De oorzaken van het Amerikaanse verval

De Japans-Amerikaanse socioloog Francis Fukuyama liet begin jaren negentig van zich spreken met zijn voorspelling van het einde van de geschiedenis in zijn boek “The end of history and the last man”, ofwel de overwinning van de liberale democratie na het vallen van de Berlijnse muur in 1990.

Een voorspelling die nog niet bepaald is uitgekomen, hoewel Fukuyama toen wel had aangegeven dat er nog oprispingen zouden komen als vorm van verzet tegen de liberale democratie (de laatste tijd lijkt het wel in de wereld één en al oprisping te zijn, van ISIS tot Poetin, maar dat terzijde).

Daarnaast kwam Fukuyama ook met zijn verklaring voor meer of minder welvarende landen met zijn theorie van “high trust”en “low trust” samenlevingen, waarover ik al eens een artikel heb geschreven op DDS. In mijn artikel ging ik in op het verval van Nederland als high-trust samenleving. Maar hoe zit het eigenlijk met de Verenigde Staten, die begin jaren negentig genoemd werden door Fukuyama als lichtend voorbeeld van een high-trust nation?

Hoe verklaren we het zwaar gepolariseerd raken van Amerika, waar de politiek het de laatste jaren letterlijk over helemaal niets meer eens schijnt te kunnen worden? Of we het nu hebben over oorlogen, het buitenlands beleid, het gezondheidsstelsel (Obamacare) of over de illegale immigratie, over4 al die zaken lijkt de ooit oppermachtige USA vooral in oorlog met zichzelf te verkeren.

In een artikel deze maand voor het blad Foreign Affairs, getiteld America in decay, the sources of political dysfunction, analyseert Fukuyama de oorzaken van het Amerikaanse verval. Het is een erg lang artikel, maar zeker de moeite van het lezen waard.

Fukuyama begint het artikel met (als voorbeeld) een uitgebreide beschrijving van de Amerikaanse Forest Service, een afdeling die in 1909 werd opgericht. Dit was lang een effectief geleide afdeling, die de 19e eeuwse patronage-politiek ontsteeg en werd geleid én bemand door professionals (zowel wetenschappers als mensen uit het veld). Geleidelijk raakte deze afdeling in de loop van de 20e eeuw de autonomie kwijt en werd steeds meer ondergeschikt aan de politiek en aan allerlei politieke eisen (zoals bijv. de eis om 45% van de vacatures door oorlogsveteranen te laten bezetten).

Ook de doelen van de afdeling zelf (oorspronkelijk was dat gewoon bosbeheer), werden steeds veelvuldiger en complexer (milieudoelstellingen, emancipatiedoelstellingen, etc.). Het uiteindelijke gevolg is een disfunctionerende afdeling, met veelal gedemotiveerd personeel dat vooral bezig is met het behartigen van de eigen belangen.

Volgens Fukuyama zijn de lotgevallen van de Forest Service exemplarisch voor veel Amerikaanse overheidsdiensten.

Waarom raken instituties in verval
Fukuyama gaat dan in op het in verval raken van instituties. Hij haalt daarbij de theorie van Samuel Huntington aan, die stelde dat de sociaal-economische vernieuwingen van de jaren 60 en 70, waaronder ook democratisering en meer participatie principes, veel instituties voor grote uitdagingen stelden. Volgens Huntington is een bepaalde vorm van crisis of “creatieve destructie”soms noodzakelijk om instituties te hervormen.

Nadeel van de veranderingen in de jaren 60 en 70 is vooral, dat door (goedbedoelde) democratisering en participatie, special interest groups steeds machtiger werden en via de politiek hun wil konden opleggen aan de overheidsinstituties (zie het voorbeeld van de Forest Service). Naast de macht van deze lobbygroepen, was ook een belangrijk fenomeen (volgens Fukuyama ) de juridisering van de overheid die hand over hand toenam in de afgelopen decennia.

