Nederland explodeert: grote woede vanwege verhoging AOW-leeftijd

Het is onrustig in Nederland: hele volksmassa’s maken zich zorgen over hun oude dag nu bekend is geworden dat Vadertje Staat de AOW-leeftijd wéér verhoogd.

Waar hele horden werknemers er lange tijd vanuit gingen dat ze op hun 67e verjaardag met pensioen konden hebben ze nu te horen gekregen dat ze minimaal nog drie maanden moeten doorwerken. Het kabinet Rutte II (dank je wel, PvdA en VVD!) wil dat mensen geboren na 1954 pas na 67 jaar en drie maanden met pensioen gaan.

Het moge duidelijk zijn dat dit in potentie voor enorme problemen zorgt. Geen wonder dus dat de brievenbussen van vakbonden en politieke partijen “overlopen van de klachten.”

Veel mensen zijn al tijden bezig met hun pensioen. Zij hadden hun zaakjes zo geregeld dat ze het straks kunnen redden. Er zijn allerlei gecompliceerde berekeningen gemaakt waardoor ze een eventueel AOW-gat kunnen overbruggen. Eerst een paar jaar — of een paar maanden — zelf alles betalen, daarna komt de AOW erbij. Op die manier kun je toch nog redelijk rustig oud worden.

Nu is er voor die mensen opnieuw een gat ontstaan, en dan meteen even van drie maanden. Je hebt het dus over duizenden euro’s die mensen snel even moeten binnenharken. Dat is natuurlijk lang niet altijd te doen. Financiële problemen liggen dan ook op de loer.

Dat is dan ook de reden dat het op dit moment echt klachten regent in Den Haag. En nee, die klachten komen niet alleen vanuit de private sector. Ook Defensie maakt zich ernstig zorgen omdat de leeftijdsverhoging betekent dat werknemers opeens gecompenseerd moeten worden. Defensie is daar mogelijk honderden miljoenen aan kwijt. En dat terwijl Defensie het al jaren ontzettend lastig heeft omdat het systematisch ondergefinancieerd wordt door het kabinet.

Het bewijst maar weer eens dat het kabinet Rutte II geheel terecht ook wel een “rampenkabinet” genoemd wordt. PvdA en VVD maken er echt een ongelooflijke puinhoop van. In tegenstelling tot het Midas-effect (waarbij alles wat de oude koning aanraakte in goud veranderde) verandert alles wat Rutte aanraakt in een uitwerpsel.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

20 reacties

  1. zomaar

    het is niet alleen het gat , wat gemaakt is met langer werken .

    ik zelf b.v , ben 65 jaar geworden , wij krijgen geen AOW als echtpaar (mijn vrouw is enkele jaren jonger) , toch krijg ik AOW voor een persoon 740 euro bruto per maand , de rest dient mijn vrouw te verdienen !.

    dit heb ik verdient met ruim 40 jaar werken , een aalmoes van de overheid samen met mijn vrouw .

    en ja ik heb een pensioen !, toch hierdoor val ik buiten de subsidie regelingen , krijg geen aanvulling ,dus waarvoor hebben zij bij mij de sociale pensioen afdrachten ingehouden in mijn werkzaam leven ?.

    om het aan buitenlanders te spenderen , die na naturalisatie een huis, uitkering en tot 10 duizend euro start kapitaal krijgen , de uitkeringen voor deze buitenlanders lopen levenslang , minimale netto uitkering tot 2000 euro per maand, (voor veelwijverij en kinderen nog meer !!).

    het linkse socialisme vliegt uit de bocht , liever geschreven is al lang geleden uit de bocht gevlogen .

    1. Sniper666

      @ zomaar

      Het is triest maar u bent oud en men schrijft u af als een ouwe bougie. U was heel goed om lekker veel belasting te betalen, maar nu bent u een last geworden…

  2. Wachteres

    Ach ja, het volk wil toch niet anders. Ze blijven op deze godvergeten partijen stemmen, ook al zullen ze er dood bij neervallen.

    Een paar jaar geleden had de ‘elite’ het er al over dat we allemaal ver boven de honderd worden. Pechdrol schaterde het uit. Toen wist ik het wel.

    Ik gun het klootjesvolk geweld, ellende en bittere armoede. Dat krijgen we als we in de EU blijven en ze verdienen niet beter.

    Het erge is dat wij – degenen die waarschuwen voor wat ons te wachten staat – daar ook ons deel van zullen krijgen. En inderdaad, veelwijverij loont:

    http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/2933399/2016/10/26/Ophef-om-Syrier-met-4-vrouwen-en-23-kinderen-die-voor-360-000-euro-aan-steun-trekt.dhtml

    Ophef om Syriër met 4 vrouwen en 23 kinderen die voor “360.000 euro” aan steun trekt.

