Ook de communicatiewetenschap doorziet niet elk bedrog

Sinds Rusland in maart de Krim heeft geannexeerd, draait de propagandamachine van het Kremlin op volle toeren. Daarbij schrikt het bewind van Vladimir Poetin niet terug voor valse beschuldigingen, het verdraaien van feiten, het verspreiden van desinformatie en het manipuleren van de Russische staatsmedia. Dat gebeurt openlijk en niet eens geraffineerd. De schaamteloosheid druipt ervan af, het Kremlin doet niet eens moeite om de eigen leugenachtigheid te verbergen. Toch achten velen de geloofwaardigheid van Poetin groter dan die van de westerse leiders. Hoe kan dat?

Dat heeft ongetwijfeld te maken met het wijdverbreide idee dat westerse overheden, en dan vooral organisaties als de NAVO en het Pentagon, evenmin de waarheid spreken. En op de media, en dan vooral de gevestigde media, kun je niet vertrouwen. Die wijsheid bestaat vooral op allerlei blogs, die leven van het idee dat ‘de media’ hun werk niet goed doen en belangrijke informatie aan het grote publiek onthouden. Dat kan soms waar zijn. De politieke correctheid waaronder de ‘MSM’ gebukt gaan, nog steeds, heeft sterk aan dat beeld bijgedragen, net als de linkse vooringenomenheid die de meeste journalisten eigen is en altijd wordt ontkend. Zie Martin Sommer, zaterdag in de Volkskrant.

Maar ook ter linkerzijde en bij ‘kritische wetenschappers’ aan de universiteiten (vaak voormalige vertegenwoordigers in de marxistische uitlegkunde) bestaat het idee dat journalisten braaf aan het lijntje van de autoriteiten lopen. Dat maakt het nog ingewikkelder, want hier vindt je ook degenen die doorgaans als ‘politiek correct’ worden aangeduid. De VARA had bijvoorbeeld het programma ‘De leugen regeert’ (de uitspraak was van Koningin Beatrix, die in haar paleis ook op de media foeterde), een lovenswaardige poging om gevestigde media op hun tekortkomingen te wijzen. Daaraan dankte ook de communicatiewetenschapper Prof. Dr. Cees Hamelink zijn bekendheid bij een groter publiek. Hij trad in dat programma een jaar lang als commentator op. Uiteraard als ontmaskeraar, want dat is de functie die de kritische wetenschap zichzelf toedicht. Over de academische carrière van Hamelink, die aan talloze universiteiten over de hele wereld doceerde, over onderwerpen die met globalisering en mensenrechten te maken hadden, kan geen twijel bestaan. Die is imposant. Hamelink stelde zijn expertise bovendien beschikbaar aan de VN, die in de ogen van veel mensen en van internationale juristen boven de partijen staat. Dat verleent hem extra autoriteit.

Een hit op You Tube is een college van de professor met de vraag ‘waarom moet je niet geloven wat in de krant staat?’ En meteen begint hij over dat optreden van Colin Powell in de Veiligheidsraad in februari 2003, waarin de toenmalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken met ‘bewijzen’ komt dat Saddam Hoessein massavernietigingswapens verborgen hield. Het is tegenwoordig hét voorbeeld om te laten zien dat ook westerse regeringsvertegenwoordigers liegen, het Kremlin herinnert er eveneens graag aan. Verdere toelichting is overbodig, de beelden spreken voor zich en hebben niet alleen Colin Powell, maar ook zijn baas George W. Bush en Tony Blair later in grote verlegenheid gebracht. De massavernietigingswapens werden ook na een maandenlange speurtocht niet gevonden, waarmee de hele legitimatie voor de invasie in Irak in het woestijnzand verloren ging. Dodelijk voor de westerse geloofwaardigheid en een geweldige opsteker voor alle critici van de inval. Zij waren ook in Europa bijzonder talrijk (de Duitse en de Franse regering waren tegen de inval), en zagen hun gelijk bevestigd. Bush en Blair stonden schaakmat, al weigerden zij tegen de regels in hun koning neer te leggen.

