Jelle Brandt Corstius: “In het begin van mijn televisiecarrière ben ik gedrogeerd en gedwongen tot orale seks”

Hij doet zijn verhaal uit de doeken om seksueel misbruik van mannen uit de taboesfeer te halen én om herhaling te voorkomen.

Jelle Brandt Corstius is een bekende journalist. Hij heeft lange tijd als correspondent gewerkt voor Trouw en schrijft ook tegenwoordig nog regelmatig stukken voor die krant. Hoewel hij in die hoedanigheid bijzonder veel verhalen heeft gedeeld heeft hij één verhaal nooit verteld: over de dag waarop hij gedwongen werd om een medewerker van een tv-zender oraal te bevredigen.

“In het prille begin van mijn televisiecarrière ben ik tijdens mijn werk gedrogeerd, en gedwongen tot orale seks, wat verkrachting is,” schrijft hij in Trouw. “Toen hij mij ook anaal wilde verkrachten nam een overlevingsinstinct het over en ben ik naar buiten gevlucht.”

Vreselijk natuurlijk, maar helaas was dat nog niet het einde van zijn beproeving. Hij legt namelijk ook uit dat hij geen namen kan noemen — of zelfs maar plaatsen — omdat hij geen bewijs heeft en doodsbang is dat de dader hem uiteindelijk aanklaagt voor smaad, waarna hij “een tweede hypotheek” kan nemen om de viespeuk in kwestie ook nog eens af te betalen. Hij had het wél helemaal opgeschreven met alle details erin, maar “dit verhaal kan niet gepubliceerd worden. Het is zijn woord tegen mijn woord,” legt hij uit. “Er zijn geen getuigen, ik ken — voorlopig — geen andere incidenten.””

Logischerwijze maakt hem dat alleen maar bozer.

“Begrijp me goed, ik ben blij dat we in een rechtsstaat wonen. Daarvoor heb ik in Rusland te veel onschuldige mensen zonder enig bewijs in de gevangenis zien verdwijnen. Maar het is ook frustrerend.”

Want:

“Hoe groter het vergrijp, des te groter de bewijslast. Juist de grootste hufters zijn deze weken de dans ontsprongen, en dat wringt.”

Aangifte doen dan? Ook dat heeft geen nut. Het misdrijf is namelijk verjaard, wat bewijs eens temeer is dat die hele verjaringsregel in de prullenbak gegooid moet worden.

Daarom zit er maar één ding op voor hem: genoeg details delen dat mogelijke andere slachtoffers van de verkrachter in kwestie contact met hem opnemen en ze als groep in actie kunnen komen. Eén beschuldiging kan zo’n vent nog naast zich neerleggen. Maar twee, drie, vier of vijf? Dat wordt wel héél lastig.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

6 reacties

  1. swetsnek

    Tja als angst wint kun je beter je mond houden

  2. Ni28

    Als je het zelf niet beleefd hebt kunt je het ook niet beoordelen. Ik denk ook dat het moeilijker is dan gedacht voor de slachtoffer om überhaupt mee naar buiten te komen. Het blijf het woord van de slachtoffer tegen de dader en de slachtoffer loopt kans nog extra gestraft te worden alleen al door de onthulling die zijn leefomgeving vast zal beïnvloeden in de negatieve zin. Daarom zwijgen de echte slachtoffers ook.

  3. Top

    Pardon? Als u uw linkse bek open trekt, dan heb je scheid aan alle aanklachten en vorderingen. En dan nu je mond houden uit angst? kom op zeg, als je niets durft te zeggen, hoe weten die zogenaamde ”anderen” het dan? Of je verteld wie het is, of je houdt je mond. Dit soort van actie, getuigt in mijn optiek, van een ‘dubbele moraal’.

  4. dark hole

    …en waarom “moeten” we dat nu weten??

  5. P.Sisterons

    Och, dit linksgekkie wil er bijhoren. Zal binnenkort wel weer met een of ander programma komen opdraven op TV. En inderdaad, de grootste hufters blijven zoals gewoonlijk in NL wel buiten schot. Dat is jammer eigenlijk, NL zou accuut verlost zijn van Jeroentjes en Matthijsjes als er eindelijk eens echt werk van gemaakt zou worden.

  6. P.Sisterons

    Ik moet mijn reactie een beetje bijstellen. Na die gozer weer op tv te hebben gezien heb ik meer het idee dat hij het hier een serieuze kwestie betreft. Moge de dader een flinke duw krijgen. Dit geldt niet mijns inziens alleen in dit specifieke geval, maar in elk geval waarin een loopje wordt genomen met de persoonlijke integriteit van anderen.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.