Auto's van handhavers in brand gestoken bij het gemeentehuis van Waalwijk: wie de regels handhaaft, is niets meer zeker

Het gebeurde rond kwart voor twee, meldt de NOS. De elektrische auto's stonden onder een overkapping aan de Taxandriaweg aan de laadpaal. Twee waren herkenbaar als handhavingsauto, de derde niet. Ze zijn grotendeels verwoest.

Vlak voor de brand werden twee mensen op een scooter gezien die pal naast de auto's stopten. Kort daarna zag een voorbijganger de auto's in brand staan. De politie gaat uit van brandstichting en zoekt vooral naar dat duo.

Burgemeester Sacha Ausems noemt de brand „onacceptabel”. „Deze gebeurtenis heeft een enorme impact op onze medewerkers”, zei ze in een video. „We nemen dit heel serieus.” De gemeente deed direct aangifte.

Een gemeentehuis is geen willekeurige plek. Het is het huis van de lokale democratie, de plek waar je je paspoort haalt en waar de raad vergadert. Wie daar 's nachts auto's in brand steekt, zegt tegen het hele dorp: hier bepalen wij de regels, niet jullie.

Laten we het beestje bij de naam noemen. Dit was geen kattenkwaad. Wie midden in de nacht naar het gemeentehuis rijdt en precies de auto's van de handhavers kiest, stuurt een boodschap: blijf uit onze buurt.

En die boodschap komt aan. De boa is de man of vrouw die je aanspreekt op een fout geparkeerde auto, op afval naast de container of op overlast in je straat. Het is het gezicht van de overheid op straat. Wie hem bang maakt, maakt de hele overheid bang.

En reken maar dat het werkt. Een handhaver die weet dat zijn auto 's nachts in vlammen kan opgaan, denkt de volgende keer twee keer na voordat hij een groep hangjongeren aanspreekt. Precies dat is de bedoeling van wie zoiets doet.

Wat er in Waalwijk precies achter zit, weten we nog niet. Een verdachte is een verdachte, en het duo op de scooter is nog niet gevonden. Maar het patroon is niet nieuw. Handhavers worden bedreigd, bespuugd en aangevallen, en nu worden hun auto's dus ook in brand gestoken.

In Amsterdam bleken de eigen cijfers van de gemeente over geweld tegen handhavers dit jaar te hoog, maar ook na die correctie kreeg nog altijd vier à vijf op de tien boa's met agressie en geweld te maken. Bij de politie telde men vorig jaar 12.896 geweldsincidenten tegen agenten, meer dan het jaar ervoor.

Het is hetzelfde verhaal als dit weekend bij Walibi, waar de ME en politiehonden nodig waren om groepen jongeren uit elkaar te halen. Telkens weer blijkt dat een groep in dit land geen enkel ontzag meer heeft voor wie in uniform rondloopt.

En wat doet Den Haag? Den Haag praat graag over veiligheid, maar de boa krijgt vooral regels over wat hij niet mag. Over welke kleding hij aan mag. Over welke middelen hij wel of niet bij zich mag dragen. Over de vraag of hij een wapenstok mag hebben. In Amsterdam liep tot eind 2025 een proef met wapenstokken voor handhavers. Burgemeester Halsema wil die nu permanent maken, maar daarvoor moet ze opnieuw toestemming vragen. Zo lang duurt het voordat een handhaver iets in handen krijgt om zich te verdedigen.

Intussen staat hij elke dag op straat, vaak zonder echte bescherming, in wijken waar de politie zelf amper nog komt. De boa staat vooraan, maar Den Haag laat hem achteraan staan.

Burgemeester Ausems zegt dat de gemeente pal achter haar handhavers staat. Dat is goed, en het is het minste wat een gemeente kan doen. Maar een burgemeester kan geen rechter aan het werk zetten en geen straffen verhogen. Dat moet Den Haag doen.

Wat moet er gebeuren als de daders worden gevonden? Geen taakstrafje en geen gesprek met een jongerenwerker. Wie de auto van een handhaver in brand steekt, hoort snel voor de rechter te staan en een straf te krijgen die afschrikt.

Daarnaast moeten de mensen die ons beschermen zelf beter worden beschermd. Camera's bij elke plek waar dienstauto's staan, geen auto's meer onbewaakt aan een laadpaal in het donker, en een harde lijn van het OM bij elke aanval op een handhaver.

En vooral: Den Haag moet ophouden met wegkijken. Elke keer dat een aanval op het gezag zonder echte straf blijft, leert een groep jongeren dat het kan. Elke brand, elke klap en elke bedreiging die wordt weggezet als incident, maakt de volgende makkelijker.

De gewone Nederlander in Waalwijk wil gewoon dat zijn straat schoon en veilig is, en dat iemand optreedt als het misgaat. Die iemand is vaak een boa. Als die boa bang moet zijn voor zijn eigen auto, verliest uiteindelijk iedereen.

En vergeet niet wie de rekening betaalt. Drie nieuwe dienstauto's, en wat er verder aan schade is, worden betaald met geld van de gemeente. Dat is het geld van de inwoners van Waalwijk, die er niets aan konden doen.

Waalwijk verdient een snelle oplossing van deze zaak, en de handhavers verdienen een overheid die achter hen staat met daden in plaats van woorden. Een land dat zijn handhavers niet beschermt, krijgt de straat die het verdient.