Hamelink doet het voorkomen alsof de leugens van Powell niet bijzonder waren en inherent zijn aan de politiek. Dat is wel erg cynisch en gemakzuchtig. Powell, die zichtbaar ongelukkig was met zijn optreden, deed als trouwe soldaat erg zijn best om namens zijn bazen toch nog met enige bewijzen voor de Irakese massavernietigingswapens te komen, bewijzen die tot dan toe niet waren geleverd. Dat was op zich al bijzonder: bij de Cubacrisis in 1962 waren de Amerikanen wel met overtuigend fotomateriaal van Russische installaties gekomen. Zo’n ‘smoking gun’ was er nu niet, waardoor iedereen al kon zien dat er iets aan het Amerikaanse verhaal rammelde. Wat niet wilde zeggen dat het daarmee onjuist was. In het verleden had Saddam wel degelijk van die wapens gehad (en tegen zijn eigen Koerden gebruikt), en hij had diverse keren spelletjes gespeeld met de VN-inspecteurs, die hij ook het land had uitgezet. Hij gedroeg zich bovendien alsof hij die wapens wel had. Tony Blair, die nog steeds alles in het werk zet om de wereld van zijn eerlijkheid te overtuigen, had voorafgaand aan de invasie gezegd dat de tijd van ‘spelletjes’ (van Saddam) echt voorbij was. Wat de latere afwezigheid van de massavernietigingswapens nog pijnlijker maakte. De Anglo-Amerikaanse inval liep militair gesmeerd, maar draaide op een propagandistisch fiasco voor het Westen uit dat nog steeds nadreunt.

Wat Hamelink niet vertelt (hij vindt dit blijkbaar onnodig omdat Powell voor het oog van de wereld door de mand is gevallen) is dat deze kwestie uitgebreid is onderzocht. De westerse media stortten zich op de zaak, en gingen aan ‘waarheidsvinding’ doen waarin ze eerder tekort waren geschoten. Althans, dat vonden ze zelf. Toch is de kwestie nog steeds met talloze vragen omgeven en misschien na alle vreemde dingen die we nu in Syrië en Irak zien wel mysterieuzer dan ooit. De meest voor de hand liggende vraag werd daarbij opvallend weinig gesteld en ook professor Hamelink stelt hem niet. Waarom zouden Bush en Blair met leugens over massavernietigingswapens zijn gekomen als ze vooraf al konden weten dat hun verzinsels na de inval genadeloos aan het licht zouden treden? Het is wel erg onnozel om te denken dat de Amerikanen en de Britten even simpelweg een ondeugdelijk propagandaverhaaltje in elkaar zetten om daarmee een oorlog te legitimeren. Het is waar dat zo aan de borreltafels en in de media (zie Hamelink in Barend en Van Dorp over de Kosovo-oorlog op 5 april 1999) op grote schaal over westerse oorlogsvoering wordt gedacht. Maar wie even nadenkt over het voorspel rond de inval in Irak, kan hiermee geen genoegen nemen. Zijn Bush en Blair, die hun invasieplannen ruim van tevoren hadden aangekondigd en niet meer terug konden, in de val gelopen? Hebben zij hun inlichtingendiensten in de verkeerde richting laten zoeken? Baseerden de geheime diensten zich op valse informatie van Irakese immigranten? Of is iedereen door Saddam misleid?

Het laatste is het meest waarschijnlijk. Waarbij komt dat Saddam een notoire leugenaar was. Maar aan de rol van Saddam komt Hamelink niet toe. Hij noemt hem niet eens en wekt de indruk dat Saddam door westerse spindoctors ten onrechte als boeman werd afgeschilderd. Dat is voor een communicatieprofessor op z’n minst net zo’n onwaarheid als die waarvan hij westerse voorlichters beticht. Al heeft Hamelink natuurlijk geen oorlog op z’n geweten, zoals iedereen aan de zijlijn ongestraft commentaar kan leveren en complottheorieën kan fabriceren. Het is terecht dat aan de direct verantwoordelijken hogere eisen worden gesteld (al doet Hamelink dit niet: hij vindt ‘liegen’ inherent aan de politiek). Maar vergeet dan ook niet te kijken naar de leugens, misleidingen en desinformatie die door dictatoriale en criminele regiems worden verspreid. Want dat is het echte probleem, ook vanuit het standpunt van de mensenrechten, de VN en al die hoogverheven instanties die boven de partijen staan, maar voor hun effectiviteit van de slagkracht van het democratische Westen afhankelijk zijn. De echte onwaarheden komen van regiems als die in Irak, Syrië en – zeker nu – Rusland.