De rechterlijke macht bemoeide zich steeds meer met maatschappelijke kwesties. Dit begon positief in de jaren vijftig (met de burgerrechtenbeweging die via de rechter gelijke rechten voor de zwarte bevolking afdwong) en werd daarna gevolgd door de milieubeweging, de emancipatiebeweging, de homobeweging, groepen die opkomen voor immigranten, etc. etc.

Het gevolg van de toegenomen macht van special interest groups en van de juridisering, is dat veel instituties nauwelijks meer toekomen aan hun eigenlijke werk, omdat ze een heel scala aan doelstellingen moeten verwezenlijken. De complexiteit hiervan is dermate hoog, dat een disfunctioneel overheidsapparaat ontstaat.

Ook analyseert Fukayama de oorzaken van de toenemende polarisatie in Amerika tussen Democraten en Republikeinen en de vernietigende werking daarvan op het overheidsapparaat.  Door de polarisatie wordt het steeds moeilijker om compromissen te bereiken en als die al bereikt worden zijn ze dermate complex (mede door de invloed van de eerder genoemde  lobby groepen), dat er een ineffectieve lappendeken van beleidsmaatregelen ontstaat. Als voorbeeld noemt Fukuyama Obamacare, wat er niet helderder op is geworden door duizenden amendementen.

De uiteindelijke conclusie van Fukuyama is bepaald pessimistisch. Hij gelooft niet meer dat de huidige politieke partijen in de V.S.  in staat zullen zijn het systeem te hervormen en denkt dat dit door een kracht van buiten zal moeten gebeuren. Daarbij doet zich de tegenstrijdigheid voor dat een overheidssysteem dat op alle nivo’s democratisch en participatief wil zijn, haast niet meer aan te sturen is en dus contra-productief werkt.  Fukuyama sluit het artikel als volgt af:

“The depressing bottom line is that given how self-reinforcing the country’s political malaise is, and how unlikely the prospects for constructive incremental reform are, the decay of American politics will probably continue until some external shock comes along to catalyze a true reform coalition and galvanize it into action.”

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

24 reacties

  1. Rosasolis@kpnmail.nl

    Interessant artikel.  Amerika is inderdaad in vervaal.  Sinds de “Gouden Jaren” die zij hadden onder leiding               van pres. Reagan, die ook vaak naar Europa kwam, is het alleen maar steeds erger geworden met dit land.      Maar de gouden tijd bestaat niet meer.

    De corruptie in Amerika wordt steeds erger,

      zodat de ondergang van dit eens grote land snel toeneemt!

    De bevolking lijdt nu onder een zeer onstabiele, socialistische regering onder leiding van Obama, die Amerika een

    derde wereld (communistische ) land heeft gemaakt!   Duizenden illegale vluchtelingen vanuit Mexico en

    andere landen stromen dit land dagelijks binnen….en de bevolking moeten opkomen voor hun zorg en

    huisvesting, terwijl de meeste ongeschoold zijn en geen Engels spreken! 

    Weten jullie dat Canada nog steeds lid is van de British Commonwealth ( het Britse Gemenebest), en op die

    manier veel betrekkingen heeft met de EU?  Maar Amerika is nu een soort alleenstande eiland geworden.

    Obama houdt niet van Canada, die een conservative regering heeft, en nog steeds goede relaties met

    de UK, en Europa heeft!  Ik hoop dat de bevolking van Amerika zal binnenkort realiseren dat als ons Westerse Samenleving een toekomst zal hebben dat zij moeten proberen hun vreselijke Obama regering weg te werken,

    want als dit zeer corrupte regering nog doorgaat, de problemen zullen alleen veel erger worden en toenemen!

     

     

  2. Jan Gajentaan

    @BPS dank voor je compliment en voor je mooie, bijna poëtische verhandeling…;)

  3. Jan Gajentaan

    @DWK dat klopt, ook op het nationale niveau gaat het mis in Europa en misschien nog wel  in sterkere mate dan Fukuyama vermoedt. Echter ik denk dat hij bedoeld: in een democratische natiestaat kan de bevolking daar nog wat aan doen (door op andere partijen te stemmen), in een grote bureaucratische organisatie als de EU waar bestuurders benoemd worden (zie “onze” nieuwe EU president) is dat nog veel moeilijker.

