Historisch: Trump lanceert Vredesraad met Milei – niet alleen Gaza, maar ook falende staten aangepakt

Tijdens zijn optreden in Davos presenteerde Trump een plan dat het diplomatieke speelveld radicaal herschikt: een Vredesraad (Board of Peace), onder Amerikaanse leiding, gericht op concrete actie in plaats van eindeloze vergaderingen. Geen praatclub, maar toezicht, handhaving en wederopbouw.

De nieuwe Vredesraad richt zich in eerste instantie op Gaza. Concreet gaat het om:

Dat zijn precies de punten waar VN-missies al jaren over praten, maar zelden leveren. Geen symbolische blauwhelmen meer, geen eindeloze geldstromen zonder controle, maar directe verantwoordelijkheid en meetbare resultaten.

Opvallend is de samenstelling van de raad. Op persoonlijk verzoek van Trump is Javier Milei uitgenodigd om deel te nemen. De libertaire Argentijn staat bekend als compromisloos tegen corruptie, bureaucratie en internationale praatcircussen. Zijn aanwezigheid is geen toeval, maar een signaal.

Naast Milei worden namen genoemd als Viktor Orbán, Jared Kushner en mogelijk Tony Blair. Trump zelf neemt het voorzitterschap op zich. Dit is geen neutraal gezelschap van diplomaten, maar een coalitie van leiders met macht, invloed en een uitgesproken wil om door te pakken.

Trump heeft expliciet gemaakt dat de Vredesraad niet beperkt blijft tot Gaza. Ook andere falende staten kunnen onder toezicht komen te staan. Precies die taak waarvoor de VN ooit werd opgericht, maar die zij inmiddels structureel verzaakt. Daarmee wordt het VN-monopolie op zogenaamde “vredesmissies” doorbroken. Geen automatische legitimiteit meer voor organisaties die al jaren aantonen vooral zichzelf in stand te houden.

Waar de VN grossiert in morele taal zonder consequenties, kiest Trump voor een harde, resultaatgerichte benadering. Geen diplomatiek theater, maar verantwoordelijkheid. Geen eindeloze subsidies richting corrupte elites, maar toezicht en voorwaarden.

Of men Trump nu bewondert of verafschuwt, één ding valt niet te ontkennen: dit is een fundamentele koerswijziging in de internationale orde. Voor het eerst in lange tijd ligt er een plan dat niet draait om intenties, maar om uitvoering. Historisch is geen groot woord. Dit zou zomaar het begin kunnen zijn van het einde van een falend systeem dat te lang onaantastbaar leek.