Zou Hillary het beter hebben gedaan?

In 2008, toen George W. Bush aan zijn laatste jaar bezig was, was ik ervan overtuigd dat Hillary Rodham Clinton de volgende Amerikaanse president zou worden. Maar ze werd het niet. Barack Obama stal de harten van de Democratische basis en ging er met het anti-Bushgevoel (ook onder Republikeinen) vandoor. Waardoor de man van hope en change nu zo teleurstelt voor al diegenen die hun hoop in hem hadden gesteld.

Ik voel me niet geroepen om veel kritiek op Obama te hebben. Dat heeft iedereen al. Obama is de leider van de vrije wereld, we zullen het met hem moeten doen. Bovendien was duidelijk dat de Republikeinen in 2008 hun krediet tot de laatste dollarcent hadden verbruikt en dat de wind uit een andere richting zou gaan waaien. Dat is in een democratie normaal en gezond. Evenzeer was duidelijk dat Obama geen nieuwe oorlogen wilde gaan voeren en de nadruk wilde leggen op het binnenland. Of Obamacare een succes wordt, weten we nog niet. Maar het is er wel gekomen, en dat kreeg Hillary Clinton niet voor elkaar toen zij als minister onder haar echtgenoot in de voorspoedige jaren negentig met de Amerikaanse gezondheidszorg was belast. Het staat dus helemaal niet vast dat zij uit het oogpunt van haar eigen partij een effectievere president dan Obama was geweest.

De indruk dat zij in eigen ogen een betere president in het buitenland zou zijn geworden, wekt zij inmiddels wel na een interview in The Atlantic, waarin ze duidelijke kritiek had op Obama onder wie zij als minister van Buitenlandse Zaken heeft gediend. Zij verweet de president niet hard genoeg in Syrië te zijn opgetreden, waardoor de jihadisten van ISIS (of IS) hun kans hadden kunnen grijpen met de moordpraktijken die nu ook het noorden van Irak onveilig maken. Hetzelfde Irak waaruit Obama in 2011 alle Amerikaanse troepen heeft teruggetrokken. Hillary is van de hardere lijn, en steunde in 2003 net als haar man Bill ook de inval in Irak (wat later onder de immer draaierige Democraten als een fout werd gezien). Anders dan Obama wilde Hillary ook gewapende steun geven aan de ‘gematigde rebellen’ tegen het bewind van Bashar al-Assad. Met zulke uitspraken is zij zich duidelijk aan het positioneren voor de presidentsverkiezingen in 2016, al heeft zij nog niet gezegd kandidaat te zijn. Dat houdt ze ‘open’, zoals bij Hillary alles open is. Wel schreef ze al een soort biografie, Hard Choices, over haar tijd op het State Department, dat zich ook laat lezen als een opmaat voor wat nog komen gaat (zie de New Republic voor een interessante bespreking van Anne Applebaum). Dan wordt de vraag niet of Hillary het beter zou hebben gedaan, maar of zij het beter gaat doen als zij het Witte Huis verovert.

Ik ben niet overtuigd, al geloof ik onmiddellijk dat de volgende president weer ‘tough’ zal willen zijn en dat Hillary beter aan die eis beantwoordt dan Barack. Zo denk ik dat Obama er verstandig aan deed om af te zien van gewapend ingrijpen in Syrië, ondanks de ‘rode lijn’ die het bewind van Assad met de inzet van chemische wapens overschreed. Ik zie niet wat er met zulke strafacties te winnen was geweest, en ik denk dat Amerika’s vijanden (van Poetin tot ISIS) in zo’n halfhartig ingrijpen dat Obama ongetwijfeld nog veel verder had klemgezet evengoed een teken van zwakte hadden gezien. Hillary had de ‘gematigde rebellen’ tegen Assad veel meer willen bewapenen. Maar ‘gematigde rebellen’, wat zijn dat? Ofwel je bent gematigd, en dan kun je het als tegenstander van Assad wel vergeten. Of je bent rebel, en dan moet je in het Midden-Oosten nog gewelddadiger zijn dan degene die je weg wilt krijgen. In Irak steunde Amerika de ‘gematigde krachten’. We hebben gezien hoe verraderlijk die zijn, tot op de dag van vandaag. Alleen de Koerden kunnen nog door de beugel (waarbij alle bezwaren tegen de Turks-Koerdische PKK uit het oog zijn verloren). In Syrië keek Amerika toe, en het werd evenzeer een puinhoop. De waarheid is, vrees ik, dat in het Midden-Oosten elke president er slecht uitziet, wat hij of zij ook doet of nalaat. ‘Who Lost Iraq?’ Ik denk dat het voor het beantwoorden van die vraag nog veel te vroeg is, omdat Irak helaas nooit echt gewonnen is. Hier geldt: wordt vervolgd, mede omdat Amerika en het hele Westen het zich niet kunnen permitteren dat het hele gebied tussen de Eufraat en de Tigris in een kwaadaardig kalifaat verandert.