  4. DWK

     

    Op nationaal niveau zou
    een goed functionerend parlementair stelsel tegenwicht kunnen bieden aan de
    macht van de lobbygroepen, ware het niet dat het parlement al geheel door deze
    groepen is overgenomen.

    Een mooi voorbeeld in NL
    is het vorig jaar tot stand gekomen SER-energieakkoord dat in feite beheerst
    werd door de groene hap. Die groene hap zit in het parlement, zit in de regering
    en corrumpeert met behulp van subsidies de deelnemende partijen waarvan een
    normaal mens zou denken dat ze echt verstand hebben van “betaalbare energie”
    (want dat is tenslotte waar een energieakkoord in een moderne
    energieafhankelijke samenleving over zou moeten gaan).  

  5. louis-portugal

    Ik vrees dat allerlei organisaties  die door niet specialisten zoals politici,geleidt worden op de duur in elkaar storten.

    Ze worden alsmaar groter en machtiger totdat ze de controle verliezen.

    Ze pikken uit de adviezen die ze krijgen de krenten die hun het meeste bevallen.

    De V.S. en nu onze EU, met zijn ECB die steeds machtiger wordt, zijn daar de absolute voorbeelden van.

    Afspraken en contracten worden sneller gebroken dan ze opgesteld worden.

    Daarbij speelt in hoge mate dat veel politici functioneren uit idealisme met weinig of zelfs zonder enige reële kennis.

    Door manipulatie van de informatie probeert men het nog wat uit te stellen.

    Het is net als met kanker, in het begin probeert men er vanalles aan te doen maar meestal gaat het gezwel verder.

    Met chemotherapie en andere activiteiten kan men het nog wel eens wat opschuiven maar meestal eindigd het fataal.

  6. Jan Gajentaan

    @Locke, @The Fox, in het artikel van Fukuyama gaat hij ook in op de EU maar door ruimteberek heb ik dat in mijn stuk niet meegenomen (hij maakt nog veel meer zijstapjes in het artikel). Eerst vergelijkt Fukuyama het Amerikaanse model van de almachtige president met het West-Europese parlementaire Westminster model en spreekt een voorkeur uit voor het laatste (betere checks and balances). Vervolgens gaat hij in op de EU die hij ziet als een negatieve kracht omdat bij de EU de checks & balances ontbreken die je in West-Europa op het nationale nivbeau wel hebt.
    D.w.z. ook op het nationale niveau heb je natuurlijk te maken met de fenomenen die hij in de VS beschrijft (te veel macht voor lobby groepen, juridisering van overheidsdiensten, etc.) maar een goed functionerend parlementair stelsel kan daar tenminste nog een tegenwicht op bieden. In de EU ontbreekt dat tegenwicht en dan krijg je een bureaucratische wanvertoning waar de bevolking geen greep op heeft. Kortom, Fukuyama is redeling positief over de Europese natiestaten (met name de West Europese omdat hij die ziet als high trust nations) maar negatief over de EU. 

  7. The Fox

    Gisteren werd bekend dat de EU de volgende niet gekozen president krijgt. Iemand waar niemand van gehoord heeft (behalve in Polen) en het EU volk heeft het maar te pikken, want ze hebben totaal geen invloed en zijn bewust buiten spel gezet. We zijn terug in de middeleeuwen alleen lijkt nu een onduidelijk conglomeraat de bestuursbaantjes kan verdelen. Waarschijnlijk om dat het volk te dom wordt geacht om zelf de toekomst te bepalen. Wij worden gezien als schapen en melkkoeien.

     

    Ondertussen stuurt diezelfde EU waarnemers naar verkiezingen om te kijken of deze eerlijk verlopen. Hoe bizar kan het het zijn? Inderdaad een externe schok kan vermoedelijk een einde maken aan deze waanzin en dat zal niet prettig zijn.

     

     

  8. BPS

    Ach, het rijmt wel aardig, dacht ik zo. Maar ga nou niet zweven. Straks waai je weg.

    Was het maar poëtisch. Het is jammer genoeg een ernstige werkelijkheid.