Dat laatste zal professor Hamelink denk ik met mij eens zijn. Op het internet circuleert momenteel een open brief aan Vladimir Poetin waarin professor Cees Hamelink namens een deel van het Nederlandse volk (‘wakkere burgers’) zijn verontschuldigingen aanbiedt voor de manier waarop de Nederlandse regering en de Nederlandse media over de vliegramp met de MH-17 hebben bericht. Rusland zou daarvan ten onrechte zijn beschuldigd. De open brief, die niet door Hamelink is ondertekend, is in meerdere talen gesteld en zo opzichtig van Russisch sympathisantenfabricaat (let op de manier waarop gedaan wordt alsof er al onomstotelijk bewijs is voor de Oekraïense schuld van de vliegramp) dat de propagandamachine van het Kremlin hier nieuwe valsheid bereikt. Waarbij we moeten aantekenen dat ook de communicatiewetenschap niet elk bedrog doorziet. Wat kan helpen verklaren waarom Poetin ‘geloofwaardiger’ overkomt dan onze westerse politici. De oud-KGB-agent is domweg de betere leugenaar, met een kille wraakzuchtigheid die zelden is vertoond. Inderdaad, de leugen regeert, in Moskou.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

21 reacties

  1. nog_1

    Het is wel erg onnozel om te denken dat de Amerikanen en de Britten even simpelweg een ondeugdelijk propagandaverhaaltje in elkaar zetten om daarmee een oorlog te legitimeren.’

     

    Dat is niet belangrijk bij propagandsa. De meeste propaganda is (zeker achteraf) evidente kul die eenvoudig aangetoond kan worden. De VN had destijds waarnemers in Irak die al bij herhaling hadden aangetoond dat er geen MVW in Irak (meer) waren en er ook niet konden zijn. In het rapport van de commissie Davids kunnen we lezen dat dit voor politici (ook de onze) bekend was, en dat niemand (ook Bush en Blair) dus verwachtte MVWin Irak te vinden.

     

    Dat was ook niet belangrijk. B&B hoefde maar vol te hopuden dat Iral ze vlak voor de oorlog had weggesluisd, en dan was hun imago bij het grote publiek.

     

    Nog zo’n evidente en achteraf behoorlijk lachwekkend voorbeeld uit dezelfde tijd; Osama Ben Laden zou zich in een grot in Afghanistan bevinden. Inmiddels weten we dat hij al voor de inval naar Pakistan gevlucht was, waar hij in een grote stad woonde onder de bescherming van de ISI. Ook had hij internet en sateliet TV. En daar kon hij Rumsfeld horen terwijl men tekeningen liet zien van de grot waarin Osama zou wonen. (Een grot met 8 verdiepingen, én een heuse asfaltweg die naar binnen loopt.)

     

    Volstrekte kul, en Rumsfeld wist het. Bekijk de tekening nog eens goed, en vraag je af hoe men ooit zo dom heeft kunnen zijn hier in te trappen. 

     

    https://www.youtube.com/watch?v=FGhGHxw0mSo

     

     

    Les één van de propagandakoning uit de geschiedenis (Goebbels) is; als je liegt, lieg dan zo groot mogelijk. Kleine leugens maakt iedereen, en zijn dus door iedereen voor te stellen. Maar grote leugens worden door de meeste mensen als zo onbehoorlijk gezien dat men zich niet meer voor kan stellen dat iemand zo evident gaat liegen. 

