Bonusophef: moet Nederland de bonussen aanpakken?

ewoutklei11
Foto: Ewout Klei

Is het aanpakken van bonussen niet een vorm van symboolpolitiek?

Op maandag 5 januari schreef de Volkskrant dat het kabinetsvoorstel om de bonussen van bankiers aan te pakken, een belangrijke afspraak in het regeerakkoord, dreigt te stranden in de senaat. CDA en regeringspartij VVD dienden namelijk vlak voor kerst aanvullende schriftelijke vragen in, waardoor het niet meer is gelukt om het verlagen van het bonusplafond voor 1 januari 2015 in te voeren. Het is nu voor onbepaalde tijd uitgesteld.

De wet beoogde de bonussen bij banken en verzekeraars te beperken tot maximaal 20 procent van het vaste salaris, een omstreden maatregel omdat in Europa is afgesproken een plafond van 100 procent te hanteren. Bovendien zou Nederland met deze wet afwijken van enkele andere Europese landen waaronder België, die een bonusplafond van 50 procent wensen. Moet Nederland de bonussen aanpakken? Of is het een goede zaak als de antibonuswet sneuvelt?

De reden dat ik een column over dit onderwerp schrijf is een tweet van Telegraaf-columniste Nausicaa Marbe. Naar aanleiding van het artikel in de Volkskrant twitterde ze maandag boos:

Omdat ik het een beetje met de inhoud van de tweet eens was en nog niet helemaal wakker, het was maandagochtend, retweette ik haar bericht. Prompt reageerde BNR-columnist Peter Verhaar zeer verontwaardigd. Hij voelde zich in zijn goede naam als bankier aangetast. Er bestaan immers ook integere bankiers. Marbe beaamde dit uiteraard, maar schreef dat haar tweet daar niet over ging. Volgens Verhaar zou het Marbe hebben gesierd als ze wel een onderscheid had gemaakt tussen integere en niet-integere bankiers. Marbe zag dat toch echt anders en vond dat Verhaar het onderscheid zelf niet goed kende, omdat hij zijn eer zo fel verdedigde toen zij over niet-integere bankiers twitterde.

Marbe en Verhaar praten langs elkaar heen. Dat is bijzonder, want over het belangrijkste zijn ze het namelijk eens. Ze moeten allebei niets hebben van niet-integere bankiers die zichzelf verrijken ten koste van anderen. De spraakverwarring ontstaat omdat Marbe de niet-integere bankiers bekijkt vanuit het perspectief van de boze burger – ze spreekt over ‘smeerlapperij’, ‘mensen hypotheken weigeren’ en ‘blaten’, terwijl Verhaar ze bekijkt vanuit zijn beroepseer – bankieren is een vak, met dit vak is niks mis mits je je werk integer doet.

Marbe heeft een punt. De economische crisis is ontstaan als gevolg van mismanagement op de financiële markten. En werden te gemakkelijk leningen verstrekt waardoor zeepbellen ontstonden die vroeg of laat uit elkaar zouden spatten. De burger is boos omdat de bekende grootbanken dankzij de miljardensteun van de belastingbetaler niet zijn omgevallen, terwijl er nu als gevolg van de crisis veel ontslagen vallen, het krijgen van een vast contract steeds moeilijker wordt, er hard op sociale voorzieningen bezuinigd wordt en de armoede toeneemt. Dat niet-integere bankiers nog steeds ‘vette’ bonussen krijgen terwijl schoonmakers en thuiszorgmedewerkers hun baan (dreigen te) verliezen voelt vies. Marbe verwoordt een gevoel dat breed leeft.

Maar ook Verhaar heeft een punt. Met bonussen an sich is namelijk niets mis. Lees verder op pagina twee.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!