    Dan ga je toch nooit meer ‘normaal’ aan het werk, als je het ook op een andere manier kunt verdienen.

    Iets dergelijks las ik ook over Zweden, Denemarken en in GB.

    1. zomaar

      ik weet het , toch zijn er betweters zoals @Beukman enz , die het tegenover gestelde beweren , en zeker weten dat er hier geen shariarechtbanken zijn , toch dit verklaren zij niet !.

      http://www.elsevier.nl/buitenland/achtergrond/2016/11/394253-394253/

      een huwelijk binnen de islam word bekracht door de shariarechtbank !, dus ook hier daar er spraken is van veelwijverij onder de moslim populatie .

      wat ons miljarden per jaar kost , die wegbezuinigt zijn geworden bij de 65+ .

    2. toetssteen

      @Wachteres
      Wow, die bewaar ik voor als iedereen binnen is (werken is hier geen 9/5) bij een glaasje wijn.
      Ik had al wat bonte verhalen verteld waar men ronde ogen van kreeg (ja, ik ben een racist), maar dit slaat alles!

      1. Wachteres

        https://www.ftm.nl/artikelen/de-euro-hoe-we-ons-van-die-dwangbuis-kunnen-bevrijden?#_=_

        Speciaal voor jou Toets; Trias politica oftewel Jean Wanningen.

        1. toetssteen

          @Wachteres
          Had ik al op geantwoord. (feestboek)
          TMS zal door Brussel pas als laatste noodsprong worden genomen en dan is het stomweg te laat. Het is zoiets als polsstok springen en halverwege de plomp erachter komen een verkeerde inschatting te hebben gemaakt. Blubblub.

    3. Peter Selie

      “Ach ja, het volk wil toch niet anders. Ze blijven op deze godvergeten partijen stemmen, ook al zullen ze er dood bij neervallen.” Inderdaad het lijkt er veel op dat het volk gewoon masochistisch is geworden of massaal een Stockholm-syndroom hebben opgedaan anders kan ik deze dociele houding van het volk niet verklaren. Blijf er bij dat de definitie van zwakzinnigheid is: Op dezelfde ranzige reguliere partijen stemmen in de ijdele hoop dat het dan de volgende 4 jaar beter gaat.

      1. Seneca

        Ach, heer Selie, hoe ouder ik word, des te meer raak ik overtuigd dat het overgrote deel van de mensheid (zo’n 95%) niet bewust leeft en zich laat leven. Dat is de reden dat men op dezelfde partijen stemt omdat men niet anders kan of durft! Einstein heeft gezegd, ik ben er niet van overtuigd dat het heelal oneindig is, maar ik ben wel overtuigd over de oneindige stupiditeit van de mensen. Waarvan akte.

  3. Wim

    Dat linkse PVDA olifanten vrouwtje van het FNV vond echt allemaal prachtig en zit nu riant als beloning met haar dikke achterwerk in Brussel

  4. Chinook

    Al deze verantwoordelijke moeten voor de rechtbank gesleept worden. (zie onder)

    De nepmiljarden van het Spaarfonds AOW

    ACHTERGROND – Politiek Den Haag weet al decennia dat de vergrijzing een probleem gaat opleveren voor de AOW. In de jaren ’90 werd het Spaarfonds AOW opgericht om dat probleem het hoofd te bieden. Maar in 2011 werd dat Spaarfonds, op dat moment leeg, opgedoekt. Wat is er gebeurd?

