41 jaar geleden werd haar baby gestolen. Nu heeft ze de mooiste dag van haar leven

Toen Nelly Reyes 19 jaar oud was, kreeg ze in het ziekenhuis te horen dat haar pasgeboren zoontje was overleden. Maar 41 jaar later wacht haar een prachtige verrassing. 

De Chileense Nelly Reyes leefde haar hele leven in de veronderstelling dat haar zoontje vlak na de geboorte was overleden. Hoewel ze nooit een overlijdensakte had ontvangen, of het lichaam van haar zoon zelfs maar had gezien, wist ze niet beter dan dat haar zoon was bezweken aan een zeldzame hartaandoening – dat had de verpleegster in het ziekenhuis haar immers verteld. Nu, 41 jaar later, krijgt ze de mooiste verrassing van haar leven.

Intussen is Reyes 61 en mocht ze onlangs haar zoon, van wie ze dacht dat hij was overleden, in de armen sluiten op het vliegveld van de Chileense hoofdstad Santiago. 

Samen met haar kleindochter en haar tien jaar oude kleinzoon wachtte de hoopvolle Nelly op haar zoon. “Ik ga hem elke dag knuffelen”, zei ze tegen CNN. “Ik houd zoveel van hem”.

Maar hoe gebeurde het, dat zij na 41 jaar haar verloren gewaande zoon kon omhelzen? Travis Tolliver, zoals hij inmiddels heet, was niet overleden maar gestolen, en daarna geadopteerd door een Amerikaans echtpaar. Zowel hij als zijn adoptieouders hadden geen idee dat hij als baby was gestolen – ze dachten dat hij vrijwillig was afgestaan. Eerdere pogingen om zijn biologische moeder te vinden, waren op niets uitgelopen, maar op zijn veertigste kwam Travis in contact met enkele Chilenen die hem vertelden dat het in de jaren  ’70 regelmatig voorkwam dat daar baby’s werden weggehaald van ongehuwde moeders. Soms gebeurde dit door grootouders die zich schaamden dat hun dochter ongehuwd zwanger was geworden, maar ook werden baby’s soms gestolen en voor grote bedragen verkocht. Dit was mogelijk ook bij Travis het geval, hoewel het onbekend is hoe hij precies in Amerika is terechtgekomen.

Uiteindelijk kwam Travis op 41-jarige leeftijd zijn echte moeder, die nog in Chili woont, op het spoor via internet. Met een DNA-test werd bewezen dat Nelly echt zijn biologische moeder is. Voor Travis’ adoptiemoeder kwam het nieuws hard aan, want zij had geen idee dat haar zoon als baby gestolen was. Toch hoeft zij zich geen zorgen te maken, vertelt Travis: “Zij zal altijd mijn moeder blijven, ik heb er nu gewoon twee: zij heeft me opgevoed. Ik ben wie ik ben door wat zij voor me heeft gedaan. Ze zal altijd een plek in mijn hart hebben en ik ga haar zeker niet vervangen”. Wat is het internet toch prachtig! Zonder het internet had Travis zich altijd een outsider gevoeld. Nu weet hij waar hij vandaan komt, wat zijn persoonlijke verhaal is, en kan hij zich dan eindelijk écht thuisvoelen.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

1 reactie

  1. Pellas

    Gestolen, inderdaad. Mijn vrouw is ongeveer in diezelfde tijd exact hetzelfde overkomen. Niet in Chili, maar in een groot ziekenhuis in New York. Dat was – en is mogelijk nog steeds – een miljoenenhandel. Zoek een vrouw die nauwelijks de taal spreekt, laat staan dat ze officiële documenten kan lezen. Iemand die alleen en gefrustreerd is en vertel haar dat haar kindje helaas is overleden. Ze komen ermee weg.
    Ze is verder altijd kinderloos gebleven, wat het verdriet van haar leven is en het is een vreselijke gedachte dat je ergens een dochter hebt. Google op “forced adoption”.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.