De mythe van de luie, verwende Gen Z'er kan definitief de prullenbak in. Wie goed om zich heen kijkt naar de jonge twintigers van nu - de jonge meiden en jongens in de familie of vriendengroep die studie, bijbanen en een sociaal leven proberen te balanceren - ziet met eigen ogen dat dit frame nergens op slaat. Het is op de werkvloer verleidelijk om met de vinger naar elkaar te wijzen: werkgevers klagen over de jeugd, terwijl jongeren de oudere generaties, de zogeheten 'Boomers', de schuld geven van de vastgelopen systemen op de woning- en arbeidsmarkt. Nieuw academisch onderzoek brengt echter de keiharde feiten op tafel: Generatie Z werkt harder dan wie dan ook, en het generatieconflict berust grotendeels op illusies. "Ze werken méér dan alle generaties voor hen"
Emeritus hoogleraar arbeidsverhoudingen Paul de Beer dook na zijn pensionering in de data van de afgelopen decennia om de spanningen op de werkvloer te analyseren. In zijn boek
Generatiestrijd ontkracht hij de aannames van klagende werkgevers met harde cijfers. Jongeren beginnen vaak al op de middelbare school met werken en combineren dit veelvuldig met hun studie.
De Beer is daar uiterst stellig over tegen De Telegraaf:
"De twintigers van nu zijn helemaal niet lui. Ze werken méér dan alle generaties voor hen."
Het idee dat deze groep niet wil werken, is volgens hem volkomen uit de lucht gegrepen. De realiteit is eerder dat zij te maken hebben met een ongekend zwaar toekomstperspectief op de arbeidsmarkt. "Als de kabinetsplannen doorgaan, moeten Gen Z’ers doorbuffelen tot ze 71 zijn. Zo lang heeft geen enkele generatie ooit moeten werken," aldus de hoogleraar.
MINISTER, STOP DE WEEK VAN DE LENTEKRIEBELS! (Artikel gaat verder onder deze oproep) Kinderen moeten op school leren lezen en rekenen, niet worden blootgesteld aan vergaande lhbt-propaganda en expliciete beelden van de stichting Rutgers. Bescherm onze jeugd tegen deze onzedelijke indoctrinatie! Teken HIER direct de petitie aan minister Letschert om deze waanzin onmiddellijk te stoppen! Het geklaag van ouderen is van alle tijden
Het is een begrijpelijke reflex om de oudere generaties, die decennialang aan de knoppen van de macht hebben gezeten, verantwoordelijk te houden voor de huidige flex-economie en prestatiedruk. Toch wijst het onderzoek uit dat Gen Z en de babyboomers in hun kernopvattingen veel minder van elkaar verschillen dan vaak wordt gedacht. De werkenden die geboren zijn tussen 1995 en 2009 verschillen onderling zelfs meer van elkaar dan van de oudere generaties.
Dat werkgevers en oudere werknemers zich groen en geel ergeren aan de jongste lichting, blijkt vooral een historisch cliché te zijn dat elke generatie herhaalt. De Beer relativeert de vingerwijzingen: "Dat ouderen kritisch aankijken tegen jongeren is van alle tijden. Daar kun je geen stellige uitspraken over een hele generatie aan koppelen." De uitspraken over het vermeende 'prinsessengedrag' van Gen Z zijn volgens de econoom dan ook "gebaseerd op drijfzand".
Keiharde knaken in plaats van groene praatjes
Wat wel degelijk een kenmerk is van de huidige twintigers, is hun pragmatische en realistische kijk op werk. Waar bedrijven vaak proberen talent te lokken met mooie praatjes over maatschappelijk verantwoord ondernemen of een groene missie, prikt Gen Z daar feilloos doorheen. Zij leven in de realiteit van onbetaalbare huizen en flexibele, onzekere contracten.
Deze generatie is daardoor materialistischer en eist zekerheid. Ze willen simpelweg een vast contract en een goed salaris. De Beer bevestigt dit nuchtere eisenpakket in het onderzoek:
"Ze kunnen qua salaris ook eisen stellen. De arbeidsmarkt is nog altijd krap."
Bedrijven moeten volgens hem ophouden met hippe lokkertjes:
"Die willen als het erop aankomt liever meer loon en een vaste baan."
Moeite met gezag, maar behoefte aan kaders
Tot slot rekent het onderzoek af met het idee dat jonge medewerkers ongeleide projectielen zijn die absolute vrijheid eisen. Hoewel het klopt dat ze kritisch zijn op de traditionele hiërarchie, betekent dit niet dat ze sturing afwijzen.
"Ze hebben meer moeite met gezag dan de generaties voor hen. Maar ze willen zeker niet helemaal niks," legt De Beer uit. Sterker nog, veel vrijheid wordt juist als intimiderend ervaren. Hij adviseert werkgevers dan ook om duidelijke grenzen te stellen:
"Deze groep zit opmerkelijk genoeg helemaal niet te wachten op meer autonomie. De verantwoordelijkheid die bij al die vrijheid hoort, vinden ze een beetje eng."
De tijd dat een baas onbeperkt een beroep op zijn werknemers kon doen, is simpelweg voorbij. Deze generatie combineert werk met mantelzorg, zorg voor kinderen en andere verplichtingen. Bedrijven zullen zich aan die nieuwe realiteit moeten aanpassen, in plaats van te blijven hangen in het geklaag.
BESCHERM ONZE KINDEREN TEGEN STAATSINDOCTRINATIE! De elitaire kaste in Den Haag weigert in te grijpen terwijl onze kleuters worden geseksualiseerd met absurde 'transgenderboekjes' en genderverwarring. Trek een keiharde rode lijn voor de normen en waarden van uw gezin. Teken HIER de petitie en dwing de minister om de Week van de Lentekriebels voorgoed van de basisschool te verbannen!