    In 2013 verscheen ‘Mij een zorg!’, een bundel met bijdragen van de wetenschappelijke bureaus van de politieke partijen in de Tweede Kamer. Onderwerp was de toekomst van de sociale zekerheid. In het hoofdstuk ‘Handen af van de verzorgingsstaat’ gaat de Partij voor de Dieren in op het AOW-spaarfonds. Dat is ooit opgericht als spaarpot voor de groeiende AOW-uitgaven en inmiddels een stille dood gestorven omdat er na ruim tien jaar sparen door de Staat der Nederlanden geen cent in blijkt te zitten. De Dierenpartij spreekt van kiezersbedrog en Ponzi-fraude. En dat alles vlak om de hoek in Den Haag. De andere wetenschappelijke bureaus van de politieke partijen hebben kennelijk nooit van het Spaarfonds gehoord. In ieder geval reppen ze er met geen woord over, ook niet het CDA en 50plus, terwijl hun bijdragen juist gaan over de betaalbaarheid van de AOW.
    Begin 1998 behandelt de Tweede Kamer het wetsontwerp Spaarfonds AOW. Paars-I regeert, Wim Kok is premier. PvdA-kamerlid Jan van Zijl beschouwt zich als de vader van het fonds, in de traditie van de vereerde Willem Drees, de echte vader van de AOW. Het Spaarfonds is nodig omdat er na 2020 veel meer aow’ers zullen zijn. Met alleen de AOW-premies die alle werknemers in Nederland sinds Drees afdragen is de aankomende bult aan grijze duiven niet meer te betalen. Waarom die “grijze druk”  pas in 1998 en niet veel eerder tot actie leidde, is op zich al merkwaardig. Tussen 1955 en 1975 zijn alle Nederlanders die tussen 2020 en 2040 de leeftijd van 65 jaar bereiken al geboren. Voeg daar de groeiende levensverwachting aan toe en je weet dat er achter de horizon een probleem ligt te wachten. Politiek Den Haag had jaren de tijd om een oplossing te bedenken.

    Regering niet echt krenterig
    Het Spaarfonds moet tijdelijk de bestaande AOW-voorzieningen aanvullen. Want na 2040 liggen die aow’ers op het kerkhof en is de Staat van ze af. In de twintig jaar dat het Spaarfonds gaat uitkeren neemt het ruim 10% van de AOW-betalingen voor zijn rekening. Het gaat niet om kinderachtige bedragen. En toch zijn die miljarden snel gevonden. Het gaat in de late jaren negentig voorspoedig met Nederland, in ieder geval met ’s lands financiën. Het begrotingstekort daalt sinds 1995 en zal zelfs twee jaar lang omslaan in een overschot. En dus, volgens de toelichting op de wet, leidt dit tot minder rente-uitgaven over de dalende staatsschuld. En die ruimte kan worden gebruikt om het fonds te spekken. Het gespaarde geld wordt direct weer uitgeleend aan de minister van Financiën die er ook nog eens rente over gaat betalen. En belastingmeevallers kunnen ook gelijk in het Spaarfonds.
    In die jaren is de regering niet echt krenterig. Het fonds krijgt de status van een begrotingsfonds. Dat vindt de wetgever nodig omdat hiermee ‘zekerheid wordt geboden met betrekking tot de toekomstige financiering van de AOW-uitgaven.’ Het Gemeentefonds en het Deltafonds zijn ook begrotingsfondsen. Degelijker kan toch niet? De regering heeft haast en wil de wet met terugwerkende kracht tot 1997 in werking laten treden, zodat de bijdragen over dat jaar nog kunnen worden bijgeschreven. Is getekend: F. de Grave en A. Melkert, respectievelijk staatssecretaris en minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en G. Zalm, minister van Financiën.

    Twijfel aan degelijkheid
    Bij de mondelinge behandeling in de Tweede Kamer vinden zowel de regeringspartijen  als de oppositie het Spaarfonds een prima plan. Maar, er zijn wel kritische vragen. Zo bestaan er twijfels over de degelijkheid van het fonds. Het zou niet meer zijn dan een schijnconstructie en een boekhoudkundige vestzak/broekzak-operatie. Er is geen sprake van echte kapitaalopbouw maar hoogstens van een vordering in de verre toekomst. En waarom komt het beheer van het fonds niet bij een onafhankelijke instantie, zoals de Sociale Verzekeringsbank of het ABP in plaats van bij de minister van Sociale Zaken?
    Maar staatssecretaris Frank de Grave staat pal voor de degelijkheid van het fonds. ‘Het is, zo zeg ik nogmaals, geen schijnconstructie, want het is echt geld: al die miljarden in dat fonds zijn geld…Schijnconstructies zijn indrukken die je wekt, namelijk dat je geld hebt, terwijl je het niet hebt.’ Van Wingerden (Algemeen Ouderen Verbond) wil graag weten waar het gespaarde geld blijft en of dat er in 2020 nog wel is. De Grave: ‘Dat geld is natuurlijk bij de minister van Financiën, bij de penningmeester. … Dat is eigenlijk niet anders dan zoals dit voor een groot deel bij in ieder geval mijn toekomstig ABP-pensioen het geval is, dat immers voor een groot deel bestaat uit vorderingen van het ABP-fonds op de Staat der Nederlanden via staatsobligaties. Het is nog altijd zo dat de Nederlandse overheid triple A is en ik voel mij redelijk safe bij die schuldbekentenis van de Staat der Nederlanden, in ieder geval safe genoeg voor mijn ABP-pensioen en dus ook safe genoeg voor uw en mijn AOW, mijnheer Van Wingerden.’ Ook de mannenbroeders van GPV en SGP zijn niet helemaal gerust op de goede afloop. Eimert van Middelkoop blijft het vreemd vinden dat als de Staat schulden afbetaalt en dus minder rente hoeft te betalen dit als inkomsten mag worden beschouwd. En Bas van der Vlies wil toch heel graag weten wie nu precies het sleuteltje van dit spaarvarken in zijn bezit heeft.
    Op de vraag of het geld er in 2020 nog wel zal zijn geeft De Grave een profetisch antwoord: ‘Tegen een wetgever die kwaad wil, is niets bestand. Als een wetgever over vijftien jaar het AOW-spaarfonds wil plunderen, is de enige waarborg daartegen dat u en ik geen onverstandige Kamer kiezen.’ Inmiddels heeft hij zijn gelijk gekregen. Maar het bijzondere van dit antwoord is dat De Grave hier nogmaals zegt dat er over vijftien jaar wel degelijk geld in het Spaarfonds zal zitten. Anders valt er tegen die tijd helemaal niets te plunderen. Later, bij de afschaffing van het Spaarfonds, zal hij dat ontkennen.

