Totale hypocrisie in medialand: Waarom de ‘systematische stroperij’ van de wolf voor niemand een verrassing is

Het rapport van EcoJust, dat gebaseerd is op een half jaar onderzoek naar socialemedianetwerken, tien jaar aan monitoringsgegevens en interviews met 61 direct betrokkenen - waaronder veehouders, plattelandsbewoners, jagers en boswachters -, schetst een beeld van een ware ondergrondse guerrillastrijd. Volgens de schattingen zijn er 38 van de 259 wolven in Nederland op een onverklaarbare wijze verdwenen. Dat is maar liefst één op de zeven wolven die niet door natuurlijke sterfte of emigratie is heengegaan.

De onderzoekers leggen bloot dat de wolven meestal simpelweg worden doorgeladen en doodgeschoten, maar er is ook hard bewijs gevonden voor opzettelijke aanrijdingen met voertuigen. Om de bemoeizuchtige Haagse inspecties en de milieumafia te ontwijken, worden de karkassen met specialistische technieken weggemaakt.

"Karkassen worden begraven, verbrand in vuurtonnen en gedumpt in mestkelders: technieken die specifiek zijn gekozen om bewijs te vernietigen", zo schrijft het bureau. Het rapport spreekt van een wijdvertakt netwerk van georganiseerde jacht dat opereert met vrijwel totale straffeloosheid, met de "stilzwijgende steun van aanzienlijke delen van de plattelandsgemeenschap."

En geef die plattelanders eens ongelijk! Als de staat je eigendommen en je kinderen niet beschermt tegen een bloeddorstig roofdier, houdt de solidariteit een keer op.

🔗 Doneren kan veilig en rechtstreeks via bankoverschrijving:

IBAN: NL95RABO0159098327

T.n.v.: Liberty Media

EcoJust wijst er fijntjes op dat vooral veehouders en jagers achter de acties zitten, en de drijfveren die ze noemen zijn pijnlijk herkenbaar. Veehouderijen lijden al jaren gigantische verliezen door de aanhoudende, rücksichtsloze wolvenaanvallen op hun vee.

Ondertussen blinkt de overheid uit in passiviteit: effectieve beschermingsmaatregelen blijven uit en het bestuur en de handhaving falen aan alle kanten. Stropers lopen volgens het onderzoek dan ook amper risico op ontdekking of vervolging. Waarom zou een boer lijdzaam toezien hoe zijn levenswerk ’s nachts door een roofdier wordt afgeslacht, terwijl Den Haag met de armen over elkaar toekijkt?

Natuurlijk probeert het rapport ook de schuld in de schoenen van rechts te schuiven. De onderzoekers jammeren dat de afkeer van wolven diepgeworteld is en op sociale media verder wordt versterkt. Ook wordt er geklaagd over realistische politici die de wolf "consequent framen als een indringer".

Maar de wolf ís ook een indringer in ons dichtbevolkte cultuurlandschap! Nederland is geen ondoordringbare Siberische taiga; we hebben hier geen ruimte voor gevaarlijke roofdieren die tussen de dorpen en de boerderijen door struinen.

De onderzoekers concluderen dat er dringend aandacht nodig is voor de "sociale en emotionele dimensie" en dat het vertrouwen tussen de overheid en de plattelandsgemeenschappen hersteld moet worden. Dat herstel gaat er echter nooit komen zolang het kabinet-Jetten en de linkse ecofanaten de wolf belangrijker vinden dan de veiligheid van de mens en de agrarische sector.

Dit rapport bewijst het totale failliet van het Nederlandse wolvenknuffelbeleid. De wolf hoort hier niet thuis en de plattelandsbevolking heeft de grens getrokken.

In plaats van miljarden te dumpen in 'monitoring' en het vervolgen van wanhopige boeren, moet de status van de wolf dringend worden aangepast. Er moet een officiële, gereguleerde afschotregeling komen om het platteland te bevrijden van deze terror!