Amsterdam Koele Groene Stratenkaart: vergroening als excuus om verkeer te weren en MKB kapot te maken – hitteplan ontmaskerd

Het klinkt allemaal prachtig. Meer groen. Minder hitte. Een leefbare stad. Maar wie tussen de regels door leest, ziet wat hier werkelijk gebeurt: vergroening wordt opnieuw gebruikt als excuus om straten autoluw te maken, parkeerplaatsen op te heffen en het midden- en kleinbedrijf verder in de knel te brengen.

De gemeente stelde de kaart rond 20 januari vast en presenteerde die in een raadsinformatiebrief. Het is een interactieve tool waarin hitte, verharding, groen en verkoeling samenkomen. In één oogopslag zie je waar vergroening volgens de gemeente “het meeste effect” heeft op hittestress en hoe straten beter kunnen aansluiten op parken en groene netwerken.

Het doel, aldus de gemeente: een robuust groen netwerk creëren met ecologische maatregelen voor mens, plant en dier. Klinkt nobel. Maar in de praktijk betekent dit: prioriteit geven aan precies die straten waar men toch al van auto’s af wil. Meer bomen, minder asfalt. Smallere wegen. Minder parkeerplaatsen. Meer fiets- en voetgangersgebied. En dus: minder bereikbaarheid voor klanten, leveranciers en bewoners.

Eerst was het luchtkwaliteit. Toen stikstof. Daarna leefbaarheid. Nu is het hittestress. De argumenten veranderen, de uitkomst niet: de auto moet weg. Onder het mom van verkoeling worden wegen versmald, parkeerplekken geschrapt en logistieke routes bemoeilijkt. Bestelbusjes kunnen er nauwelijks nog doorheen, winkels worden slechter bereikbaar en klanten blijven weg. Het MKB in de binnenstad voelt dat allang: winkels sluiten, omzet daalt en ondernemers trekken noodgedwongen buiten de ring. Maar in de Stopera lijken ze ervan overtuigd dat wat extra groen alle economische schade vanzelf oplost.

De gemeente noemt de Stratenkaart een “krachtig hulpmiddel” om Amsterdam leefbaarder te maken. Maar laten we eerlijk zijn: dit is geen neutraal klimaatbeleid. Dit is ideologie. Vergroening is prima. Meer bomen, minder beton: niemand is daar principieel tegen. Maar niet als het wordt misbruikt als dekmantel om hele wijken onbereikbaar te maken en ondernemers het leven zuur te maken.

Terwijl echte problemen als criminaliteit, woningnood en overlast blijven liggen, pompt Amsterdam miljoenen in kaarten, plannen en projecten die vooral de fietspad-lobby tevreden houden. Ondertussen wordt de gewone Amsterdammer steeds verder klemgezet tussen regels, paaltjes en verboden.

Amsterdam is hard op weg om een decorstad te worden: mooi voor toeristen en beleidsmakers, onbetaalbaar en onpraktisch voor wie er woont en werkt. Een stad waar je straks alleen nog welkom bent als je op de fiets komt, voldoende tijd hebt en geen bedrijf runt. Dit wordt verkocht als vooruitgang.

Maar wat hier gebeurt is simpel: bereikbaarheid verdwijnt, ondernemerschap verdampt en leefbaarheid wordt gereduceerd tot wat groen tussen de stoeptegels. Het is hoog tijd dat Den Haag deze betuttelwoede een halt toeroept. Want als Amsterdam zo doorgaat, wordt de stad niet koeler. Dan gaat ze gewoon dood.