    Niet meer wakker liggen
    Het enige concrete  resultaat van de twijfel in de Kamer is dat de Staat bij wet wordt verplicht de stortingen in het fonds jaarlijks met een kwart miljard te verhogen. Hiermee is de noodzakelijke groei van het fonds verankerd. Voor het overige heeft De Grave blijkbaar iedereen overtuigd, want het wetsontwerp wordt met algemene stemmen aangenomen. De Kamerleden hoeven niet meer wakker te liggen van hun AOW-zorgen. Bovendien, een Spaarfonds is toch een fonds om te sparen? Net zo degelijk als een spaarbankboekje en een spaarpot. In de Troonrede van 2000 spreekt de majesteit het volk geruststellend toe:  ‘De opbouw van het AOW-spaarfonds heeft tot doel welvaartsvaste ouderenpensioenen voor de toekomst veilig te stellen. Hiermee blijft ook in een vergrijzende samenleving de solidariteit tussen generaties behouden.’ Ook Postbus 51 verspreidt de heuglijke boodschap over een onbezorgde oudedag voor alle onderdanen: ‘Een AOW-spaarfonds wordt ingesteld. Wettelijk is geregeld dat het fonds jaarlijks stortingen ontvangt uit de belastinginkomsten. Dankzij deze stortingen en de renteopbrengst daarvan, wordt in 2020 een geaccumuleerd kapitaal van 135 miljard euro verwacht. Vanaf dat jaar zal het mogelijk zijn het geaccumuleerd kapitaal te benutten om de AOW-uitgaven te helpen financieren.’
    Ook de jaren die volgen geven geen aanleiding tot zorgen. Integendeel, het Spaarfonds groeit als kool. In 2000 zit er al 7 miljard in, vijf jaar later zijn het 23 en in 2010 ruim 45 miljard. Ieder jaar publiceert de minister van Sociale Zaken netjes een jaarverslag met een specificatie van de stortingen. Opnames uit het fonds zijn er in die jaren niet, dat gebeurt pas na 2020. De cijfers worden, zoals gebruikelijk, tweemaal gecontroleerd, eerst door de Accountantsdienst van het Ministerie van Sociale Zaken, en daarna doet de Algemene Rekenkamer het nog eens dunnetjes over. Niet alleen de goedgekeurde cijfers stralen vertrouwen uit. Ook de toelichtende tekst laat in die jaren geen ruimte voor twijfel. Het Jaarverslag AOW-spaarfonds 2000: ‘Doel van het Spaarfonds AOW is om op de lange termijn de piek in de AOW-uitgaven als gevolg van de vergrijzing te kunnen opvangen.’ En voor de echte twijfelaars verzekert de Rekenkamer jaar na jaar dat alles met het Spaarfonds in orde is. Er worden geen tekortkomingen, geen belangrijke fouten, geen onzekerheden aangetroffen.  Ook de Rekenkamer herinnert jaarlijks aan het nobele doel van het Spaarfonds. Het rapport over 2002: ‘Het is de bedoeling van de wetgever in het fonds over een langere periode gelden te reserveren teneinde de financiering van de algemene ouderdomsverzekering in de toekomst, in het licht van de toenemende vergrijzing zeker te stellen.’ De jaarverslagen van Sociale Zaken en de rapporten van de Rekenkamer zorgen voor een extra gouden randje om de triple A-status waarmee De Grave het Spaarfonds heeft omhangen. Maar, zoals vaak bij sprookjes begint de lucht te betrekken en rommelt het in de verte.