  9. Leo KarelJan

    Ondanks de rampzalige politiek van de linkse slapjanus Obama, zijn de VS economisch en militair nog steeds onbetwist de nummer 1. Ze behalen de laatste jaren veel betere groeicijfers dan Europa, Japan en veel ” opkomende landen”. China groeit weliswaar harder, maar per hoofd van de bevolking stelt het nog weinig voor. Ze hebben 4,5 x zoveel inwoners, maar hun economie is nog een stuk kleiner. Bovendien heeft China zoveel problemen met milieu, gezondheid en te grote staatsinvloed dat het zeker de VS niet zal gaan overtreffen!

    Wel zal de VS bevolking een betere president dan Obama moeten kiezen, want anders dreigt een links EUSSR scenario.

    De pioniersmentaliteit is echter bij grote delen van de bevolking nog niet verdwenen: hopelijk komt men tot bezinning en roept men links Amerika een halt toe.

  10. BPS

    Het geheel is meer dan de som der delen. Dank voor uw deel naast mijn deel.

    Delen delen?    1/1=1. En dat is meer dan 1.

    Hoe dat komt, leg ik nog eens mathematisch uit met bestaande wiskunde.

  11. Jan Gajentaan

    @BPS dat zijn interessante inzichten. Ik ben het met je eens, zeker wb TMS.

    Zelf ben ik heel erg een “alfa geest” die zaken veelal intiutief benadert, ik proef bij jou een meer mathematische geest.
    Des te interessanter dat we toch veelal bij dezelfde uitkomsten terecht komen 😉 

  12. BPS

    Het laat zich vergelijken met een auto. Je kunt debatteren over de kleur, bekleding en accessoires, maar de motor moet goed lopen en sterk genoeg om het karretje te kunnen trekken.

  13. BPS

    Te meer, Jan, “realisme” en “professionaliteit” zíjn sleutelwoorden in het economisch monetair systeem. Omdat het een technisch, natuurkundig proces is van meetbare waarden(gewichten) hoeveelheden, stromingen en evenwichten. Dat is objectief.

    Dat daar subjectieve politieke besluiten aan veranderingen ten grondslag liggen, doet aan het meetbare systeem niet af. Gewichten, stromen en evenwichten veranderen, maar het systeem zelf niet.

    Ik vind zelf dat subjectieve politiek over bestedingen ondergeschikt moet zijn aan economische politiek  die de economische opbrengsten moet waarborgen, waar bestedingen van gedaan moeten worden.

    Het is nu één brij.

  14. BPS

    @ Jan. Dank voor je openhartige reactie.

    Het paradoxale is, dat zodra een politieke (regelgevende) of economische configuratie eenmaal enigszins gesetteld is en elementen in die configuratie zich goed en wel hebben aangepast, politici weer gaan sleutelen. In het onderwijs is dat ook al 10-tallen jaren zo. Dat gebeurde ook steeds politiek met monetaire settings.

    Nieuwe heren, nieuwe wetten. En of dat allemaal goed is … ?

    Democratie is wel eens vergeleken met een hoepel die vooruit rolt. Iedereen geeft er een tik tegenaan van links tot rechts, en daarvan zwabbert de hoepel, verder of raakt uit balans, ontspoort en stort neer.

    Wat goed is, moet goed blijven. N.m.m. was economisch de beste configuratie in die paar jaar vóór de €uro in 2002. De ECU opereerde parallel boven de nationale munten en die konden zich verhouden met een vast monetair baken, en zich aanpassen naar gelang de conditie van de economieën. Zo konden zich steeds nieuwe evenwichten instellen in een evenwichtig, flexibel stelsel. Muntwaardeverschil toonde oca-verschil. Dat verschil is nu alleen nog zichtbaar aan de rampzalige gevolgen van de eenheidsmunt per regio of land.

    TMS is tot nu toe de beste tool om vloeiend en snel het stelsel weer te herstellen.

    Het bijzondere is dat de menselijke onregelmaten een  regelmaat vormen en cycli doen verschijnen. Regelmatig herstelt of vernieuwd het systeem zichzelf kennelijk als de mensen dat niet doen. Op een manier. Ik volg het met belangstelling.