     

    Dan krijg je dus precies de reactie zoals DJvB hierboven geeft. DJvB die (ondanks al het bewijs dat we inmiddels hebben) nog steeds niet kan geloven dat Bush en Blair opzettelijk en met voorbedachte rade hebben gelogen, en dus nog steeds denkt aan een vergissing.

     

     

  2. Jessica

    aan de politieke elite. Die verkoopt ons al jaren knollen voor citroenen. En als je niet aan dit vunzige politieke spel (woorden Pechtold) meedoet volgens de zelfbenoemde regels dan ben je het haasje en de sigaar.

  3. Niek Verheyen

    Het zijn niet alleen de leugens die msm en politiek maar al te graag verkopen. Evenzeer zijn het de systematische weigeringen om uberhaupt te berichten over gebeurtenissen en feiten als die niet in het actuele policor verhaal passen. Het is te gek voor woorden dat van ieder bezoek of actie die een official op de rampplek van de MH17 heeft uitgevoerd uitgebreid verslag wordt gedaan terwijl van de zware oorlogshandelingen luttele honderden kilometers verderop he-le-maal geen melding wordt gemaakt Oorlogshandelingen waarbij het Oekrainse leger complete wijken vernietigd in Donetsk, honderdduizenden burgers op de vlucht doet slaan en duizenden Oekrainse burgers ombrengt. Let wel een Oekrains leger dat zijn eigen mensen, die het geacht wordt te beschermen, ombrengt! Een Europees land dat zijn eigen Europese steden vernietigt en zijn eigen Europese burgers vermoordt. En dat allemaal mede ter meerdere eer en glorie van het hedendaagse gouden kalf, de EU. Geen letter over dit alles in de westerse msm. Het failliet van de westers mainstream journalistiek is nu toch wel compleet.

     

  4. tipo

    Dat is zondermeer waar. De leugen regeert. Waar dan ook. Ook hier op DDS.

     

    Karel van Wolferen legt het objectief uit:

    http://www.unz.com/article/the-ukraine-corrupted-journalism-and-the-atlanticist-faith/

     

    Jakob Augstein legt het objectief uit:

    http://www.spiegel.de/politik/ausland/referendum-pro-russland-jakob-augstein-ueber-den-konflikt-auf-der-krim-a-959058.html

     

    Gabor Steingart left het objectief uit:

    http://www.handelsblatt.com/meinung/kommentare/politik-der-eskalation-der-irrweg-des-westens-/10308844.html

     

    Ter lezing ende vermaak. En om de balans weer in ere te herstellen na het artikel van Van Baar.

  5. louis-portugal

    De M U L

    Het heeft geen zin om tegen dirk jan in te gaan hij weet op dat gebied alles en daar komt geen verandering in.

    EEN leugen van Obama wil ik toch nog even benoemen.

    Als ik president wordt is Guantanamo binnen EEN jaar gesloten.

    Hij zit er ongeveer 6 jaar en nog geen begin van sluiting.

    Met de tientallen presidentional orders had hij dat ook kunnen doen, dus dirk jan s.v.p. geen smoesje met senaat.

  6. De man uut Limburg

    Kan Dirk Jan eens duidelijk maken over welke leugens hij het heeft als hij schrijft dat de leugen in Moskou regeert. Ik vind dat als je iemand beschuldigt, en dit doet hij in dit stuk, dan moet je dit met argumenten doen en op zijn minst wat bewijzen op de toonbank leggen. Maar daar zie ik helaas niets van. Het is alleen maar een soort van ‘onderbuikgevoel’.

    Jammer een gemiste kans.

  7. dirk1940

    Als we in de spiegel kijken vinden de meeste van ons het spiegelbeeld fantastisch. Zegt je vrouw: “Ïk zie er niet uit”, dan ja je vol in het orgel en vertelt haar met een stalen gezicht dat het allemaal best meevalt, voor haar leeftijd.

    Kleine kinderen zijn meesters in liegen. Mijn vader had als standpunt dat je kinderen niets moest vragen, want, dan leer je ze liegen. Falikant mislukt, want ik kan liegen als de beste. Als we dus al die regeringen enz. willen veranderen moeten we eerst bij ons zelf beginnen. Succes er mee.