    In 2005 staat in de Volkskrant een artikel van Frank Kalshoven met de vraag ‘Waar is dat AOW-spaarfonds?  Hij zegt dat het hele fonds een leugenachtig kiezersbedrog is en dat er geen cent in zit. En in Den Haag is men daarvan op de hoogte. Het staat namelijk in een rapport van de Studiegroep Begrotingsruimte van de Minister van Financiën. Kalshoven wast Jan van Zijl, de vader van de spaarfondsgedachte, in het artikel flink de oren. Van Zijl reageert verontwaardigd. Maar zijn niet echt ter zake doende verweer ondersteunt  het gelijk van Kalshoven: er zit geen cent in het Spaarfonds.
    Overigens heeft de Studiegroep Begrotingsruimte waar Kalshoven op doelt in Den Haag een stuk meer invloed dan haar bescheiden naam doet vermoeden. Het is een invloedrijke club waarvan gezegd wordt dat die ruim voor de verkiezingen al de miljoenennota’s voor het volgende kabinet heeft klaarliggen. Officieel heet het dat de Studiegroep voor de verkiezingen advies uitbrengt over de Rijksbegroting. Dan kunnen politieke partijen hier wel of niet iets mee doen in hun verkiezingsprogramma. De leden komen uit ministeries, het Centraal Planbureau en De Nederlandsche Bank. De Studiegroep staat niet bekend als de meest progressieve denktank. Het belangrijkste gedachtengoed is het volgens de richtlijnen van Brussel terugbrengen van het begrotingstekort. De ideeën van Keynes om juist in tijden van depressie de overheid de economie te laten stimuleren vallen er niet in vruchtbare bodem. De opkomst en ondergang van het Spaarfonds loopt parallel met drie rapporten van de Studiegroep Begrotingsruimte. In 1997 adviseert ze de regering een Spaarfonds AOW op te richten, in 2001 waarschuwt de Studiegroep dat er geen echt geld in het fonds zit en in 2006  is het advies aan de regering om het Spaarfonds maar op te heffen. Aldus geschiedde. Op die manier heb je geen Tweede Kamer meer nodig.

    Administratieve transacties
    In 2006 volgt meer kritiek op het Spaarfonds met een artikel van Mathijs Bouman in Management Scope: ‘AOW spaarfonds is bedrog’. In datzelfde jaar meldt hoogleraar Bas Jacobs: ‘Een magische verdwijntruc kwam enkele jaren geleden van Jan van Zijl. Veel mensen is toen een rad voor ogen gedraaid met een niet-bestaand AOW-spaarfonds waaruit de oplopende kosten van de AOW zouden worden betaald. Maar ondertussen is geen cent extra gespaard voor de vergrijzing. Het enige dat de overheid heeft gedaan is wat naambordjes verhangen in de overheidsbegroting. Tot op de dag van vandaag gaat het kabinet door met het opvoeren van het AOW-spaarfonds in de overheidsbegroting.’ En hoe reageert Den Haag op deze toch wel forse verwijten? Je zou verwachten dat Kamerleden voor de camera’s eisen dat de zaak tot op de bodem wordt uitgezocht en dat de onderste steen boven moet komen. Niets is minder waar. Er heerst op het punt van het Spaarfonds in Den Haag een arcadische rust.
    In 2006 verandert wel de toon van de jaarlijkse rapportage van Sociale Zaken. Een aanwijzing dat de kritiek op het fonds toch ergens op een bureau is beland: ‘Vanaf dat jaar (2020, red.) kunnen uitgaven ten laste van Spaarfonds, zonder additionele dekking, leiden tot een navenante stijging van de overheidsschuld.’ Op papier groeit het fonds ieder jaar nog steeds en de Algemene Rekenkamer geeft nog steeds goedkeurende verklaringen af. Maar ook de toelichting van de Rekenkamer is aangepast aan de nieuwe werkelijkheid van een niet-bestaand Spaarfonds. ‘De boekingen (in het Spaarfonds, red.) zijn administratieve transacties die niet gepaard gaan met een werkelijke geldstroom. Uitgaven vanaf 2020 ten laste van het Spaarfonds AOW kunnen worden gerealiseerd door te bezuinigen, de belastingen of premies te verhogen of door geld te lenen op de kapitaalmarkt, dat wil zeggen door de staatsschuld op dat moment te vergroten.’  Geen woord meer over de zegeningen van het Spaarfonds. Integendeel, het zorgt alleen maar voor een vergroting van de overheidsschuld. En in 2007 berekent iemand dat het Spaarfonds en de pot met AOW-premies niet meer voldoende geld opbrengen om de toekomstige AOW te kunnen betalen: ‘Om de kosten van de vergrijzing op te kunnen vangen en om zo de overheidsfinanciën houdbaar te maken, zijn aanvullende maatregelen nodig.’