Maar zo aarzelend en weinig daadkrachtig als Obama zal Hillary toch niet zijn? Dat staat nog te bezien. In interviews nam Hillary haar voormalige chef alweer in bescherming, maar zij legde wel uit dat Amerika niet genoeg heeft aan het motto van Obama: ‘don’t do stupid stuff!’ (in werkelijkheid zei hij: ‘don’t do stupid shit!). ‘Great Nations Need Organizing Principles’, zei mevrouw Clinton ferm, maar wat die principes zijn zei zij er niet bij. Uit de bespreking van ‘Hard Choices’ van Anne Applebaum kwam een pragmatische en bedachtzame Clinton naar voren, een georganiseerde vrouw vol plichtsbetrachting, die haar politieke carrière vooral als een opdracht ziet waarvoor alles opzij moet. Een vrouw met een brandende ambitie, maar ook een vrouw die (anders dan haar man) weinig plezier beleeft aan haar publieke taken en vooral geen fouten wil maken. Net als Obama dus. Of Angela Merkel, die vaak gebrek aan daadkracht wordt verweten en te horen krijgt dat zij de dingen te lang aanziet. Wat niet onverstandig is, maar exact het soort leiderschapsvragen opwerpt dat nu al vaak aan Obama en Merkel wordt gesteld.

Waar ik weinig twijfel over heb is dat Hillary een betere minister van Buitenlandse Zaken was dan John Kerry, die vooral bij zijn inspanningen om het ‘vredesproces’ tussen Israël en de Palestijnen weer vlot te trekken hopeloos heeft gefaald. Dat kwam niet alleen doordat Kerry zo’n ijdele praalhans is, maar ook doordat hij een totaal verkeerde analyse maakte van wat daar gaande is. (Zie ook deze dodelijke cartoon.) Hillary stond altijd (relatief) duidelijk achter Israël, en zal van haar man – die Yasser Arafat in 2000 uit Camp David zag weglopen en de mislukking van alle besprekingen als een klapsigaar in zijn gezicht kreeg – hebben geleerd hoe onverbeterlijk de Arabische wereld kan zijn. Kerry niet, die stootte zich domweg voor een tweede keer aan dezelfde steen. Die fout zal Hillary niet maken. Wat er overigens op wijst hoe blij we mogen zijn dat in 2004 niet John F. Kerry, maar George W. Bush tot president van Amerika werd gekozen. Waarna Barack Hussein Obama vier jaar later z’n kans kreeg.

Beter dan Kerry heeft Hillary het nu al gedaan. Of ze ook een betere president zou zijn, beter dan Obama, Bush of haar eigen man, weten we niet. Wat dat betreft houdt ze haar kruit droog. Nog steeds.

