Knettergek: ‘Serviceflat’ klaagt opa en oma aan omdat ze hun eigen maaltijden regelen

CGP Grey (bron: Flickr)
Foto: CGP Grey (bron: Flickr)

Old is the new black.

Gekker dan dit wordt het niet: de Vondelflat in Groningen zet een rechtszaak door tegen twee bewoners die zich niet houden aan het zogenaamde maaltijdencontract. Een groep bewoners van de dictatoriale serviceflat vinden de maaltijden die geleverd worden door ZINN namelijk bepaald niet appetijtelijk. Daarom hebben ze zelf cateringbedrijf De Jacobijn ingeschakeld. Maar dat mag niet, aldus de alleenheersers van de flat. Maaltijdvoorzieningen horen namelijk bij een serviceflat. Bewoners die daar anders over denken moeten gedwongen worden om op te eten wat de pot schaft.

De doorgedraaide interim-directeur Berend Lugies legt uit:

“We hebben veel gepraat, maar het is niet opgelost. Nu lijkt het ons verstandig dat een onafhankelijke rechter duidelijkheid geeft voor nu en de toekomst over wat contractafspraken betekenen.”

Wat hij bedoelt is dat de welvarende ‘serviceflat’ nu bakken met geld uitgeeft om de eigen bewoners aan te klagen; bewoners die waarschijnlijk helemaal de financiën (en energie!) niet hebben voor een rechtszaak.

Oh ja, en het bestuur geeft ook nog eens toe dat er meer bewoners zijn die gekozen hebben voor eigen catering, maar dat alleen deze twee bewoners voor de rechter worden gesleept omdat zij zogenaamd “de exponenten” zijn. “Zij willen individuele keuzevrijheid,” aldus dictator Lugies, “maar er liggen heldere afspraken.”

Ja, hoe durven die vuile oudjes! Met hun grote bek! Hun hele leven hard gewerkt, altijd voor zichzelf gezorgd, maar nu ze op leeftijd zijn hebben ze zich maar te schikken naar de dictatoriale wensen van meneer Lugies! En die koppige bejaarden? Die moeten dankbaar zijn dat we ze niet verplicht-vrijwillig laten euthanaseren! Stel arrogante betweters!

Het is onderhand een wonder dat bejaard Nederland nog geen massademonstraties organiseert. Ouderen worden tegenwoordig als oud vuil behandeld. Ze worden in verzorgingshuizen gegooid waar hun ‘verzorgers’ zich als hun heer en meester gedragen, ze hebben steeds minder te besteden, mogen in sommige tehuizen maar drie keer per dag naar de wc, worden aan hun lot overgelaten als ze ‘s avonds vallen, en — oh ja — worden ook nog eens voor de rechter gesleept als ze het eten niet lekker vinden. Het is dieptriest, maar zo gaan wij tegenwoordig om met onze ouders en grootouders. Ziek.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reageer

24 reacties

  1.   

    Doe me erg denken aan een mooie column van Pamela Hemelrijk. Een dame met heldere blik en scherpe pen die ik erg mis.

    ++++++++++++++++++++++++++

    8 september 2004

    Toen ons flatgebouw “Nederland” indertijd werd opgeleverd boden Nolleke (een part-time handwerklerares) en Wout (een vormingswerker) zich aan om de taken op zich te nemen die gemeenschappelijk geregeld moesten worden, zoals trappenhuizen, liftkokers en dergelijke. “Best”, zeiden wij, en we benoemden die twee met algemene stemmen tot bestuur van de Vereniging van Eigenaren.

    Het bestuur besloot daarop de collectieve onderhoudskosten inkomensafhankelijk te maken. Voortaan moesten wij 5 procent van ons inkomen afdragen. “Vooruit maar”, dachten wij. Onze inkomens ontliepen elkaar toch niet zoveel. Bovendien vonden wij het allemaal wel leuk dat de ordinaire patser op nummer 40 met zijn Bentley dan de grootste veer zou moeten laten.