    Geesten worden rijp voor afschaffing
    Met deze subtiele herkaderingen verandert de beeldvorming van het Spaarfonds drastisch en worden de geesten langzaam rijp voor de afschaffing van het fonds. Ten eerste wordt het oorspronkelijke doel van het fonds, namelijk het garanderen van voldoende gelden voor de AOW in de periode 2020-2040, ondergeschikt gemaakt aan de ideologie van het ‘houdbaar maken’ van de overheidsfinanciën. Het begrotingstekort dat na 2020 ontstaat wordt daarmee tot groter probleem dan de bult aan AOW’ers. Hierdoor verandert het positieve beeld van het Spaarfonds als noodzakelijke en zegenrijke voorziening voor de AOW in een geldverslindende bedreiging van gezonde overheidsfinanciën. Betalingen uit het Spaarfonds leiden tot stijging van de staatsschuld en dat is vanzelfsprekend een slechte zaak. Tenslotte: zelfs als je het spaarfondssaldo en de pot met AOW-premies bij elkaar optelt, is het totale bedrag niet meer voldoende om de toekomstige AOW op te brengen. Tel deze beelden bij elkaar op en de conclusie van ieder weldenkend mens is dat het Spaarfonds een doemberg van schulden is en dus beter kan verdwijnen.

    In de documenten over het Spaarfonds wordt regelmatig beweerd dat de staatsschuld toeneemt als er na 2020 door het Spaarfonds wordt uitgekeerd. Het lijkt dan alsof door het Spaarfonds de schuld groeit. Dat is onzin. Een alledaags voorbeeld van ouders met twee kinderen en een hypotheekschuld van twee ton: de ouders willen voor de kinderen een studiefonds maken. Extra’s, zoals een deel van de vakantie-uitkering, een belastingmeevaller en een bijdrage van opa worden op een aparte spaarrekening gestort. Na een paar jaar staat er 20.000 euro op de rekening van het studiefonds. De totale schuld van het gezin is dan 200.000 min 20.000, is 180.000. Dan gaan de kinderen studeren en na een paar jaar is het studiefonds leeg. De totale schuld is dan weer opgelopen tot twee ton. Dat is het gevolg van het feit dat er elders nog twee ton schuld staat en niet het gevolg van spaarzaamheid. Als er geen cent in het studiefonds zit en de ouders lenen geld voor de studie van hun kinderen dan wordt de schuld 220.000. En dat laatste is bij het lege Spaarfonds na 2020 ook het geval. Tamelijk logisch allemaal en juist de reden om het Spaarfonds op te richten. Met echt geld, niet met praatjes.
    In 2009 wordt in de Tweede Kamer expliciet erkend dat het fonds een farce is. Stef Blok (VVD) vergelijkt bij een overleg met Piet Hein Donner (CDA), die dan op Sociale Zaken zit, het Spaarfonds met het sprookje van de kleren van de keizer. Er zit geen stuiver in het fonds en die stuiver is er in 2020 ook niet. Hij wil er mee stoppen. Ook minister Donner erkent dat er niks in het fonds zit en voegt er fijntjes aan toe dat de door Blok genoemde keizer destijds door Gerrit Zalm (VVD) is aangekleed. De heren zijn het er volstrekt over eens dat er nooit geld in het fonds heeft gezeten. En de Kamerleden? Die zwijgen. Na dit debat verandert ook de geruststellende tekst over het Spaarfonds op Postbus 51 in ambtelijke mist waar geen AOW’er nog een touw aan vast kan knopen: ‘Om ervoor te zorgen dat de werkenden van nu straks ook een AOW-uitkering kunnen ontvangen, is in 1998 een speciaal AOW-spaarfonds ingesteld. Er is daarbij geen sprake van een fonds met geld erin, maar van een aanspraak van AOW-premiebetalers op de schatkist. In dit fonds worden aanspraken opgebouwd op medefinanciering van de AOW vanuit de schatkist vanaf 2020. In dat jaar bedraagt de totale aanspraak 135 miljard.’ Hiermee is de publieksvoorlichting van de Staat der Nederlanden weer in lijn gebracht met de gedroomde Haagse werkelijkheid.