    Ik hoop dat er nog vaak relevante artikelen verschijnen. De geest is er wel bij DDS Fi.

     

  15. Jan Gajentaan

    @BPS interessant betoog. De eeuwige cyclus van het verwerven, erven en bederven. Kunnen we dat doorbreken? Misschien vanuit monetair oogpunt wel, maar het gaat denk ik ook om (massa-)psychologische en historische verschijnselen.
    Waarschijnlijk hebben de Romeinen in de nadagen van hun imperium zich ook suf gepeinsd hoe ze de neerwaartse trend konden doorbreken.
    Idem dito de Engelsen in het begin van de 20e eeuw, maar na de WO2 was hun macht definitief voorbij, ook al zaten ze in het kamp van de overwinnaars.
    Wellicht zal het ook zo gaan met de supermacht van na WO2, de USA.

    Ik kijk op YouTybe wel eens naar een filmpje van Nederlands-Indië van de viering van Koninginnedag in 1941, vlak voor de Japanse invasie. Koninginnedag werd toen nog in augustus gevierd. Mijn grootouders van moederskant zullen daar ook rondgelopen hebben. Je ziet de mensen vol goede moed allerlei parade’s afwerken op een veld, de kinderen staan enthousiast met Hollandse vlaggetjes te zwaaien. Het maakt een dynamische en vrolijke indruk. Het is heel raar om te bedenken dat deze hele maatschappij een paar maanden later compleet weggevaagd zou worden, na de invasie van de Japanners.

    Wie weet wat onze generatie nog te wachten staat.  Ik heb de antwoorden ook niet. Vanochtend bedacht ik mij dat “realisme” en “professionaliteit” misschien sleutelwoorden zijn waar ik me aan vast moet houden. Ik hecht persoonlijk steeds minder waarde aan ideologie (zowel van links als van rechts). Ik heb een beetje mijn bekomst van de politici die steeds (misschien met de beste bedoelingen) de boel overhoop halen, en telkens meer problemen veroorzaken dan ze oplossen.

  16. BPS

    Denkt u ook even mee? U bent uitgesproken geen voorstander van de wetmatigheid van dergelijke cycli verschijnselen door uw bestudering en verklaring van beursbewegingen, cycli en indexgedrag, Maar ondertussen gebeurt het wel. Op een manier, op elke schaal.

    Leg mij maar eens uit hoe dat kan.

  17. BPS

    @Jan Gajentaan en belangstellenden, denk ´s even mee.

    Opkomst en ondergang is een welhaast natuurlijke sinusoïde of wetmatigheid die over- eenkomt met de Kondratieff cyclus met de duur van ca. 3 generaties in bedrijf (ca. 70 jr).

    De eerste generatie bouwt het moeizaam op, de tweede generatie bouwt het profijtelijk uit en de derde generatie valt het zonder moeite zomaar toe en jaagt het erdoor.                  

    Dezelfde kwalijke eigenschap heeft ander gratis geld, in welke vorm dan ook, als gift, subsidie, transfer, ultra lage rente, inflatoir fiatgeld, wachtgeld, enz. Ledigheid.

    De Amerikanen kunnen er aan toe zijn, zo´n 70 jaar na de Grote Depressie.                Door verlies van besef, dankbaarheid en waardering, relativering, en door mateloosheid.

    De USSR (1918-1989) gingen hun voor en de EU volgt stellig na WOII sinds de EGKS (1951-2020?). Die kant gaat het wel op als de EU en de ECB zo door gaan.

    Ik doe geen voorspellingen maar ik ben benieuwd naar verband en overeenkomsten.      Er zijn toch wel erg veel gelijkenissen.

    Als dat besef er komt, kan er vanaf de 21e eeuw anticyclisch op geanticipeerd worden. Maar de persoonlijke ervaring van de praktijk blijkt mij nog altijd de beste leermeester. Beter zou dan een omgeving zijn waarin verschillende cycli achter elkaar door blijven starten zodat het gemiddelde van opkomsten en ondergangen het aangename algemeen gemiddelde wordt met alle euforie, treurnis en leergeld gespreid en voor iedereen in zijn leven zichtbaar en te ervaren.