    De eerste klap kwam toen Nolleke en Wout meedeelden dat de liftkokers vernieuwd moesten worden. De klus werd uitbesteed aan een aannemer (die trouwens later bleek een zwager van Nolleke te zijn geweest), en viel door “tegenvallers” tien keer zo duur uit als voorzien. Bovendien bleven de nieuwe liften om de haverklap steken, zodat we voortaan de trap moesten nemen. Nolleke’s zwager konden wij niet aansprakelijk stellen, want die had zijn bedrijf verkocht en was naar Paraguay geëmigreerd. Het bestuur heeft nog wel een peperdure advocaat in de arm genomen (die trouwens later bleek de ex-man van Nolleke te zijn), maar dat haalde niks uit.

    Om de financiële strop op te vangen werden de servicekosten werden door Nolleke en Wout met 10 procent verhoogd. Wij protesteerden. Wout huurde vervolgens voor 10 mille bureau Twijnstra en Gudde in, om te onderzoeken wat de oorzaak van de problemen was geweest. Dat kwam na een half jaar tot de conclusie “dat er het een en ander fout was gegaan”, en besloot met de aanbeveling “het voortaan beter te doen”.

    Nolleke had ondertussen niet stil gezeten. Omdat ons bewonerskrantje “niet professioneel genoeg was” had zij één der bewoners (die trouwens later bleek een jeugdvriend van Wout te zijn) tegen een riant salaris aangesteld als full-time hoofdredacteur. Sindsdien stonden er alleen nog interviews met Nolleke en Wout in het krantje. En mededelingen over de nieuwe huisregels waaraan wij ons moesten houden. Elke maand kwamen er een stuk of wat bij. Zo mochten wij onze eigen ramen niet meer lappen, omdat dat “te gevaarlijk” was. Nolleke had daarvoor een glazenwassersbedrijf in de arm genomen (dat overigens, zo bleek later, van haar zwakbegaafde zoon was). Als je je voordeur een ander verfje wilde geven moest je daarvoor eerst schriftelijk toestemming vragen bij een door Wout opgerichte schoonheidscommissie. Roken, drinken, barbecuen en praten op het balkon werd ons voortaan verboden. Om de naleving van deze regels te waarborgen benoemde Nolleke 10 bewoners tot betaald controleur. Zij patrouilleerden over de galerij om overtreders te beboeten. Gekleed in fraaie uniformen, die Nolleke speciaal door Frank Govers had laten ontwerpen.

    De servicekosten waren door dit alles gestegen tot 30 procent van ons jaarinkomen. Sommige bewoners raakten in geldnood. Het bestuur riep daarop een “solidariteitsfonds” in het leven waarop bewoners in nood een beroep konden doen. De servicekosten moesten daarvoor wederom worden verhoogd, ditmaal tot 40 procent.

    De patser met de Bentley was de eerste die het voor gezien hield. Hij vertrok. Zijn plaats werd ingenomen door een alleenstaande moeder die zo’n laag inkomen had dat het bestuur besloot haar geheel van servicekosten vrij te stellen. Het flatgebouw was intussen door Nolleke en Wout omgedoopt tot “Flatgebouw Solidariteit”. Het initiatief trok wijd en zijd de aandacht. Nolleke en Wout werden alom geroemd om sociale bevlogenheid, en verschenen in diverse talkshows. Zij vertelden aan iedereen die het maar horen wilde dat arme mensen in onze luxeflat geen servicekosten hoefden te betalen. Het liep storm, zoals u begrijpt; telkens als er een appartement vrij kwam stonden de minima met honderden te queuen op de galerij. Er moesten drie administratieve krachten worden aangesteld om de aanvragen te verwerken, en twee commissies om te beslissen wie van de gegadigden in de grootste nood verkeerde, en dus het appartement het hardste nodig had.