  8. Wilhelmson

    Of hoe de staat onze huiskamer koloniseert via broodschrijvers en een tendentieuze media.

  9. Wilhelmson

    Media is onderdeel van cultuur. Ik ga er van uit dat cultuur en daarin de media (niet de overtalrijke charlatans en windmakers) de taak hebben om de vanzelfsprekendheid waarin we ons dagelijks wentelen te doorbreken.

    Ze moeten ons laten zien dat je ànders naar de dingen kunt kijken, dat wellicht onze doenwijze zelfs niet eens de beste is.

    Door aan de samenleving nieuwe, onverwachte gezichten aan te bieden, kan de media en cultuur in het algemeen ons helpen een juister, evenwichtiger beeld te krijgen over onze samenleving als geheel en oplossingen te vinden voor wat verkeerd gaat.

    Ze kan ons dus bijstaan in onze opdracht om dat beetje maakbaarheid dat we in onze greep hebben, op de best mogelijke manier te bemeesteren. In dat geval is cultuur en media dus wel nuttig: zij dient wel degelijk tot iets.

    Vandaar is een DS zo ongelofelijk interessant.

  10. kees rudolf

    @tipo, ik meen mij te herinneren dat ik hier wel eens heel zinnige bijdragen van je tegenkwam, zodat bij mij de indruk achterbleef dat je een zelfstandig en kritisch denker bent. Maar je bijdrage van gisterenavond hierboven doet bij mij toch enige twijfel rijzen aan die indruk. Wat is dat nou!? “Van Wolferen legt het objectief uit; Augstein legt het objectief uit; Steingart legt het objectief uit”. Je bedoelt dat jij wat deze heren beweren geheel voor waarheid (of voor de gehele waarheid) houdt? Nou, ik dus niet. Nu ben ik geen complete kennisrelativist en vind ik objectiviteit uiteraard nastrevenswaardig, zij het veelal niet bereikbaar. Voor zover de door jou genoemde heren objectiviteit hebben nagestreefd is dat lofwaardig, maar in hoeverre zij in hun streven -gesteld dat het hun streven was- geslaagd zijn, daarover kunnen de meningen blijkbaar uiteenlopen. Ik heb daar dus een andere mening over, maar niet omdat ik anders dan jij objectiviteit niet nastrevenswaardig vind. 

    Verder uitstekend stuk van Van Baar, wat mij betreft. Goed om het ook hier te plaatsen; de reacties zijn in elk geval interessant, in zoverre als zij inzicht geven in hoe meningen groeien en hoe verknochtheid aan bepaalde meningen ontstaat. Dat er kennelijk iets meer nodig is om dat te doorbreken is duidelijk. Zo is er anderzijds heel wat meer nodig dan de geweldig objectieve uitleg van de door tipo genoemde heren om mij van mening over o.a. Poetin te doen veranderen.

  11. Wilhelmson

    Voor onze politiek correcte media en politici is elke waarheid te zien in verhouding of perspectief, voornamelijk in hun perspectief dan.

    Wie beweert dat er een onoverbrugbare kloof bestaat tussen de werkelijkheid en onze conceptie ervan, beweert eigenlijk dat er zoveel voorstellingen van de werkelijkheid kunnen bestaan als er mensen zijn. In een dergelijk filosofisch systeem verwordt identiteit inderdaad tot een subjectief en arbitrair iets.
    En als er geen absolute waarheid meer bestaan , dan bestaat er ook geen leugen meer.

    De epistemologische gevolgen zijn ernaar. Als we toch nooit zeker kunnen zijn dat de realiteit die we waarnemen wel echt “de” realiteit is, dan valt heel de notie van “gelijk hebben” in het water: iedereen heeft namelijk zijn eigen gelijk.

    Dit is het einde van elk vredevol samenleven. Immers, als iedereen per definitie al gelijk heeft, dan is er geen waarheid buiten de hyperindividuel mening om, en dus ook geen standaard om met elkaar om te gaan.

    Wanneer iemand zich in zo’n ethisch systeem immoreel gedraagt, heeft hij hoogstens de conventie overtreden. Maar niemand kan beweren dat die persoon ook echt ongelijk heeft.

