Column Jan Bennink: Roodwangetje en de wolf (Of Sywert en Hugo)

In een huisje aan de rand van het Gooise bos woonde eens een lief jongetje, die door zijn ouders “Roodwangetje”, werd genoemd, omdat hij zulke schattige rode appelwangetjes had. Vuurrode koontjes onder eerlijke stralende oogjes. 

Op een dag zei vader, die zielsveel van Roodwangetje hield. “Roodwangetje, Roodwangetje, in het peperkoeken verzorgingshuisje in het bos, wonen oude oma’s en opa’s. Ze hebben dringend gratis kapjes nodig, want ze zijn arm en ziek en zwak. En als jij ze niet snel die mondkapjes brengt, gaan ze dood aan een vreselijke griep.

Deze column verscheen eerst op de website van Jan Bennink zelf. We publiceren hier met toestemming. Bookmark die site!

“Natuurlijk zal ik dat doen voor die arme mensjes, lieve vader,” zei Roodwangetje.

Like onze gloednieuwe Facebook-pagina!

Hij pakte opgewekt een mandje vol Chinese mondkapjes in. En ging welgemoed op pad, de Bussumer grindweg af, het donkere bos in. De mondkapjes strak onder zijn porseleinen armpjes geklemd.

Ineens hoorde Roodwangetje zacht geritsel in de struiken. En voor hij er erg in had stond daar een tengere wolf in skinny jeans, grijnzend midden op het pad. Een pratende wolf nochtans.

“Dag lieve jongen, met je mooie rode wangetjes, waar ga jij naartoe met dat mooie, grote mandje?”

“Dag Wolf, ik ga naar de opa’s en oma’s, die zijn ziek. Ik ga ze gratis mondkapjes brengen en ontsmettende tinctuur.”

“Wat lief van je, Roodwangetje, jij bent een goede jongen. Maar dat mandje is veel te zwaar voor zo’n klein kereltje. Ik ben toch veel sterker! Weet je wat? Verkoop die mooie mondkapjes aan mij, zodat je voor jezelf lekkere koekjes kunt kopen en bloemetjes voor je moeder. Dan geef ik die mondkapjes weg aan de zieke oma’s en opa’s. Erewoord.”

Roodwangetje twijfelde.

Dit was niet wat zijn lieve vadertje had gevraagd. Maar het mandje was inderdaad zwaar, koekjes waren erg lekker en wat zou zijn moesje blij verrast zijn met een ruiker bloemen.

Hij zei tegen de Wolf. “Oké wolf, ik zal je mijn kapjes aan je verkopen, maar ze kosten wel veel centjes, want mijn favoriete koekjes zijn duur en mijn moedertje verdient geen gewone bloemen, maar een grote ruiker van Bloemenatelier Menno Kroon in de Cornelis Schuytstraat.”

De Wolf twijfelde geen moment en schreef een cheque met zoveel nullen, dat hij zijn ganzenveer twee keer opnieuw in de inktpot, die hij uit zijn windjack haalde, moest dopen. Toen Roodwangetje dat zag, gaf hij grif het mandje met de mondkapjes aan de wolf, die tevreden over zijn spuuglok wreef.

Ze namen afscheid en Roodwangetje keerde huppelend om, op weg naar het huisje aan de rand van het bos, opgetogen over de mooie bloemen en de vele centjes, waar hij en zijn lieve ouders een veel mooier huisje en misschien wel een Tesla van konden kopen.

Het was nog flink eindje lopen, maar daar was dan eindelijk het einde van het paadje dat naar zijn ouderlijk huis leidde. Wat zouden vader en moeder blij zijn!

Maar wat was dat?

Op de schemerige oprijlaan van hun huisje, zag Roodwangetje, allemaal lampjes. blauwe scherpe lichtjes. Wat kon dat zijn? Hij maakte voort en zag het nu beter.

Voor de deur stonden twee politieauto’s. Een streng agentje stond te praten met zijn vadertje, die op zijn knieën viel van verdriet.

“Roodwangetje, roodwangetje, wat heb je toch gedaan?”

Roodwangetje was verbijsterd. Wat kon er zijn gebeurd? Hij had toch een goede deal gemaakt?

Toen draaide hij in een flits naar de politieauto, want vanaf de achterbank kwam een bekende stem.