    De situatie is nu als volgt: wij betalen thans 60 procent van ons inkomen aan servicekosten. Nolleke en Wout hebben een vaste staf in dienst van 40 betaalde medewerkers. De tien appartementen op de bovenste verdieping zijn aangekocht en verbouwd tot kantoorruimte voor de Vereniging van Eigenaren. De kosten van die verbouwing zijn wederom volledig uit de hand gelopen, waarna wij wederom Twijnstra en Gudde in ons maag gesplitst kregen, ditmaal á raison van 20 miel. Er wordt gefluisterd dat het afscheidsfeest voor Wout (die zich onlangs wegens rugklachten uit het bestuur heeft teruggetrokken, waarna het bestuur – in casu Nolleke – Wout’s zoon met algemene stemmen als opvolger heeft gekozen), dat dat feest dus ook 20 miel heeft gekost; afgezien dan van het optreden van Pavarotti natuurlijk. Maar zekerheid hebben we niet, want De Regelgevingsvoorlichtingskrant, zoals het bewonerskrantje tegenwoordig heet, zwijgt daarover. De redactie heeft zich uitgebreid als een olievlek, en heeft thans twee voormalige appartementen als kantoorruimte in gebruik. Om de krant te financieren heeft Nolleke voor alle bewoners een “verplichte bijdrage” in het leven geroepen, die elk jaar stijgt.

    De liften doen het nog steeds niet, en het flatgebouw begint in verval te raken. Als we protesteren zeggen Nolleke en Wout jr. steevast: “Hoor eens, we moeten nou eenmaal bezuinigen. Er is domweg geen geld voor nieuwe liften, zo simpel is het. Maar wat klaag je toch? Als je vindt dat we het niet goed doen, dan kies je toch gewoon een ander bestuur?”

    Maar het vervelende is: wij kunnen de Nolleke-en-Wout-kliek nooit meer afzetten. Want een meerderheid van de bewoners profiteert thans van het solidariteitsfonds, óf werkt full-time voor de Vereniging van Eigenaren.(Of allebei.) En dat wil die meerderheid graag zo houden. Nolleke en Wout c.s. zullen dus altijd de verkiezingen winnen. Wij zitten als een rat in de val.

    Als het zo doorgaat gaan de servicekosten naar 90 procent, en gaan we met z’n allen failliet, tot de laatste man. En wij kunnen er niets tegen doen.
    “Vertrekken”, zult u zeggen, en dat lijkt inderdaad het enige wat er nog opzit. Maar daar kunnen wij om de een of andere sentimentele reden maar niet toe komen; we stellen het steeds uit. Soms ben ik wel eens bang dat we dat we daar ooit nog heel veel spijt van zullen krijgen.

    Pamela Hemelrijk

  2.   

    Het is daar kennelijk niet om te vreten. Zelf de laatste jaartjes van de ouderen die zich blauw betalen worden vergald. Het geld voor het proces kan de directie beter aan fatsoenlijk eten besteden maar dat zal te duur zijn. Tijd voor het injectienaald van Pechtold?

  3.   

    Nederland : het land van de “democratie”, lopen met álles voorop in de gehele wereld !!

    1.   

      Niet om te vreten, moet het zijn.

  4.   

    Het gaat al lang niet meer om de verleende zorg in het management, maar om de binnen te halen financiële middelen.
    Dan krijg je dit.

  5.   

    “Het is onderhand een wonder dat bejaard Nederland nog geen massademonstraties organiseert.”

    En dáár ligt nu dus al een probleem, Dhr. Van Der Galien: dat dit soort dingen gebeuren is (om het maar héél mild uit te drukken) SCHANDALIG!!, maar als puntje bij paaltje komt, gebeurt er……………. dus helemaal niets. Het blijft (helaas) bij DATGENE waar de gemiddelde Nederlander patent op schijnt te hebben: klagen, klagen, en……..vervolgens nog een beetje meer klagen. Totdat (ALS het men gegeven is) in DEZELFDE situatie komt te zitten……..
    Dus: als het bij klagen blijft, verandert er nooit iets……..

  6.   

    Zou Ruttes moeder hetzelfde lot ondergaan nu hij op de oudjes zo beknibbeld heeft? Eet zij wat de pot schaft? Ik betwijfel het.