    Opzichtig geblunderd
    Het een-tweetje tussen Donner en Blok doet de vraag rijzen waar de Kamer destijds ja tegen heeft gezegd. Was dat een ja tegen een echt fonds met echt geld of een ja tegen de kleren van de keizer? In het eerste geval heeft de Kamer zich door De Grave en Zalm een groot oor aan laten naaien en in het geval van een ja tegen de kleren van de keizer heeft de Kamer de kiezers belazerd. Het is één van de twee. Meer smaken zijn er niet. In beide gevallen hebben betrokken Kamerleden nagelaten wat ze moesten doen: de zaak tot op de bodem uitzoeken.  Ze geloofden het wel of ze begrepen er geen snars van, in ieder geval hebben ze opzichtig geblunderd.
    Het duurt dan nog even voordat het doek voor het Spaarfonds definitief valt. Iedereen is erg druk met belangrijke dingen. In 2008 betekent de ondergang van Lehmann Brothers de start van de kredietcrisis. De regering heeft de handen vol aan het redden van banken met miljarden uit de schatkist. Met het gevolg dat de begroting in één jaar van iets boven nul op min 5.5% komt. Dan wordt er zeker niet meer gespaard voor het Spaarfonds. Bovendien wil niemand in Den Haag er zijn vingers branden. Geen eer aan te behalen. In 2011 wordt uiteindelijk het wetsontwerp tot afschaffing ingediend.

    Volkslakkerij
    De Kamer vindt het nog wel nodig een paar deskundigen uit te nodigen. Bas Jacobs, hoogleraar economie en overheidsfinanciën aan de Erasmusuniversiteit windt er, net als in 2006, geen doekjes om en spreekt over ‘je reinste volksverlakkerij.’ Zijn advies is onmiddellijk te stoppen met het zogenaamde Spaarfonds en burgers duidelijk te maken dat het fonds alleen op papier maar nooit in het echt heeft bestaan en ‘oprecht uw excuses aan te bieden voor het misleiden van de burger.’ Frank De Grave voelt zich door Jacobs weggezet: ‘Nou nou, ik word opeens als oplichter neergezet, zoveel verontwaardiging is niet nodig. Ik heb bij het debat over het wetsvoorstel al gezegd dat het fonds geen zekerheid biedt.’ De Grave zegt er toen al voor gewaarschuwd te hebben dat het fonds alleen maar de oplopende AOW-kosten in beeld brengt. Voor alle duidelijkheid: dit is dezelfde De Grave die in 1998 kamerlid Van Wingerden in slaap wiegde met zijn verhaal over staatsobligaties en de triple A-status van het Koninkrijk der Nederlanden. Henk Brouwer van de Nederlandsche Bank was betrokken bij alle drie de adviezen van de Studiegroep Begrotingsfonds en vindt het afschaffen volstrekt logisch: ‘Het is geen fonds, het bevat geen vermogenstitels.’ (Een vermogenstitel is kapitaal zoals obligaties of aandelen, red.)
    Het Kamerdebat over de opheffing van het Spaarfonds is daarna een formaliteit. De smaak van de dag is: ‘Er zit geen cent in het fonds, dus kan het worden opgeheven.’ Alleen Paul Ulenbelt van de SP stelt kritische vragen en dient een motie in. Hierin constateert hij dat de bevolking voor de gek is gehouden en verzoekt hij de regering excuus aan te bieden voor deze misleiding. De motie is niet aangenomen. Maar ja, wat wil je als collega Kamerleden je nog eens gaan uitleggen waarom het volstrekt logisch is dat er niks in het Spaarfonds zit?  Maar wat erger is: er is geen enkele zelfreflectie. Geen Kamerlid dat zich in het debat afvraagt wat de rol van de volksvertegenwoordiging in dit verhaal is geweest en of en wanneer ze in de fout zijn gegaan. Niemand die wil weten hoe de Kamer jarenlang al die rapporten over dat nepfonds kon goedkeuren. Er is geen hoofdelijke stemming meer nodig. De Kamer blaast het spaarfondssprookje uit. Een sprookje dat zo mooi begon met de geruststellende woorden in de Troonrede en op Postbus 51.