    De conclusie is dan bijgevolg dat politiek een zaak is van het opdringen van de eigen principes aan de andere.
    Zoiets leidt tot een onleefbare wereld, waarin de mens van niets meer zeker is, geen morele standaard meer heeft, en vrijheid een illusie is die ten koste van anderen wordt uitgeoefend.

    Het is met andere woorden de droevige westerse wereld waarin wij nu leven.

  12. Bes Tolen

    Blijkbaar meent Van Baar dat nog steeds de communisten aan het bewind zijn in Moskou. Er is in Rusland heel wat veranderd ten goede sinds de val van het communisme waar veruit het grootste deel van de Russen mee zijn ingenomen. Het was voor hen heel bevrijdend. In het Amerikaans deel van het Westen waartoe Nederland als vazallenstaat behoort, want zo is de ontwikkeling helaas, is de invloed van het communisme op het denken van de politiek toegenomen ten aanzien van mensenrechten en aanverwante onderwerpen. De uitleg en redactie van artikel 1 van de Nederlandse grondwet (uit 1982) is daarvan een voorbeeld. [Waar bijvoorbeeld Fortuyn als onafhankelijk denker grote bezwaren tegen had.]. Het multiculturalisme als loot van het communisme heeft in de politieke en in het verlengde daarvan de juridische praktijk toepassing gevonden. Die ontwikkelingen hebben het welbevinden van de oorspronkelijke Europese bevolking zeer zeker aangetast.

    De Sovjet-Unie was veel meer dan alleen Rusland. Juist Rusland werd door de communisten kort gehouden. Daarom zijn ook hele gebieden bij andere deelrepublieken gevoegd. [Overeenkomstig deed het communitsisch regime in Joego-Slavië aan verdeel en heerspolitiek.]. Daar hoort ook de Krim onder, eerder een ASR, autonome sovjet republiek. Gevoegd bij de Oekraïne. De Amerikaanse propaganda gaat voorbij aan dat punt. Dat komt stellig mee doordat in Amerika de invloed van nog altijd communistisch gezinde lieden op die propaganda sterk is.[Veel zijn er politiek verwant aan Marcuse c.s].  Het gaat hier om een taboe. Maar het is wel bijzonder slecht voor de politiek in de Westerse wereld. 

  13. harry la croix

    Het volstaat dagelijks naar het NOS-journaal te kijken!

  14. DWK

     

    Zoals wel
    vaker bij de stukjes van Van Baar weet je ook hier niet waar je het zoeken
    moet. Als geen ander verstaat hij de kunst ons te laten weten wat hij vindt
    zonder dat je hem erop kunt betrappen het te hebben gezegd.

    Zo spreekt
    hij over het “wijdverbreide idee” dat ook Westerse overheden niet de waarheid
    spreken daarmee suggererend dat dit idee onjuist is. Nadat hij opmerkt dat dat
    idee soms waar kan zijn lijkt het alsof hij de politieke correctheid van de MSM
    als feit accepteert, maar zeker weten doen we het niet. Het is vooral een “wijsheid”
    van het internet.

    Andere
    retorische trucs van Van Baar: commentatoren voor “ontmaskeraars” verslijten
    waarbij het subtiele bijsmaakje het hele gerecht bederft. Na lezing vraag je je
    af of het publiek nu van mening is dat de VN een politieke leugenmachine is of –
    even later als het Van Baar beter uit komt – denkt dat het gaat om een neutrale
    autoriteit.

    Voordat
    we Van Baars spiegeltent verlaten krijgen we nog te horen dat beschuldigingen
    geen bewijsplicht vergen.

    Eenmaal
    buiten is alles weer zo helder als glas: Niet onze leugens maar die van onze
    opponenten zijn het probleem.

  15. fredvdB

    Praktische vraag met betrekking tot waarheidsvinding ten aanzien van mensenrechten.

     

    Stel mensenrechterleiders in de VN spreken zaken af: een mensenrechtenverdrag.