    1.   

      @ Ni28.
      Ik ken die moeder niet en gun haar zo’n schandalige behandeling ook niet. Cynisch.
      Wat mij betreft ondergaat zij hetzelfde lot als de ouders van Van Rijn !
      Je zult toch maar moeder zijn van zulke nietsontziende nietsnutten als Rutte en van Rijn,
      je zou je toch doodschamen en naamsverandering gaan aanvragen ! ?

  7.   

    Ouderen worden tegenwoordig als oud vuil behandeld , allemaal :)

    1.   

      @mees
      ik zie een lachende kop bij uw bericht. betekent dit dat u zich verkneukelt over de behandeling van de ouderen in NL of denkt u: ‘eigen schuld, dikke bult?’ Gaarne uw eerlijke mening opdat DDS weet welk tuig zij op dit forum loslaten.

      1.   

        Hahaha valt mij vaker op dat begrijpend lezen is niet aan Seneca besteed.
        Seneca behoort tot het tuig wat maar wat graag een aanslag ziet gebeuren in NL.
        Met graag veel rechters enz. als slachtoffer.
        Hup ga nu maar weer klagen bij Michael

        1.   

          @ Mees

          Geef a.u.b. antwoord op de vraag van Seneca.

          1.   

            Is Seneca hulpbehoevende?
            Schei toch uit Sniper.

          2.   

            @ Mees

            Wat is er zo moeilijk aan die vraag?

          3.   

            “Ouderen worden tegenwoordig als oud vuil behandeld” – allemaal “)

        2.   

          Mees, ik heb Seneca hier uitsluitend uiterst stupide en verwarde bijdragen zien plaatsen. Mijn advies is er geen energie aan te besteden. Trollen verdienen dat niet.

          1.   

            Heb je nu ook stereo geluid als je met jezelf aan het lullen bent ? #Mees eruit Hendriekus erin.

          2.   

            @ Hendriekus.
            Ik ben óók benieuwd naar je antwoord op de vraag van Seneca.
            Nu dat niet komt ga ik toch twijfelen aan jouw kennis op dit gebied, ik denk zelfs dat je maar wat lult; wat zei ik ? : ik weet zeker dat je maar wat lult.

          3.   

            Men antwoordt een zot niet naar zijn dwaasheid. Spr. 26:4.

          4.   

            Corfo, waarom moet Hendricus de vragen beantwoorden die aan mij zijn gesteld ?

            Stel ik gewoon het overdrijven van Michael aan de kaak en niemand pikt dat op.
            Dom en humorloos volk hier.
            Tuurlijk zijn er uitzonderingen :)

  8.   

    Dit is dus zo triest, maar je ziet het vaker. Er is dus een organisatie om oudere mensen een fijne oude dag te bezorgen in een speciale omgeving; de serviceflat. Daarbij worden allerlei zaken collectief geregeld en dat is fijn. De directeur of voorzitter, hoe die stumperts zich ook mogen noemen, is nu inmiddels gaan denken dat de organisatie om hem draait. Dat zie je vaker, veel vaker, dat mensen helemaal vergeten waar het om gaat; die lieve oude mensen een onbezorgde oude dag geven!
    Wat een totale LUL die Berend Lugies.
    En dan maar naar een rechter om duidelijkheid te krijgen, wat een kulverhaal van deze onbekwame zakkenwasser. Sorry voor deze woorden, maar ik kan hier zo slecht tegen

  9.   

    Mijn ouders hebben in een peperdure serviceflat gewoond. Het eten was er smerig. Het kan ook niet, lekker koken voor honderden mensen. Het zijn gaarkeukens.

  10.   

  11.   

    Zo moeilijk is het toch niet om die interim-manager met een paar bejaarden uit zijn kantoor te schoppen en uit het tehuis te verwijderen.
    Laat zien dat de bewoners de baas zijn i.p.v. zo’n omhoog gevallen opvreter.

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!