdende partijen, gesteund door ten minste een van de grootmachten. Maar van een Tweede Koude Oorlog kunnen we niet spreken, net zo min als van een Derde Wereldoorlog. Dat is vooral sensatie en is niet gebaseerd op het verleden of gerechtvaardigd door het heden.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

9 reacties

  1. D. G. Neree

    wat is de verkeerde kant van de geschiedenis?

    wel, de terugkeer naar barbarij en de steentijd.

    dat begint met het ondermijnen van de fundamenten van de beschaving.

    Dat kan heel snel gaan. Als de intelligentsia, de academici en de journalisten op een gegeven moment hun eigen grondlagen gaan verkrachten met mooie, maar valse redenaties, dan is de kiem gelegd voor de corruptie en verrotting. Het is dan een kwestie van tijd tot deze verzwakte eenheid ten prooi valt aan iedere wolf die er voorbijkomt.

    En er is dan niets meer aant doen, want de verdediging is al door de eigen voorgangers gesloopt en het volk hopeloos verdeeld en in verwarring.

     

     

  2. D. G. Neree

    applaus heer Matthijssen.

    Die koude oorlog was de oorzaak van het volstrekte verlies van vertrouwen in de toekomst voor een aantal generaties. Van de hippies, tot de no future punks en daarna het hersenloze gehak op oerwoudklanken.

     

    En daarnaast waren de talloze conflicthaarden, waar de oorlog niet zo koud was, maar flink heet. Neem afghanistan, waar na de sovjets de amerikanen Al Qaida in het leven riepen, met alle huidige gevolgen van dien.

     

    Het is een smerige rotzooi en door het steunen van de Nazi-Junta in Kiev hebben de EU en de USA (buiten hun pamperen van de islamitische wereld)  zich aan de verkeerde kant van de geschiedenis opgesteld, Met alle desastreuze gevolgen van dien.

     

    Tragisch. Met dank aan onze journalistieke kaste.

  3. hugo matthijssen

     

    Er waren 2 kampen die elkaar niet direct te lijf gingen maar daar regelmatig niet ver vanaf zaten.

    wat ik zo uit mijn geheugen terug haal:

    In mijn jeugd toch een aantal zaken:

    De oorlog in indonesië  niet bewust meegemaakt maar wel later de verhalen van mijn ooms

    Bewust nieuw guinea tot 1963 

    De cuba crisis in 1962 het voortbesteen van de wereld leek van een beslissing af te hangen.

    Geweldig zelf ben ik van 1948 en al snel had je als kind het idee dat je geen toekomst meer had.

    Vervolgens vietnam laos en cambodja

    Ruzie tussen rusland en Japan over een eiland

    Tsechië in 68 ingevallen door de russen evenals polen.

    En daar tussen door regelmatig “kernproeven” van beide kanten die alleen maar lieten zien dat het kon “de wereld vernietigen” Steeds geavanceerdere technologie duikboten met kruisraketten in alle oceanen en als topper de neuronenbom nu kun je een land veroveren zonder schade geweldig.

    De tweedeling van berlijn speelt daar tussen door, de luchtbrug om daar voedsel te krijgen. de oostduitsers die zich vastliepen in het prikkeldraad en doodgeschoten werden

    Tot zover mijn jeugd in de koude oorlog die niet bestond. het geloof in een toekomst was niet echt aanwezig.

    Daarna militaire dienst 1969 kreeg je films te zien over de duitse commando’s en hun materiaal complete eenheden met lichte voertuigen volledig bewapend binnen  enkele uren in je achtertuin. Die gasten liepen de maraton met volle bepakking. 

    De bewapening en het evenwicht wat conventionele bewapening betreft de tanks aan beide zijden en het effect van een doorbraak bij de duitse laagvlakte.

    Tot zover de koude oorlog die er niet is.

     

    Het kernprobleem is dat we als nederlanders op ons grondgebied vanaf 1945 vrede kennen en doen alsof we weten wat oorlog is.

    Intussen komt de oorlog naar ons toe denk aan de radkale islam die als een olievlek over de wereld gaat.

    ISIS zit al in onze grote steden. De hongerenden uit afrika zijn al niet meer tegen te houden. Zuid amerika met de ongelijkheid het is een kwestie van tijd.

    maar rommelt het weer aan de russische grenzen en ons eerste vliegtuig is al neergehaald. we zitten er al midden in en doen net alsof we nog jaren rustig kunnen slapen.

    En wat doen we hier we bouwen windmolens als monument van de dwaasheid enverstoken biobrandstof wat voor een groot deel bestaat uit het voedsel van de armen en we pikken ook nog eens  hun land in om onze droomboompjes te planten en gaan lekker slapen want wij redden de wereld voo onze kinderen. De reactie blijft echt niet uit

     

     

     

  4. V.K.

    -Niks geen koude oorlog.

     

    -Volgens het NRC werken Merkel en Putin aan een Ribbentrop-Molotov pact.

     

     

  5. Johannes N

    Als u zou kunnen terugreizen in de tijd (dat kan inderdaad niet) dan zou u wel degelijk daar de koude oorlog aantreffen. De wereld bestaat niet alleen uit voorwerpen; de koude oorlog was (en is) een idee, een state of mind, en die bestaan absoluut wel.

     

    Gaan we naar een nieuwe koude oorlog? Kennelijk, maar het is me een duister raadsel waarom het nodig wordt geacht…

  6. D. G. Neree

    Het zijn niet zomaar termen, maar begrippen met een rijke onderbouwing.

     

    koude oorlog is misschien beter te noemen: bevroren oorlog.

    Bevroren was de militaire oorlog, aangezien de nucleaire verschrikking beide zijden daarvan afhield.

     

    Het ‘koude’ gedeelte bestond uit de afsluiting en de uitsluiting en obstructie van beide partijen, zoals de wetenschappelijke en economische uitwisseling, Daarnaast werden beide partijen voortdurend  gehersenspoeld met de eigen propaganda. En wat was propaganda en was wat waarheid?

     

    Nu is de situatie anders, maar niet veel qua dreiging.

    Het begint met sancties. tegoeden worden bevroren en de propagandamachine draait op volle toeren.

     

    Dat is al een nieuwe koude oorlog. Ook toen werd deze strijd by proxy gevoerd, in landen over de hele wereld, met als slachtoffers de gebombardeerde en afgeslachte bevolkingen. Zoals nu ook in Oostelijk Oekraïene, waar zich iets voltrekt waar de honden geen brood van lusten.

     

    ‘Koude oorlog’ is idd niet meer dan semantiek. De praktijk is hetzelfde in een postmodern jasje.

  7. D. G. Neree

    De vraag is of het deze keer gaat lukken.

  8. D. G. Neree

    weer terug naar de steentijd, bedoel ik.

  9. D. G. Neree

    maar voor die tijd zal er oorlog worden ingezet, zoals waar men nu mee bezig is. En in oorlog past er geen nuancering en bezinning en neutraliteit of een intellectueel veheven standpunt meer. nuance zal gezien worden als verraad en de overlevenden zullen de verraders voor het vuurpeloton slepen.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.