 


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

10 reacties

  1. Bes Tolen

    Hillary Clinton is een hardliner, die Europa verder in de vermieling zal helpen. Met de regering (Bill) Clinton is het pas goed fout gegaan omdat de president alle controle kwijt raakte over de ontwikkelingen tijdens zijn ambtsperiode. Clinton was een fantastisch spreker met mooie vergezichten maar was door zijn alom bekende zwakheden, op kritieke ogenblikken afwezig. Daar werd wel voor gezorgd. Dat kwam zijn eigen ministers goed uit en die zetten een eigengereide egoïstische politiek op, die tot de huidge neergang van het westen leidde. Niet in het minst op financieel economisch gebied. De egocentrische macht van Amerika over alles in Noord-Amerika en Europa is veel groter dan ooit te voren maar het aantal landen daarbuiten dat een grote hekel heeft aan Amerika neemt gestadig toe. Voor een belangrijk deel terecht. Behoed ons voor dit Amerika, dat met agressie, dwang, boycot, systematisch uitkleden van andere landen haar macht over andere landen botviert. Het Amerika van de oligarchen. Zonder Europese tegenwicht. Helaas werkt Europa nog steeds met politieke stromingen, partijen, die al lang hebben bewezen dat ze ondeugdelijk zijn. De schade is bijzonder groot. Die politiek in Europa is een ernstig gevaar voor Europa zelf. Onbeschermd Europa.  

  2. louis-portugal

    Goeie reactie Janbert.

    Je bespaart mij een hoop denkwerk.

  3. zeeman

    Rep. president Bush jr voerde  een zeer agressieve binnen- en buitenlandse politiek.

    Dem. president Hussein Obama voert een nog meer agressieve politiek van veel bloed vergieten.

    Madame Clinton wil zich nu NOG harder opstellen.

    Het maakt niet uit wat voor president er komt, het zijn bloedhonden zonder schaamte.

    Gedreven door fanatisme en verblind door macht.

     

    Die psychopaten daar in Washington varen een zeer gevaalijke koers, een oorlogs koers.

     

    Ik ben bijzonder verontrust, gefrustreerd en kwaad omdat zo’n stelletje kwaadaardige machtswellustelingen ons leven op deze manier beinvloeden. Zij simpelweg beslissen over leven en dood. Dit gaat veel te ver.

     

    Hoe kunnen wij in Europa zulke politici steunen?

    Het is mij een raadsel.

    Totdat Paul Craig Roberts het zo fijntjes uitlegde;  Europese politici staan allemaal op de payroll van Washington, one way or the other.

    Zo ook de MSM. Dit verklaart alles.

     

    Een jaar nadat Tony Blair minister president af was, had hij 50 miljoen dollar op zijn bank rekening staan.

    Guy Verhofstadt heeft naar zeggen een grootgrond bezit in Toscane, tel uit je winst.

    Daar gaat het namelijk om.

    Geen enkele politicus zal er minder om gaan verdienen wanneer hun economie ten gronde wordt gericht door die domme sancties.

    Dat de gewone man, de boer en de zakenman eronder lijden maakt hen niets uit.

    Schande en te gek voor woorden. 

     

    Maar er komt verandering: Italie, Tjechie en Finland veroordelen de santies al openlijk. Deze drie landen hebben kritiek op het slaafs volgen van Washington’s eisen. Zij gaan die sancties voor hun landen terug draaien.

    Het einde van de EU is hierdoor wellicht in zicht.

    Laten we het hopen.

    Die ongekozen dwazen in Brussel maken openlijk onze economieen kapot. Hier zullen ze voor moeten boeten.

    Voor het gerecht met die kwaadaardigen. Een nieuw Neurenberg proces is een goed idee.

  4. V.K.

    -de eerste niet apple-pie bakkende presidentsvrouw in het witte huis, na ja straks is ze voor de 3e keer US-president .

  5. zeeman

    Karel van Wolferen offert een andere kijk op Washington’s politiek:

     

    http://www.paulcraigroberts.org/2014/08/14/washington-placed-world-road-war-paul-craig-roberts/

  6. fredvdB

    Ach, het is het neokolaniale denken. Amerika, supermacht, welke ultieme machthebber etc.

