Schokkend CPB-rapport: 2 miljard belastinggeld door het putje, leerlingen nog steeds laaggeletterd

Het moest de grote reddingsoperatie worden van het demissionaire kabinet. Omdat Nederlandse leerlingen sinds 2012 als bakstenen omlaag duikelen op de internationale ranglijsten en corona daar nog een schepje bovenop deed, werd de portemonnee getrokken. Twee miljard euro aan belastinggeld werd over de scholen uitgestort.

Maar het oordeel van de rekenmeesters van het CPB is vernietigend en leest als een "kille afrekening". De miljarden hebben "tot nu toe geen enkel effect" gehad op de prestaties van de leerlingen.

Je zou denken: met 615 tot 1130 euro extra per leerling moet je toch wel iets van vooruitgang zien. Misschien een iets hogere Cito-score? Iets meer geslaagden?

Vergeet het maar. Het CPB stelt vast dat er sprake is van "geen systematische effecten". Zelfs op scholen die al sinds 2022 aan het subsidie-infuus liggen, is geen verbetering zichtbaar: "De doorstroomtoets (de vroegere Cito-toets) werd in de twee jaren daarna niet beter gemaakt, en andere toetsen evenmin".

Ook in het voortgezet onderwijs is het huilen met de pet op. De cijfers voor wiskunde en Nederlands stijgen niet en er blijven niet minder kinderen zitten dan op scholen die geen cent kregen. Het is alsof je water naar de zee draagt, maar dan met bankbiljetten.

Natuurlijk reageert de politiek weer met de bekende dooddoeners. Demissionair staatssecretaris Koen Becking (VVD) laat weten dat de resultaten "uiteraard teleurstellen". Maar stoppen met deze waanzin? Ben je gek.

Zijn excuus: het heeft tijd nodig. "Een structurele verandering heeft tijd nodig," aldus de bewindsman. Dat is politiek jargon voor: "We hebben gefaald, de doelen voor 2024 zijn niet gehaald, maar laat ons alsjeblieft doorgaan met geld uitgeven." Want het doel dat de resultaten in 2024 verbeterd moesten zijn, is dus gewoon niet bereikt.

Het idee dat de achterstanden in 2028 zijn weggewerkt, lijkt inmiddels een "utopisch streven". Ondertussen loopt een derde van de 15-jarigen het risico laaggeletterd van school te komen. Een beschamend cijfer voor een ontwikkeld land.

En wat doet de onderwijssector zelf? Die steekt de kop in het zand. Ondanks dat de harde cijfers aantonen dat het beleid faalt, roepen de PO-raad en VO-raad om het hardst dat de financiering "structureel" moet worden. Ze willen vastigheid.

Scholen beweren namelijk dat ze wel degelijk vooruitgang zien, maar het CPB kan dat in de data nergens terugvinden. Het is de klassieke reflex van de gesubsidieerde sector: als het niet werkt, hebben we niet minder, maar juist meer geld nodig.

De realiteit is weerbarstiger. Je kunt wel coaches inhuren, maar er is een gigantisch lerarentekort. Geld lost geen personeelstekort op. Het is symptoombestrijding van de duurste soort, en uw kinderen - en uw portemonnee - zijn de dupe.