GGD Flevoland saboteert de wet om mazelenuitbraak op school in Almere weg te moffelen: 'Rekken tot er geen nieuwswaarde meer is'

Dat is geen ongelukkige verspreking bij het koffieapparaat, dat is pure minachting voor de wet en voor iedere inwoner die recht heeft op eerlijke informatie. Toen in Almere de mazelen uitbraken op een basisschool, wilde de regionale journalistiek weten om welke school het ging en waarom die naam krampachtig geheim bleef. In een gezonde democratie geef je dan gewoon antwoord. In de polderdictatuur van GGD Flevoland draaien ze de deur op het nachtslot en gooien ze de sleutel weg.

Op maandag 31 maart 2025 diende Omroep Flevoland een verzoek in onder de Wet open overheid om de onderste steen boven te krijgen. Volgens de Wet open overheid hoort zo'n verzoek binnen vier weken afgehandeld te zijn, met hooguit twee weken uitstel. Wat volgde was geen keurige procedure, wat volgde was een ordinaire uitputtingsslag van ruim anderhalf jaar tegen mensen die gewoon hun controlewerk deden.

Wie denkt dat onze overheidsorganen de Wet open overheid serieus nemen, krijgt in Flevoland een ijskoude douche. De arrogante geheimhoudingsmachine van GGD Flevoland leverde de interne mail waarin werd opgeroepen om de boel te vertragen eerst zo goed als onleesbaar aan. Zelfs het bewijs van hun eigen tijdrekken probeerden ze dus nog achter een muur van onleesbaarheid te verstoppen.

Pas nadat de omroep bezwaar na bezwaar indiende, een compleet nieuw Woo-verzoek moest optuigen over de afhandeling zelf en bij een hoorzitting aanschoof, begon het pantser te kraken. Zelfs bij het besluit op bezwaar op dinsdag 7 juli 2026 gaf de GGD weliswaar toe dat het rammelde, om vervolgens doodleuk te weigeren de stukken opnieuw en leesbaar aan te leveren. De burger mocht het doen met een vage belofte dat het in de toekomst heus beter zou gaan.

Wat zat er nu eigenlijk achter al dat gedraai, gelieg en gelak? Uit de documenten die pas na anderhalf jaar fatsoenlijk leesbaar op tafel kwamen, blijkt dat het ging om de islamitische basisschool Al Iman in Almere. Zodra die naam opduikt, begrijpt heel Nederland direct waarom de ambtelijke reflex in Flevoland op standje paniek sprong.

Want o wee als het gewone publiek precies te horen krijgt waar een uitbraak zit wanneer dat politiek of maatschappelijk gevoelig ligt. Terwijl Nederlandse gezinnen jarenlang bij elk wissewasje de maat werd genomen door bemoeizuchtige gezondheidsbureaucraten, besloot men in Almere dat openheid ineens nergens voor nodig was. De gewone inwoner van Almere mocht raden waar de besmettingen zaten, zolang de lieve vrede in de bestuurskamer maar bewaard bleef.

De rechtvaardiging waarmee de betuttelende bestuurders van GGD Flevoland op de proppen komen, ademt van begin tot eind regenteske hoogmoed. Volgens de dienst maakten hun medische experts zelf wel uit wat proportioneel was bij deze "beperkte en beheersbare uitbraak op de school in Almere". Het bekendmaken van de schoolnaam zou volgens hun oordeel "niets toevoegen", omdat leerlingen, ouders en personeel al waren ingelicht.

Het is niet aan een stel ongekozen GGD-bureaucraten om te bepalen welk nieuws wel of niet geschikt is voor jouw oren. De Wet open overheid bestaat juist om dit soort gesloten bolwerken open te breken, niet om door ambtenaren als vrijblijvend adviespapier in de prullenbak te worden gemikt. Wanneer een overheidsdienst eigenhandig besluit om informatie achter te houden tot de journalistieke aandacht is verdampt, pleegt die dienst een frontale aanval op de publieke controle.

En kijk eens hoe laf de top van zo'n organisatie reageert zodra de vuile was op straat ligt. Natuurlijk bezweert GGD Flevoland direct dat bewust tijdrekken geen officieel beleid is en dat hun uitgangspunt zogenaamd maximale transparantie blijft. Tegelijkertijd weigert diezelfde dienst verder in te gaan op de "specifieke handelwijze van onze medewerker".

Dat is het klassieke Haagse en provinciale trucje waarmee elke doofpot wordt dichtgesmeerd. Gaat het goed, dan strijken de directeuren de eer en de riante salarissen op; komt er een schandalige mail boven water, dan is het plotseling een losse actie van één medewerker waar niemand verder een woord over vuil wil maken. Ondertussen heeft die hele organisatie wel ruim achttien maanden lang elke poging tot openheid tegengewerkt.

Het allerergste bewijs van de schaamteloze draaikonterij van GGD Flevoland zit in het slotstuk van deze klucht. Pas toen Omroep Flevoland daadwerkelijk beroep instelde bij de rechtbank Midden-Nederland, kon er opeens wél een keurige, geordende digitale set van dezelfde documenten worden opgestuurd. Anderhalf jaar lang kon het niet, mocht het niet en lukte het zogenaamd niet, tot het moment dat een rechter mee ging kijken.

Daarna durft zo'n dienst met droge ogen te verklaren dat een gang naar de rechter wat hen betreft "in feite niet nodig geweest" was, gevolgd door zalvende excuses dat de organisatie nog niet goed is ingericht en dat het proces op meerdere niveaus wordt geëvalueerd. Hoe durf je het uit je mond te krijgen nadat je op dinsdag 7 juli 2026 in je eigen bezwaarbesluit nog keihard weigerde om leesbare stukken te verstrekken! Zonder die gang naar de rechtbank had de burger nu nog steeds naar zwarte balken zitten staren.

Dit Flevolandse schandaal staat symbool voor een overheid die tot op het bot verrot is geraakt door haar eigen machtsarrogantie. Van ministeries in Den Haag die complete geheime datakluizen voor gedupeerde gezinnen achterhielden tot regionale gezondheidsdiensten die de wet traineren: overal ziet het apparaat de mondige burger als een lastige vijand die met vertraging moet worden afgescheept. En als Den Haag een subsidiepot van 159 miljoen optuigt die onder meer jaagt op zogenaamde desinformatie, kijken ze nooit in hun eigen spiegel.

Zolang er in dit land nul persoonlijke consequenties staan op het bewust frustreren van de Wet open overheid, blijft elke GGD en elk gemeentehuis precies dit spelletje spelen met jouw belastinggeld. Het bestuur van GGD Flevoland moet stoppen met laffe persverklaringen, de verantwoordelijken voor deze achttien maanden durende sabotage direct aanwijzen en elk Woo-dossier zonder zwarte lakstift op tafel leggen. Jouw geld betaalt die tent, dus jij hebt recht op de volle waarheid, zonder één dag ambtelijk tijdrekken.