Column Paul Cliteur: Iran keert terug naar de klassieke gijzelneming

Hoogleraar Paul Cliteur stelt deze week in zijn column dat Iran momenteel terugkeert naar de klassieke gijzelneming, waar het streng-islamitische land al vele decennia onder gebukt gaat. Zo zou de lange arm van het Iraanse regime ook veelvuldige invloed hebben buiten de eigen landsgrenzen van de geïsoleerde islamitische republiek.

De NOS meldt dat in New York vier Iraniërs zijn aangeklaagd omdat ze een ontvoering zouden hebben beraamd van een Iraans-Amerikaanse journalist en mensenrechtenactivist: Masih Alinejad. Het plan zou zijn geweest om haar onder valse voorwendselen naar Iran te “lokken”. Volgens de Amerikaanse media zou het bij de Iraniërs gaan om medewerkers van de geheime dienst van Iran. Ook zouden plannen zijn ontwikkeld om drie Iraniërs uit Canada naar Iran te halen en iemand uit het Verenigd Koninkrijk. De potentiële slachtoffers zijn critici van het Iraanse regime.

Veel is onzeker, maar als deze berichten kloppen, dan blijkt hieruit hoe lang de arm is van het Iraanse regime. Ook blijkt eruit dat critici van het Iraanse regime zelfs buiten Iran niet zeker zijn van hun leven.

Nu is dit natuurlijk bekend sinds 1989, toen Ayatollah Khomeini opdracht gaf de schrijver Salman Rushdie te vermoorden. Toen gebeurde dat nog op een nieuwe manier die ik wel eens Modern hostage taking heb genoemd. Dat wil zeggen dat je de in het buitenland levende criticus niet fysiek gevangen neemt om hem of haar naar Iran te transporteren, maar dat je door het uitspreken van een fatwa moordenaars aanspoort de criticus in zijn eigen land (in Rushdie’s geval Engeland) om het leven te brengen.

Alinejad denkt zelf dat ze de agressie van het Iraanse regime over zich heeft afgeroepen met de aandacht die ze gaf aan protesten van vrouwen tegen het verplicht dragen van een hoofddoek, en het bijhouden van slachtoffers die vielen bij protesten in 2019.

Daaruit blijkt maar weer dat het dragen van die hoofddoek niet zo onschuldig is. En dat bijvoorbeeld minister Kaag ook niet, om haar gastheren te behagen, met een hoofddoek op voor Rohani moet verschijnen. En nee, ook niet omdat iets “in het Nederlands belang” geregeld moet worden. Beter is het goed te luisteren naar moedige vrouwen als Darya Safai of Jeanne Bougrab die het politieke karakter van het dragen van de hoofddoek benadrukken.

De gang van zaken rond Alinejad maakt weer eens duidelijk wat het belang is van nationale soevereiniteit. Van het beschermen van het grondgebied van de staat. Het maakt weer eens duidelijk hoe gevaarlijk die utopisten zijn die dromen van een wereld zonder grenzen, de anywheres. En als dat allemaal niet doorkomt, progressieve mensen van Nederland, luister dan naar de jihad-vrouwen in Syrië. Zelfs zij zijn nu somewheres geworden. Zelfs zij willen nu terug.

Hoe schijnheilig is het nu ineens te gaan spreken van “onze vrouwen”, van “onze kinderen” (de jihad-kinderen). Misschien, anywheres, moet u nu eens gaan denken aan onze kinderen hier, de kinderen die voor u nog geen gezicht hebben gekregen omdat het gaat om de potentiële slachtoffers van terroristische aanslagen in de toekomst. Aanslagen waarvoor u, in uw mateloze humanitarisme, zo graag de gelegenheid geeft.

Een oproep van de redactie: door de coronacrisis heeft DDS het, net als veel andere websites, ontzettend lastig. Wij willen alles gratis leesbaar houden voor iedereen, waardoor we voor onze inkomsten afhankelijk zijn van reclame. Maar bedrijven hebben financiële zorgen, en hebben dus niet veel te makken. Daar merken wij de gevolgen ook van. Vandaar onze omroep aan u, onze lezers: steun ons alsjeblieft! Via het betrouwbare Nederlandse BackMe-systeem kunt u maandelijks óf eenmalig doneren. Doe dat alstublieft, en help DDS in de lucht te blijven!

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

10 reacties

  1. Brenda Welsh

    Haal de vrouwen uit Syrië terug en ook de kinderen. Het voorkomt een hoop leed in de toekomst…Blijf niet met de armen over elkaar staan.

    1. Emile Takma

      Hear, hear!

      1. Freba

        Inderdaad wat een “mooie/zuivere opvattingen” worden ten toon gesteld. Ga je schamen.

    2. Cootje

      Hoezo is er een vrouwen tekort ? Ik kijk er met mij arme over elkaar geruststellend naar hoe ze daar proberen te overleven , die paar mensen mis je toch niet . Zelf voor gekozen .

    3. RvdBe

      Niet terughalen, die vrouwen niet en die kinderen niet, beide zijn schuldig aan de daden van IS.

  2. Joko

    Welk leed, toch niet dat van de Isis-vrouwen??

  3. Flengan

    Iran, vroeger was het wel wat.

  4. Nikita

    Herpes reageert op zichzelf hoe aandoenlijk .

  5. Rieks

    Met Iran is er iets opvallends aan de hand, al decennia lang. Iran heeft een bevolking die zeer westers gezind is, snakt naar contacten met het westen. De bevolking is ook goed opgeleid, liberaal. Maar het regime is juist anti-westers. Ik denk dat het westen veel baat kan hebben bij een goede verstandhouding met dit land. Veel westerse landen zijn zich daar onvoldoende van bewust en kiezen voor een harde koers. Dat is niet verstandig.

  6. Freba

    Rond 1979/1980 moest de Sjah verdwijnen. Iran was tot de nok gevuld met US wapentuig. Uiteraard in ruil voor olie, waar dan via Wallstreet grove winsten op werden gemaakt. Wat kan de US anders leveren dan wapens, vies vreten en waardeloze auto’s, maar dit terzijde. De Sjah lag dwars, net zoals later Saddam en Ghadaffi. Het trio wilde immers goederen i.p.v. waardeloze dollars. Uit Frankrijk stond de heer Khomeini al “koud”. Alsof Frankrijk niet wist dat dit heerschap niet echt democratisch zou optreden. Vervolgens pompt Frankrijk – maatschappij ELF- al decennia lang vrolijk de olie op in Iran. (uiteraard voor weinig) En dan nu over hoofddoekjes zeuren. Men wist toch waar het op uit zou draaien? Typisch Westerse filosofie- lees intrigeren/onrust stoken, t.o.v. “tegenstribbelende dictators. Ondanks alles ze toch op het paard hijsen. Volproppen met wapens en daarna de dolk in de rug. Wat een huilebalken en Farizeergedrag. Je ziet het pas als je Ze/politici doorhebt. Lang leve de V.O.C. 2.0 ; lees de Verenigde Europese Compagnie, de V.E.C.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.