SCHANDE IN MOKUM: Joodse musea in financiële nood door Jodenhaat op straat, bezoekers durven niet meer

Emile Schrijver, de algemeen directeur van het JCK (waar onder andere het Joods Museum, de Portugese Synagoge en het Holocaust Museum onder vallen), luidt de noodklok. Hij ziet de inkomsten hard teruglopen, simpelweg omdat mensen niet meer durven te komen. Het gaat niet eens om directe fysieke aanvallen in de musea zelf, maar om de sfeer van dreiging die in de stad hangt.

Het is "vooral een gevoel van onveiligheid" waardoor de zalen leeg blijven. En geef de mensen eens ongelijk. Wie wil er nu met zijn kinderen naar het Holocaust Museum als je aan de overkant van de straat, bij het kantoor van Artsen Zonder Grenzen, wordt begroet door een gigantisch spandoek met de tekst "End The Genocide Now"?

Dat Artsen Zonder Grenzen, een organisatie die neutraal zou moeten zijn, zich leent voor dit soort walgelijke propaganda recht tegenover een plek waar de Shoah wordt herdacht, is misselijkmakend. Het is precies dit soort activistische arrogantie die ervoor zorgt dat Joden zich in hun eigen stad niet meer veilig voelen.

De voorbeelden die Schrijver noemt zijn hartverscheurend. Tientallen mensen die voor de deur staan te schreeuwen bij een kinder-chanoekaviering in de Hollandsche Schouwburg. Laat dat even bezinken. Volwassen mensen die kleine kinderen de stuipen op het lijf jagen omdat ze Joods zijn. En dat op de dag dat er in Australië aanslagen werden gepleegd.

Het laat zien dat de haat diepgeworteld zit. Het excuus van "kritiek op Israël" is allang failliet. Zoals Schrijver terecht opmerkt: "Er is geen rust gekomen na het staakt-het-vuren in Gaza". De wapens zwijgen daar misschien even, maar hier in Nederland gaat de hetze onverminderd door. Omdat het nooit echt om Gaza ging. Het ging om Jodenhaat, puur en simpel.

De financiële nood is hoog. "We vallen echt niet om, want we zetten de tering naar de nering," zegt Schrijver strijdbaar, maar hij geeft toe dat ze niet op het gewenste niveau kunnen doorgaan. Mensen vinden het moeilijk om te komen "als de stad in brand staat over een onderwerp dat aan ons wordt verbonden".

Daarnaast is er een walgelijke trend in de creatieve sector om alles wat Israëlisch is uit te sluiten. En omdat Joden zich nu eenmaal verbonden voelen met Israël, worden zij "automatisch mee gecanceld". Het is collectieve straf, uitgevoerd door de zogenaamde 'inclusieve' elite van de kunstwereld.

Gelukkig zijn er in Den Haag nog partijen die de urgentie zien. De ChristenUnie en de VVD willen 1 miljoen euro vrijmaken om de Joodse instellingen te compenseren. Don Ceder (CU) stelt terecht dat dit breder is dan geld:

Het is een welkom gebaar, en Schrijver noemt het een "bijzonder welkome bijdrage". Maar laten we eerlijk zijn: het is een doekje voor het bloeden. Het is 'smartengeld' omdat de overheid faalt in haar kerntaak: het garanderen van veiligheid voor al haar burgers. Dat Joodse musea staatssteun nodig hebben omdat de staat tuig toestaat om bezoekers weg te jagen, is de ultieme bankroetverklaring van de rechtsstaat in Amsterdam.

Zolang Halsema en de haatbaarden vrij spel hebben, zal dat miljoen euro snel verdampt zijn. Zoals Schrijver somber concludeert: "Je kan er niet van uitgaan dat het overmorgen voorbij is".