     

    Met de Oekraine is het niet echt super gedaan, terwijl met de massamoord in Odessa de Eu een enorme troef tot onderhandelen had (die massamoord is mediatechnisch weggemoffeld?). Gekozen is het neokolaniale denken, in de “juridische vorm”: mag niet, want wij ooit hebben afgesproken, het aantasten van een grens van een land, dus de inval van de Krim, tettereret, blabla…

    Niet vergeten dat toen Van Balen de veroveraar daar toesloeg, de hele oostgrens van de Oekraine helemaal openlag en dat een oude communistische Rus op de fiets met een fles wodka in zijn colbertjasje de zaak had kunnen innemen in Oost-Oekraine, wat geschied is. Keihard blaten vanuit Kiev daarna: terorristen, terroristen!!

    Toontje lager had beter gekund. Verder verdient wat daarna is geschied geen schoonheidsprijs.

    M.a.w. als Rusland werkelijk had willen binnenvallen had zij het toen ook kunnen doen in Oost-Oekraine.

    Tuurlijk heeft de jurist gelijk. absoluut, het is ooit afgesproken: VN-verdrag om landsgrenzen te accepteren. Tuurlijk, je mag niet fout parkeren, maar een parkeerwachter toont vaak meer hersens, door afhankelijk van de situatie te bezien hoe hij sanctioneert en vaak even onderhandelt met de overtreder, indien aanwezig, zelfs al heeft die parkeerwachter het idee dat die wetsovertreder met een verhaal komt dat niet waar is. Het gaat die parkeerwachter erom om uiteindelijk tot een zo aanvaardbaar mogelijke oplossing te komen.

    Verder ben ik verre van overtuigd van absoluut integere eenduidige geopolitiek: daarvoor zijn het aantal, soms tegenstrijdige, motieven dat meespeelt te groot.


     

  7. Janbert

    Hillary heeft geen geloofwaardigheid met al dat gedraai van haar. De ene dag zegt ze dit en de andere dag weer wat anders.

     

    Ze is vier jaar lang Sec of State geweest onder Obama en nu er steeds meer kritiek komt op Obama’s buitenland beleid gaat ze afstand nemen vanwege 2016.

     

    Ook heeft Hillary in die 4 jaar zeer weinig gepresteerd. (behalve dan veel rondvliegen op kosten van de belastingbetaler)   Haar “reset” met Rusland is mislukt; Libie is een puinhoop; in Egypte zijn ze haar steun aan het Moslim Broederschap niet vergeten en heeft geblunderd met  Boko Haram die ze weigerde op de terroristen lijst te zetten.

     

    Kerry is een betere Sec of State dan Hillary; ook al heeft die ook zeer weinig bereikt. 

     

    Zelfs haar eigen partijmensen hebben moeite met het opnoemen van wat Hillary nu eigenlijk heeft bereikt in de vier jaar dat ze Sec of State was.

     

    Hillary Can’t Name Top Accomplishment As Secretary of State

    http://www.forbes.com/sites/davidadesnik/2014/06/10/hillary-cant-name-top-accomplishment-as-secretary-of-state/

     

    DNC attendees can’t name a single Hillary accomplishment

    http://www.youtube.com/watch?v=J6LKdPuNgxg


    State Dept. struggles to list Hillary Clinton’s achievements

    http://www.dailymail.co.uk/video/news/video-1091983/State-Dept-struggles-list-Hillary-Clintons-achievements.html

     

     

     

     

  8. Frenske

    Moeten we nu al 1 1/2 jaar vóór die USA verkiezingen er al uitgebreid over gaan praten?

    Hou toch allemaal eens op om in het jaar van de USA verkiezingen het hele jaar urenlang en krantenpagina’s groot te verkwisten aan dat geneuzel over wie de volgende president wordt!

    De amerikaanse stemmer trekt zich echt niets aan van NL meningen over wie zij moeten kiezen.

    Wacht lekker af en geef dan een keer commentaar. Maar ook dat zal nooit helpen.

  9. Jessica

    allemaal een pot nat. Het maakt niet uit wie er president is. Ook een Amerikaanse president is afhankelijk van hoge ambtenaren en kan geen ijzer met handen breken.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.