    Een groep landen onderteken deze, maar na enkele jaren ondertekent die landengroep, pakweg 40 landen, een afwijkende verklaring. Namelijk, mensenrechten okay, maar onder voorwaarde dat sharia geldt. 

    Ik ben benieuwd wat er na dat moment gedaan is aan waarheidsvinding ten aanzien van “sharia” bij de VN.

    Namelijk of en in hoeverre sharia op geen mogelijke problemen stuitte in combinatie met het VN-mensenrechtenverdrag?

     

     

  16. fredvdB

    Iets kan niet zomaar als leugen bestempeld worden: een leugen vereist een bepaalde “bewustheid”.

    Het doorgeven van een leugen, in de overtuiging dat de mededeling juist was, maakt degene die die mededeling doorgeeft geen leugenaar. Hooguit raak je het begrip “nalatigheid”.

    De vraag rijst, welke kaders men onderwijst aan bijvoorbeeld journalisten dienaangaande. Dat is op welke wijze komt de waarheidsvinding bij die wetenschap tot stand?

  17. oudgediende

    Vanaf de eerste stammenstrijd is propaganda een machtig wapen geweest en dat geldt nog steeds. Een overheid zou wel achterlijk zijn om niet van dat middel gebruikt te maken, niet alleen in tijd van oorlog.

    Dat de media, misschien niet uit overtuiging maar uit lijfsbehoud, daaraan meedoen op drie manieren: weglaten van nieuwsfeiten, verdraaien van nieuwsfeiten en verzinnen van feiten kan men geregeld constateren bij het beluisteren van nieuwuitzendingen en achtergronduitzendingen en het lezen van kranten.

     

    Er bestaat een nauw verband met de cartoon die Hans boven zijn artikel over de consensus heeft geplaatst.

     

    Het is de taak van de kritische kijker, lezer en luisteraar om daar doorheen te zien. Internet biedt daarbij een goed houvast.

     

    Wat Putin, Navo, EU,  VS  en zo betreft, ze zijn geen van allen in de eerste leugen gestikt.

  18. De man uut Limburg

    Grappig dat het Kremlin beschuldigd wordt van het voeren van propaganda, alsof Brussel het niet doet. Ik denk zelfs nog veel meer dan Moskou, maar soit in Brussel zitten per definitie The Good Guys, toch?

    Was het ooit Hitler die zei:

    “Society’s needs come before the individual’s needs.”

    En was het kortgeleden Hilary Clinton die zei

    “We must stop thinking of the individual and start thinking about what is best for the society.”

    Grappig toch Dirk Jan dat die twee zoveel in common met elkaar hebben.

    Net zoals het Kremlin en Brussel…

  19. Jessica

    en leugens komen trouwens uit Brussel om de bananmachine in stand te kunnen houden.

  20. Wilhelmson

    Politiek en media , een oud zeer.

    ‘Leugens in onderaanneming’ zijn een populaire tactiek om aan de deontologie te ontsnappen. Zowat alle mainstream media publiceren dagelijks opiniebijdragen.

    Daarin mogen externen hun licht laten schijnen over deze of gene actuele gebeurtenis. De selectie van de auteurs verloopt echter niet onpartijdig.
    Daarbovenop worden feitelijke fouten op essentiële gegevens gedoogd. Maar als we auteurs en hoofdredacteurs op ernstige feitelijke fouten wijzen, dan zwijgen ze als vermoord. Desinformatie dus, of leugens met toestemming van de redactie.
    Bevriende academici’ met meer vriendschap en politieke voorkeuren dan wetenschappelijke ernst, zijn nog zo’n plaag.

    Oppervlakkigheid is een ander gekend zeer.

    Wanneer een politicus in een opiniebijdrage feiten vermeldt die manifest niet kloppen, dan wordt dat blijkbaar meestal niet nagekeken – zeker als die politicus voldoende aansluit bij de voorkeuren van de verantwoordelijken van de opiniepagina’s.

    Tegelijk worden andersdenkende experten die dan wel de juiste gegevens willen gebruiken, al eens geweerd. De juiste gegevens worden daarna zelden gepubliceerd.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.