Politie speelt namen en adressen van demonstranten door aan Hanos, ontkent het zwart op wit en zegt pas sorry als het uitkomt

Maar wat de politie met deze groep heeft gedaan, moet iedere Nederlander de stuipen op het lijf jagen. Ook jou.

Op 15 juli liep een groep activisten met borden en een megafoon de vestiging van horecagroothandel Hanos in Nieuwegein binnen, uit protest tegen de verkoop van foie gras. Het personeel werkte ze met harde hand naar buiten. Even later, toen de groep op een parkeerterrein in de buurt stond na te praten, moesten ze van de politie hun identiteitsbewijs tonen, meldt de NOS op basis van RTV Utrecht.

Zeven van hen lieten hun id zien. Ze zeiden er nadrukkelijk bij: wij geven géén toestemming om onze gegevens met Hanos te delen. Nummer acht weigerde en werd afgevoerd naar het bureau.

Daarna kregen ze een brief van de politie. Strekking: uw gegevens zijn niet aan Hanos gegeven.

Tot alle zeven een winkelverbod van twee jaar in de bus kregen. Van Hanos. Op hun eigen naam en adres.

Oh, wat een toeval.

Nu geeft de politie het toe. "Vastgesteld is dat voor deze verstrekking geen toereikende wettelijke grondslag bestond", zegt een woordvoerder tegen RTV Utrecht. In gewone taal: het mocht niet. De politie heeft Hanos nu gevraagd alles weg te gooien, ook elke kopie.

En waarom deden ze het? Dat weet de politie zelf nog niet, zegt die woordvoerder. Ze zoeken het binnenshuis uit.

Dat is het hele verhaal. Een overheidsdienst die persoonsgegevens van burgers aan een bedrijf geeft, zonder dat de wet het toestaat. Die het schriftelijk ontkent. En die pas met de billen bloot gaat als het bewijs letterlijk op de deurmat ligt.

Een gewone burger die zo met andermans gegevens omgaat, hangt. Een bedrijf krijgt een boete van de privacywaakhond. En de politie? Een sorry en een intern onderzoekje.

Waarom ik me hier zo kwaad om maak, terwijl ik het met die activisten oneens ben? Omdat dit precies het principe is waar het om draait.

Vandaag zijn het foie-grasdemonstranten die bij een groothandel hun naam kwijtraken. Morgen zijn het boeren die met hun trekker bij een distributiecentrum staan. Of ouders die demonstreren bij een gemeentehuis tegen een azc. Of jij, omdat je toevallig in de buurt van een protest stond en je paspoort moest laten zien.

Wie bepaalt dan aan welk bedrijf jouw adres wordt doorgegeven? Een agent op een parkeerplaats, kennelijk. Zonder wet, zonder toestemming, zonder dat iemand het controleert.

En vergis je niet: als de politie dit al met een paar activisten doet, met wie heeft ze het dan nog meer gedaan zonder dat het ooit uitkwam?

Het excuus is niet genoeg. De politie moet openbaar maken wie die gegevens heeft doorgegeven, op wiens gezag, en hoe die ontkennende brief tot stand kwam. En de Kamer moet de minister van Justitie hier deze week over ondervragen.

Een politie die liegt over wat ze met jouw gegevens doet, beschermt jou niet. Die controleert jou.