OM ziet niets strafbaars in 'This is me' bij beelden van Hamas-strijders, maar sleept Jan Roos om lompe grappen voor de rechter

Vandaag maakte het OM bekend dat de Gazaanse student van de Universiteit Maastricht niet wordt vervolgd. Na onderzoek door politie en justitie luidt de conclusie, zo meldt ANP: "Er is geen sprake van strafbare feiten, zoals betrokkenheid bij een aanslag, verheerlijking van terrorisme of opruiing." Hij was volgens het OM ook niet betrokken bij de aanval zelf. Zaak gesloten, dossier dicht, iedereen weer aan het werk.

Even terug naar wat deze man deed. Eind september zette hij een video op Instagram waarin hij naar tv-beelden kijkt van de slachtpartij van 7 oktober 2023. Als de gemaskerde Hamas-strijders in beeld komen, wijst hij en zegt hij "This is me", met een duim omhoog. De video is inmiddels verwijderd, maar iedereen heeft hem gezien.

Wie zichzelf tussen de moordenaars van 7 oktober plaatst en daar een duim bij opsteekt, maakt geen grap. Die koketteert met een massamoord. En het OM, dat normaal elke rechtse tweet door een vergrootglas bekijkt, ziet hier geen "verheerlijking van terrorisme". Wij schreven eerder al dat justitie hier verdacht snel de andere kant op keek. Vandaag is het officieel.

Het wrange detail: Maastricht University haalde deze student zelf naar Nederland. De universiteit vroeg op 8 april een machtiging tot voorlopig verblijf voor hem aan, zodat hij hier kon studeren. Na de ophef schorste de UM hem voorlopig, maar aangifte doen? Dat wilde het universiteitsbestuur niet. Men wilde eerst uitzoeken hoe en wat.

Een universiteit die iemand naar Nederland haalt, hem een studieplek geeft en na zo'n video niet eens de moeite neemt om aangifte te doen. Een OM dat het dossier zo snel mogelijk dichtklapt. En een minister van Justitie, David van Weel, die zwijgt. Niemand legt verantwoording af, want niemand hoeft dat. De juiste mensen kijken immers de andere kant op.

Nu de andere kant van de medaille.

Hetzelfde OM vervolgt RoddelPraat-presentatoren Jan Roos en Dennis Schouten voor belediging. Het gaat om uitspraken over twee vrouwen in twee uitzendingen uit oktober 2024, bijna twee jaar geleden, en het OM zet er een meervoudige kamer met drie rechters voor in. Het OM noemt die uitspraken een "ongebreidelde scheldpartij", "buitengewoon kwetsend" en op een "vernederende en seksistische manier, die getuigt van vrouwenhaat". Op 13 oktober moeten ze voorkomen bij de rechtbank in Groningen.

Roos zelf vat het samen: "Is het smaakvol? Nee, maar verder dan dat is het ook niet." Hij beroept zich op cabaret en de vrijheid van meningsuiting. En hij heeft gelijk. Een lompe grap is lomp. Een strafzaak is het niet waard, zeker niet bij een justitie die naar eigen zeggen handen tekortkomt voor echte misdaad.

Het OM onderbouwt de zaak met een theorie die regelrecht uit de activistenwereld komt: verbale agressie tegen vrouwen zou bijdragen aan een cultuur waarin ernstiger geweld mogelijk wordt. FVD-Kamerlid Peter van Duijvenvoorde stelde daar woensdag vijftien Kamervragen over aan minister Van Weel. Hij wilde weten waar het bewijs voor dat verband is, en of het OM dezelfde maatstaf hanteert als het om anderen gaat.

Het antwoord op die laatste vraag heeft Van Duijvenvoorde nu al, en het komt niet van de minister maar van het OM zelf. Lompe grappen over het uiterlijk van twee vrouwen zijn voor het OM een opstap naar geweld. Jezelf aanwijzen tussen de daders van een massamoord is dat niet. Dat is geen rechtspraak. Dat is ideologie met een toga aan.

Leg die twee beslissingen naast elkaar en de boodschap aan het land is glashelder. Wie de verkeerde mening heeft, of de verkeerde grap maakt, krijgt de volle macht van de staat op zich af: drie rechters, een officier en een persbericht vol "vrouwenhaat". Wie aan de goede kant van de deugmeter staat, komt weg met een duim omhoog bij gemaskerde moordenaars.

Wij hoeven die student niet in de cel. In een vrij land mag je walgelijke dingen zeggen, en de rest van het land mag je daarop afrekenen. Maar dat principe is pas iets waard als het voor iedereen geldt. Dus niet alleen voor een Gazaanse student met de juiste slachtofferstatus, maar ook voor twee Hollandse presentatoren met een grote mond en een YouTube-kanaal. Wie het ene vrijspreekt en het andere vervolgt, gelooft niet in vrijheid van meningsuiting. Die gelooft in vrijheid van meningsuiting voor zijn eigen kamp.

Maar belediging van echte personen is toch iets anders? Dat is precies het punt. Het OM bepaalt zelf welke woorden "geweld" zijn en welke niet, en steeds weer valt die keuze dezelfde kant op. Een grap over gewicht: vervolging. Een duim bij Hamas: sepot. Het patroon is geen toeval meer. Het is beleid.

De eis is simpel. Minister Van Weel moet de Kamervragen van FVD snel en eerlijk beantwoorden en uitleggen waarom zijn OM meet met twee maten. Hij is politiek verantwoordelijk, hoe graag hij zich ook achter de "onafhankelijkheid" van het OM verschuilt. En het OM moet de vervolging van Roos en Schouten intrekken, voordat drie rechters in Groningen op 13 oktober deze klucht moeten afmaken.

Maastricht University moet daarnaast uitleggen hoe het iemand naar Nederland haalt die 7 oktober een duimpje waard vindt, en waarom het bestuur na zo'n video liever gaat uitzoeken hoe en wat dan aangifte doet.

Vrijheid van meningsuiting is geen gunst die het OM uitdeelt aan wie het bevalt. Of het geldt voor iedereen, of het bestaat niet. En op dit moment bestaat het in Nederland niet.