    Heeft er ooit echt geld in het fonds gezeten? Ook deze vraag is in het slotdebat niet gesteld. Als je de Kamerdebatten uit 1998 terugleest was dat zeker de bedoeling, maar volgens de critici van buiten was het vanaf de start allemaal vestzak-broekzak. In de toelichting bij de opheffingswet staat een kort overzicht van het leven en lijden van het Spaarfonds door de jaren heen. Over de jaren 1997 en 1998 staat: ‘De stortingen aan het spaarfonds … gingen ten koste van de ruimte voor andere uitgaven. In die zin droegen stortingen in het AOW-spaarfonds bij aan versnelde schuldaflossing.’ Interessant, want die schuldaflossing brengt ons terug bij die ouders met kinderen en studiefonds: door te sparen verminderde hun totale schuld. Conclusie: in het spaarfonds werd echt gespaard, tenminste in die twee jaar. Anders kan er geen sprake zijn van schuldaflossing door de overheid. Vanaf 1999 wordt de nationale schuld bijgehouden volgens de Brusselse regels en zijn de stortingen in het fonds niet meer van invloed op de staatsschuld. Conclusie: er wordt vanaf 1999 niet meer gespaard. Officieel luidt het dat dit komt door de nieuwe Brusselse schulddefinitie. Maar het zal Financiën niet slecht zijn uitgekomen. De Studiegroep Begrotingsruimte klaagt in die jaren regelmatig over het vastleggen van gelden in dit soort fondsen. Volgens de Algemene Rekenkamer staat eind 1999 de teller van het Spaarfonds op 5 miljard Euro. Toch een aardig bedrag voor echt geld. Die JSF-toestellen staan trouwens voor 4,5 miljard op de lat. Zou daar ook een Spaarfonds voor zijn?

    1. Nog1

      @ Chinook

      Voor het gebruiksgemak van DDS-ers is het misschien handig om zo’n artikel te linken ipv de kopieren.

      Overigens was het spaarfonds altijd bedoeld als Keynsiaanse oplossing; het geld werd gebruikt voor aflossing van de staatschuld. De verhoogde kosten van de AOW rond 2020 zouden dan ook betaald gaan worden uit staatsleningen.

      Dat er dus geen potje met echt geld was, wist iedereen.

      Helaas hebben de politici het geld niet alleen voor aflossing gebruikt maar ook voor oplopende overheidsuitgaven. Dat is ook de reden dat zoveel politici nu doen alsof ze het destijds niet begrepen.

      En de PvdD begrijpt het idd echt niet. Daar hebben ze verstand van walvissen, maar niet van financien.

  5. toetssteen

    Drees stelde (heel terecht) ter overbrugging de AOW in. Het was echter helemaal nooit bedoeld om door te gaan tot in de ‘ eeuwigheid’ . De bedoeling was dat men zou sparen voor voldoende pensioen, echter, een bepaalde generatie kon dat niet redden.
    Na de oorlog stond de economie weer op de benen en toen had de AOW afgeschaft moeten worden voor instromers.

    In Singapore kent men het systeem dat door, o hilariteit, Winsemius sr. is uitgevogeld. Pensioensparen op eigen rekening. Wanneer u met pensioen kunt, bepaalt u zelf.
    Aardige bijkomstigheid, het is en blijft uw geld! Gaat u dood op uw 56ste, dan krijgen uw erven dat wat er staat. (lijkenbelasting bestaat hier niet).
    Kan men mooi aflossen op de eigen woning, want huurhuizen….. Ze zijn er, maar zeer, zeer marginaal. Meestal expats die nogal prijzige appartementen huren.

    1. Ni28

      Er bestaan buiten Europa ook nog beschaafde landen.

  6. Ni28

    Er wordt door de overheden met geld gesmeten, bodemloze putten gevuld, dictators van inkomens voorzien en daar moet men in Nederland steeds langer voor werken. Tot die erbij neervalt, lijkt het, want de AOW moet onbereikbaar worden, dat is de plan. Het wordt tijd dat de partijen die deze regering vormen volkomen inhumaan zijn voor eigen burgers en verdienen om uitgevlakt te worden uit onze samenleving samen met de collaborateurs die hun deze regeringsperiode hielpen door te komen. Die zijn net zo schuldig. Blijft niet veel om te kiezen maar het moet maar. Er is zoveel al kapot gemaakt dat deze regering eigenlijk achter de tralies hoort tussen andere misdadigers. Eens gaat de burger het niet meer pikken en tot een opstand komt. Dit kan niet zo doorgaan.

  7. Peter Selie

    VIDEO: Saoedi-Arabië – Zondag met Lubach

    https://youtu.be/pYr4-qrDHCI

  8. Nog1

    Vreemde woede, want dit is niet nu besloten maar al jaren geleden. De AOW leeftijd is al jaren geen vast jaartal meer, maar een variabele die meestijgt met de levensverwachting.

  9. LieverKipsLeverworst

    Betekent dit dat de overheid mij nu opeens 3 maanden jonger inschat?

    1. Wim

      Als er minder kinderen geboren worden gaat de gem. leeftijd omhoog. Jij wordt geen flikker ouder.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.