Totale capitulatie: Franse rechter weigert moordenaar van 18-jarige Théo te straffen

De gruwelijke reden voor deze slachtpartij? De dader was witheet van woede over een rekening van een schamele 93 euro voor belletjes naar zijn thuisland in Afrika. De consequentie voor het uitwissen van een jonge toekomst? Nul komma nul. Het Franse systeem bestempelt deze moordenaar als 'geestesziek' en stuurt hem naar een psychiatrisch centrum tot hij zogenaamd 'hersteld' is. Welkom in het nieuwe Europa van het open-grenzen kartel.

Het verhaal is zo bizar dat je maag er direct van omdraait. De 18-jarige Théo werkte pas een paar dagen in een Franse telefoonwinkel toen deze Ousmane Diallo stampvoetend naar binnen stormde. Een normale discussie over een factuur voor intercontinentale telefoontjes was onmogelijk; de migrant greep direct naar het ultieme 'argument' in het nieuwe Europa: een mes.

Théo kreeg een fatale messteek in de borst en bloedde dood op zijn werkplek. Een onschuldig, jong Europees leven bruut beëindigd, simpelweg omdat de politieke elite weigert de eigen grenzen te sluiten voor gewelddadige gelukszoekers.

Wat misschien nog wel ziekelijker is dan de daad zelf, is de reactie van het Franse justitiële apparaat. In plaats van deze moordenaar in de diepste, donkerste kerker te gooien en de sleutel weg te smijten - om hem daarna als ongewenst vreemdeling het land uit te trappen - wordt de rode loper voor hem uitgerold.

Zodra de dader een bepaalde achtergrond heeft, trekken de D66-achtige rechters onmiddellijk de befaamde "verwarde man"-kaart. De dader is ontoerekeningsvatbaar, dus we gooien er wat belastinggeld tegenaan voor therapie en over een tijdje staat deze tikkende tijdbom waarschijnlijk gewoon weer op straat.

Het is een keiharde waarschuwing voor Nederland. Wat zich in Frankrijk afspeelt, is het onvermijdelijke voorland van decennia aan laks asiel- en migratiebeleid. Terwijl we in Den Haag eindeloos theedrinken en pappen en nathouden, slibt het land dicht met mensen die onze normen en waarden, en blijkbaar ook onze levens, niet respecteren.

De dood van Théo is bloed aan de handen van iedere politicus die dit open-grenzen circus in stand houdt. De maat is niet zomaar vol, de maat stroomt inmiddels over met bloed.