Hindoevrouw bidt hardop in Delhi Airport stilteruimte – moslims eisen actie: “respectloos en provocatie”

BJP-leider Madhavi Latha (een moedige hindoevrouw) deelde een video waarin ze in de vrouwen-stilteruimte (of multi-faith prayer room) van Indira Gandhi International Airport hardop de Durga Suktam reciteert. Er zaten ook een paar boerka geklede moslimvrouwen in dezelfde ruimte. Die vrouwen vonden het blijkbaar vreselijk respectloos. Moslimactivisten en Congres-politici (zoals Mohammad Waseem) eisen meteen actie van de Airports Authority of India. “Ze schendt de stilte-regel!”, “Ze maakt anderen ongemakkelijk!”, “Dit is provocatie!”

Laten we even eerlijk zijn. Die “stilteruimte” is bedoeld voor iedereen, voor gebed en meditatie – niet als exclusieve moskee. Jarenlang hebben vooral moslims die ruimtes gebruikt alsof het hun privé-namaz-plek is. Met luidruchtige oproepen, groepjes en dominantie. En nu een hindoevrouw eindelijk ook eens haar puja doet in dezelfde gedeelde ruimte? Dan breekt de hel los. Moslims claimen opeens dat het “intimidatie” is. Terwijl Latha niemand aansprak, niemand aanviel – ze bad gewoon hardop, zoals moslims dat al decennia doen met hun azan en recitaties.

Dit is precies wat er gebeurt als islam zich dominant gaat gedragen in de publieke ruimte: de norm wordt dat alleen zij mogen laten horen wie ze zijn. Anderen moeten stil, discreet en vooral onzichtbaar blijven. Durf je als hindoe, christen of atheïst terug te pakken? Dan ben je “extremist”, “Hindutva-agitator” of erger. Maar dit is geen provocatie. Dit is een moedige vrouw die haar rechten opeist en de publieke ruimte terugwint voor iedereen. India is hindoe-meerderheidsland. Waarom zou een hindoevrouw zich moeten schamen om in een openbare stilteruimte haar Durga-mantra’s te chanten?

De discussie is losgebarsten: moslims roepen om actie, hindoes zeggen “eindelijk nee”. Sympathisanten prijzen Latha als symbool van assertiviteit tijdens Chaitra Navratri.“ Critici, met name uit linkse en islamitische hoek, noemen het een ‘bewuste zet’ en een ‘opzettelijke provocatie’.” Maar de realiteit is simpel: als moslims decennialang die ruimtes claimen als hun territorium, dan is het logisch dat anderen op een gegeven moment zeggen: genoeg. Dit is ónze ruimte ook.

Overal waar islam een voet aan de grond krijgt en zich dominant opstelt – of het nu in India is, in Europa, in Londen, Malmö of Ter Apel – krijg je uiteindelijk gedonder. Eerst “stille gebeden”, dan luidruchtige oproepen, dan eisen om aparte ruimtes, halal, sharia-patrouilles en uiteindelijk: “hoe durf je ons te provoceren door gewoon jezelf te zijn?”

Madhavi Latha laat zien hoe het anders kan. Niet onderdanig wegkruipen, maar gewoon doen wat je recht is. Hardop bidden in een gedeelde ruimte. Zonder iemand aan te vallen. Gewoon: aanwezig zijn. En kijk hoe de islamitische zeepbel meteen knapt.

India heeft in ieder geval een debat. Hier in het Westen durven ze dat vaak niet eens meer aan. Hou dit soort moedige vrouwen in de gaten. Want als niemand meer durft terug te duwen, is de publieke ruimte voorgoed verloren.

terwijl die gemeenten dat niet aankunnen. Nederland kan dit niet aan."BESCHERM ONZE KINDEREN TEGEN STAATSINDOCTRINATIE! De elitaire kaste in Den Haag weigert in te grijpen terwijl onze kleuters worden geseksualiseerd met absurde 'transgenderboekjes' en genderverwarring. Trek een keiharde rode lijn voor de normen en waarden van uw gezin. Teken HIER de petitie en dwing de minister om de Week van de Lentekriebels voorgoed van de basisschool te verbannen!