    Wist u dat een dergelijk cycli gemiddelde ook optreedt tussen gesloten (oca) muntzones onder een intracommunautaire €uro parallelmunt? TMS is een goed begin er naar toe. Modern.

    We moeten van die suffe eentonige en eenzijdige enkel optredende Kondratieff cycli af.

  18. Cheap Zentai Suit

    Cheap Zentai Suit

    If you stay informed about popular costume trends, You’ll know that Captain America is a costume many people are trying to find right now. And Captain America has been a popular superhero in the recent past, And makes a great costume for either young…

  19. wildstar gold guide

    wildstar gold guide

    As you know, With these really hard cash days throwing $75 million to a online game commercial enterprise has never set up a political election receiver and furthermore governor lincoln subsequently Chafee needed host or hostess a hit meeting where by…

  20. wow guide

    wow guide

    By noticing most effective computer games to satisfying flash games, Our very own critiques will help you find very good games to pass the time and among the best free games. There are many of video video game consoles on what to experience games and y…

  21. DWK

    Dat is waar maar in mijn
    ogen slechts nog een formeel verschil. Wij leven in een mediacratie (wat ik
    niet zo’n fijn woord vind maar de lading wel dekt). Dat hebben de NGO’s en actiegroepen
    goed begrepen. Met hun onophoudelijke mediabombardement bepalen zij  momenteel de moraal. Greenpeace maakt zo’n
    beetje uit wat goed en slecht is en wordt daarbij geholpen door de MSM die
    bijna niets anders meer doen dan het copieren van persberichten.

    Het gevolg: Als je op
    straat een voxpopje doet en bij voorbeeld vraagt hoeveel ijsberen er nog zijn,
    krijg bezorgde gezichten die ‘maximaal 100’ roepen. Het gevolg daarvan is weer
    dat in 137 talen vloeiend liegende heerschappen op camera beweren dat de Egyptische
    opstand veroorzaakt werd door voedseltekorten ontstaan door klimaatverandering.
    Zo’n uitspraak valt zo zeer in de smaak dat dat heerschap pardoes de scepter
    zwaait op het Ministerie van Buitenlandse zaken.

    Zijn we er al? Nee.
    Vervolgens denkt heerschap; als dat op het groene dossier werkt waarom dan niet
    ook bij een lekker stevig internationaal conflict. Een trillende knuist, een
    doorbrekende traan, een staalharde leugen en een bunch ouwe lullen Engels: voor
    je het weet zit ik met m’n polyglotte hol op een dikke Europese zetel.
    Jammer Frans, volgende keer beter.

    Zo “rollen” onze
    bestuurders heden ten dage en ik begrijp dat best, wat niet wil zeggen dat ik
    er begrip voor heb. Deze carrièretactiek (jezelf omhoog lullen met geleende
    leugens) wordt nog eens afgekit met de private leugen dat meneer het allemaal
    doet voor het wel en wee van de gewone man, die in werkelijkheid alleen goed is
    voor zijn stem en geld.

     

    En dan zijn we weer terug
    bij het stemmen: bovenstaand recept maakt dat we op de dossiers die er
    werkelijk toe doen gewoon GEEN keuze meer hebben.

  22. dirkse

    Prima artikel. Geeft te denken.