Daar in de schaduw zat de grijnzende wolf, die opa en oma’s in alle vertrouwen hadden binnengelaten, omdat ze een lieve jongen met rode wangetjes verwachtten en geen bloeddorstige wolf, verborgen achter een mondkapje.

De wolf mompelde vals; “Jouw schuld Roodwangetje. Dit is jouw schuld.”

Zijn poten geboeid, zijn buikje rond gegeten…

…en op zijn bebloede bek prijkte een rood kapje.

Een oproep van de redactie: door de coronacrisis heeft DDS het, net als veel andere websites, ontzettend lastig. Wij willen alles gratis leesbaar houden voor iedereen, waardoor we voor onze inkomsten afhankelijk zijn van reclame. Maar bedrijven hebben financiële zorgen, en hebben dus niet veel te makken. Daar merken wij de gevolgen ook van. Vandaar onze omroep aan u, onze lezers: steun ons alsjeblieft! Via het betrouwbare Nederlandse BackMe-systeem kunt u maandelijks óf eenmalig doneren. Doe dat alstublieft, en help DDS in de lucht te blijven!

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

5 reacties

  1. nexit nu aub

    toch knap je zakken vullen aan een nutteloos product wat gedragen wordt door bange wezens na invoering van een draagplicht.

    h**ps://www.youtube.com/watch?v=TzZhBGsjfZc

    1. plakband

      Baudet is er niet ingetrapt.
      Hij draagt geen mondkapje.
      Sywert en de rest van het cda is daar uiterst wraakzuchtig over.

  2. Forlan

    Alle lof voor deze column. Onwijs van genoten. En gevaarlijk dicht bij de waarheid!

  3. Duckday

    BIJNA volledig de waarheid zeer netjes neer gezet.
    Misschien kan er eens een vrhaaltje bij van het stickers boek van RUTTE (VVD)😎

  4. Piet Klein

    Het CDA lijkt zodanig verdwaald dat het maar de vraag is of dit het moment is geworden waarbij het CDA definitie een marginale partij is geworden. Voor het CDA zijn er twee routes. Doorgaan met de huidige leiders, in een coalitie Rutte stappen, hopen dat het de gemiddelde kiezer, en dat gebeurt vaak, de kwestie snel vergeet en hopen dat de foute bestuurscultuur, het blunderen niet tot een herhaling van zetten leidt om nog dieper te zakken in de slechte resultaten van Rutte en schandalen.

    De tweede route is dat het CDA afscheid neemt van haar huidige leiders. De ernst van het falen in de toeslagenaffaire, de coronacrisis, het niet kunnen verantwoorden van meer dan 5 miljard en de manier waarop de partij met Omtzigt is omgegaan leiden tot de conclusie dat huidige leiders moeten vertrekken. Dat komt niet uit de partijleiding dat moet uit de CDA leden komen. CDA leden die weer een partij in het midden zoeken, met een hoog integriteitsgehalte, die weer gaat voor de boeren en burgers en waarin nuchterheid en redelijkheid de boventoon voeren. Dat zou onmiddellijk betekenen geen coalitie met Rutte. Rutte die in dezelfde mate of erger verantwoordelijk is voor het vele falen. Dat betekent zeer waarschijnlijk nieuwe verkiezingen. Het CDA zou een nieuwe leider moeten kiezen, misschien Monica Keijzer met voldoende naamsbekendheid en voldoende media kwaliteiten. En deze nieuw leider zal vooral ook respect moeten tonen naar Omtzigt. Deze nieuwe leider zal zodanige duidelijke koersverandering moeten duidelijk maken dat het mogelijk is toenadering te zoeken met Omtzigt en mogelijk samen met Omtzigt een nieuwe koers van het CDA in te slaan, een nieuwe koers van de politiek. Het verdient aanbeveling om weer open te staan voor samenwerking met alle partijen. We kunnen constateren dat de samenwerking met Rutte slechtere resultaten heeft opgeleverd dan vermoedelijk een samenwerking met Wilders. Nieuwe koers betekent dat je bereid bent met alle partijen in overleg te gaan om zoveel mogelijk deze koers te realiseren. Dat betekent dat de CDA-leden nu al duidelijk moeten maken dat een coalitie met Rutte en gepasseerd station is en dat in een congres over een nieuwe coalitie met Rutte dit voorstel zal worden weggestemd.

    Of het CDA een nieuwe koers kan of durft in te slaan ik kan het u niet voorspellen maar ik kan wel voorspellen dat als ze het niet doen ze een marginale partij worden.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.