    In de jaren ’80 zaten mijn kinderen op het V.O. en jaarlijks turfde ik de vervolgstudies van de geslaagden. Dat was bijna altijd economie (= politiek, geen wetenschap) , bedrijfskunde (idem) en vrijwel nooit wiskunde, natuurkunde, werktuigbouw, elektrotechniek, scheikunde oftewel de basis van onze welvaart. Dit in aanmerking genomen functioneert ons land onwaarschijnlijk goed. Uw verhaal schetst de teloorgang van een ambachtelijk instituut (de ForestService) naar een speelbal van politieke activisten .   In ons onderwijs zien we iets dergelijks: grote invloed van pedagogen en didactici, waarvan de universiteiten er hordes uitspuwen, ten koste van vakkennis. Vorm boven inhoud.In de abstracte wereld van verbaal geweld is meer te verdienen dan met gedegen vakmanschap. Een oplossing zou zijn om in de onderbouw van het voortgezet onderwijs het abstractieniveau te verhogen tot dat van de oude HBS. Dan zal ca 70% van de huidige VWO populatie uitvallen, dus veel minder instroom voor universiteiten, meer gekwalificeerd personeel op de werkvloer (nu is die voor de dommen). De leiding van instituten dient voorts in handen te zijn van deskundigen, geholpen door bedrijfskundigen en economen, niet andersom. De invloed van de politiek op onderwijs en onderzoek dient minimaal te zijn. De desastreuze reslutaten zien we voor onze ogen: miljardenverspilling aan nutteloze windparken, een verpest landschap en nauwelijks onderzoek naar de oplossing van echte problemen.

  23. BPS

    Juridisering heeft een remmende en verlammende invloed op politiek en economie.

    Juridisering houden dwangmiddelen in. Dwang, omdat de goede wil en het besef voor onderhoud van het algemene collectieve belang, steeds meer ontbreekt.

    Dat besef en die wil is de reden waarom er oorspronkelijk instituties als bijv. ziekenfonds, Staatsbosbeheer en woningstichtingen zijn opgericht, Toen was er een noodzaak en een nut, een richting en een doel, door een gebrek. Er was dankbaarheid dat het er kwam.    Nu wordt vrijheid en democratie, en wat er is,  misbruikt voor ego´s en eigen belang.

    Er heerst vnl. individueel belang van zgn. special interest groups, en van individuen afzonderlijk, op rekening van het collectief, de staat. Dat is hetzelfde als gratis geld.

    Het algemene collectieve belang is een gezonde, verstandige staat, die verstandig met natuurlijke reserves, vermogen en inkomen van volk en land omgaat. In de ruimste zin. Voor het geheel, als wel voor individuele burgers en individuele groepen van burgers.

    Het zo gemakkelijk mogelijk een inkomen onderhouden zonder risico´s en tegenprestatie, is van mensen die veiligheid en comfort voor zichzelf zoeken,  zonder tegen prestatie, noch aan een individuele wederpartij, noch aan het collectief, de staat.

    Dat eenzijdig profiteren is niet alleen van links of rechts. Criminelen en dictaturen doen net zo. Economisch is gratis geld onjuist, disfunctioneel en bij overmaat funest. Low trust.

    Het ontvluchten van de warboel nu in alcohol, drugs, of in grote sprongen voorwaarts van Marx, Mao, Kohl (EU), New Age,  met schulden, oorlogen, ideologie en politiek komen alleen maar ongelukken van:  Pijn in het lijf, pijn in de portemonnee, of pijn in het hoofd.

    Het beseffen wat er niet was en wat er wel kwam en wat er wel niet te bereiken is met dat besef en goede wil, is in alle weelde en verwarring ontgaan, het plaatje van het geheel.

    Tijd voor realisme en reële doelen, i.p.v. eindigende irreële illusies. De mens is altijd nog zelf baas van de richting en de toekomst die hij kiest. Voorspellingen, vooroordelen en profetien, neem ik niet ter harte. Waarschuwingen wel. Om niet de mist in te gaan.

    Deze verhandeling van Jan Gajentaan raakt de verwarring, de ondankbaarheid en het verval en in het hart. Goede keus, Jan!

  24. locke

    Die externe shock wordt nu over het Europese continent uitgespeelt.

     

    Die figuren in Brussel zijn de dansende Poppetjes waar de touwtjes aanzitten ,als ze op het podium staan om applaus te halen  is het Theater compleet .

    Politiek met aanhang  is nog nooit zo onbetrouwbaar geweest als heden.

    Het verschil met het verleden is dat mensen zich geen dikke meer laten wijsmaken op die goedgelovigen na waar ze nog stemmen van krijgen.

    De rekening is uiteraard iets die wordt opgedrongen maar dan krijgt men ook wat .

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.